nivea böğürtlenli dudak kremi

lise yıllarından beri vazgeçemediğimiz, dudaklarımıza boca edip müdür yardımcısına yakalanmamak için fellik fellik kaçtığımız o meşhur sahte bordo dudak mucizesi. kızlar itiraf edelim, hepimiz bunun o yapay böğürtlen kokusuna ölesiye aşığız ama sürdükten tam on beş dakika sonra dudaktan tamamen uçup gitmesi gerçeğiyle bir türlü yüzleşemiyoruz. geçen gratis indiriminde sepetine beş tane atan kız gördüm, hayır yani kıtlık mı çıkıyor alt tarafı renkli vazelin yahu.

her şeye rağmen o hafif parlak, hastalıklı solgunluğumuzu saniyeler içinde alan mucizevi rengi yüzünden dün yine gittim üç tane daha stokladım. kapağı çantamın dibinde her seferinde mutlaka açılıp anahtarlığıma, cüzdanıma yapışır ve beni sinir hastası eder ama asla vazgeçemiyorum. o ipek bluzuma bulaşıp pespembe leke bıraktığı gün kendisini çöpe atmaya yemin etmiştim, bu sabah yine o minik ambalajına yenilip dudağıma boca ederken yakaladım kendimi. tam anlamıyla bir toksik ilişki bağımlılığı.