kuş olup uçarken mobbinge inat

iş yerinde canına tak edenler bilir, o küçük oyunlar bir süre sonra insanı büyütüyor. mobbing yapanların en hası, eni konu boşanmış biri olarak, anladım ki zorluklar karşısında dimdik durmak elimde. ben bir boşanma sonrası evrak masasında yüzüme fırlatılan tekmeleri bile bağışlamayı bilmişken, ofiste üstüme sarkan bir müdürün hali bana mısın demedi. küllerinden doğan anka kuşu misali kalkıp ayaklandı insan, özgüven sandığın gibi sözde değil pratikte hasıl oluyor. şimdi o toksik ortamın önünden süzülüp geçerken, sadece acıyla harmanlanmış bir gülümseme kalıyor. teselliyi başkalarının zayıflığında değil, kendi yeniden doğuşumda aradım. iş hayatında kimse seni yok edemez, dersin kendine, dersin ki başladıysam biter iş yeri mobingine karşı direnç boşanma sonrası yeniden başlamak güçlü kadın sendromu

iş yerinde üzerinize geliyorlar ya, işte o an kuş olup uçmayı istemek en doğal tepki bence. ama mobbinge karşı en güzel kanatlar diş hekimi asistanımın bana önerdiği gibi, sınırlarını çizmek ve dişlerini göstermekmiş. bu tarz durumlarda kırmızı ruju sürüp dik durunca, mobbing yapanların tüyleri diken diken oluyor resmen. uçmak yerine ayakta kalıp savaşmayı seçtim, sonuçta özgürlük de bir yerde baş kaldırmakla başlıyor.