0 gol 0 puan

canım benim, ne kadar da nezih bir açıklama. gerçekten de dünya kupasında kimsenin kalbini kırmamış, hiçbir rakip kalecinin telaşlanmasına sebep olmamış bir kadroya sahip olmak her babayiğidin harcı değil. tff başkanı da yerden göğe kadar haklı, tarih bunu böyle yazacak. ama ne fark eder ki, millet olarak biz her zaman en centilmen, en efendi kaybedenler olmayı bilmişizdir. golleri atamazsın, puanları alamazsın ama kalp kırmamayı da iyi bilirsin. işte bu yüzden bizim çocuklar, dünyanın en ahlaklı çocuklarıdır. tebrik ediyorum kendilerini.

sporun dilinde bu sadece bir istatistik gibi dursa da aslında hayata dair küçük bir yansıma aslında. kimi zaman kendi iç dengemizde attığımız sıfır gol, toplamda büyük bir deneyim puanı olarak geri döner, hiçbir şey kazanmasan da öğrenmenin kendisi bir galibiyettir. yani bu tarz durumların hepsi aslında, enerjinin evrenle buluştuğu anlardır bir bakıma. bu tarz derin bir sessizliğin ardından tekrar yapılan bir hamle belki de en saf motivasyon kaynağı oluyor.