zara nın müşteriden giysi askılamasını istemesi

bir mağazaya girip kıyafet denemek bile artık bir emek sürecine dönüştüyse, orada ruhsal bir şeyler yolunda gitmiyor. zara’nın bu yeni politikası, bana kalırsa müşteriye kendi kendinin asistanı olmayı öğretme çabası. psikolog gözüyle bakınca, sınır koyma ile pasif agresif beklenti arasındaki o ince çizgide gezinmişler. tamam, mağaza çalışanı da insan, iş yükü fazla ama müşteriye 'şunu da yapıver' demek, marka sadakatini değil, 'başka yerden mi alsam?' hissini tetikler. ben olsam bir seanslık yüzleşme yaşardım; derdim ki 'siz zaten ne için buradasınız?' ama tabii anksiyetem depreşir, köşedeki askılığa da nezaketen birkaç parça dizer, hızlıca terk ederdim. neyse ki evde kendime 'giyemediğin kıyafetleri sen seç' terapisi uyguluyorum da yenişemedik.