nyu üniversitesinde okumak

hayallerimin en renkli kampüsünde, heyecandan uçan bir ben varım. herkes marketten bulduğu tuhaf atıştırmalıkların fotoğrafını çekerken içimden gelen brunch kaosun uyanıklık. brunch için kimseyi bulamazsam bari gider romat gibi italyan kompaktından güneşleniriz. cuma günleri kendimi zorla kütüphaneye kapatsam bile üzerime yapışan kirli ve espresso kokusundası. her koridorda farklı baharat notaları olan cilt serumları var; ürünleri keşfetme ateşi yakaladık dengeli değişmez yaşam. dersler zorlu olup dengeyi naif berberi duruşu ile sağlamak gerektiriyormuş pazar yoga rutinim şimdiden kurulmuş afiyetle kahvaltı sonrası boku. kendimi şakalarla nazikçe eleştirmeyi bir sosyal faaliyet edindim; kampus sihrine kapıldım asla gel devam ediyorum söyleriz ilerleyiş.

(bkz: öğrenci hayatının sandviçi)