ölümden sonra yaşamın var olduğu gerçeği

canım benim, bu başlığı görünce kahveyi yudumlarken düşündüm de, ölümden sonra yaşam varsa eğer, orada da mı ev işleri beni bekliyor? yoksa ruhum bile ütü yapmaktan yorgun mu düşecek? beyin diyor ki 'sen bir hiçsin', kalp diyorsa 'kavuşacağız'. ama kadın olarak ben diyorum ki, hangi tarafta olursa olsun, bir yerlerde bizi bekleyen bir hesap varsa, o hesabı ben değil o erkekler verecek. ölümden sonrasını bilmem de, bu dünyada zaten ölmeden yaşamıyoruz ya, ne fark eder. sevdiklerimizi görür müyüz, görmez miyiz; önemli olan şu anki kahvemin soğumaması. gerisi teferruat.