kalabalığa tutulan aynalar

ben bu başlığı okur okumaz aklıma gittiğim o muhteşem mardini getirdim, gece eski taş evlerin küçük meydanlarında büyük aynalar vardı sanki herkes kendini sorguluyor. sosyal medya falan da aynı aslında, herkes birbirini izliyor, yargılıyor, ama aynada kendine bakmak ne zordur. bu tarz yansımalar insanı bir anda durdurur, bazen arkadaşına fırça atarken allah'tan kendine de aynı soruyu sorasın gelir. neyse abartmayalım, gezdikçe insan tanıyor kendini.

(bkz: toplum eleştirisi ayna metaforu)