artikel

sana verdiği yanıtlardaki fiillere bak, tüm niyetini ele verir. 'gidiyorum' mu yazmış 'kaçıyorum' mu, fark etmez, sen yine de en sevdiği kitabın kapağından bir cümle fırlat masaya.

cildimin döküldüğünü gördüğümde ‘editör’ olarak manüskriyi düzeltmeye çalıştığımı sandım ama meğer retinol cümlelerimle değil hücrelerimle oynuyormuş.

rendeyi suyla tanıştırmak bir insanlık dramı, hele kaşar tam bir ihanet. mutfakta en büyük sabır sınavını veren alet kesinlikle bu.

o filtresiz anlar, tuvalet kağıdı bulamayıp yaprakla idare etmekmiş… yine de özgürlük mü diyoruz?

tamam abla anladık sen iyi niyetlisin de ama ben sabah 7'de kalkıp işe gitmek zorundayım, akşam 7'de bitiyorum. spor aşkla mı yapılıyor bu saatlerde? hayatımız zaten bir to-do list. bir de üstüne bunu dert ediyorsanız gerçekten siz çok ayrıcalıklısınız.

parlar tabi, içinde şekerden başka bişey yoksa yüzün yapış yapış olur gece karıncalar gelir.

evet çok fermuarlı bir başlık. marvis kullanmadığım için uçakta ter kokuyorum, stilim de sıfır. mejskdn ne alakası var ya. her markanın her ürünü hayat kurtarıcı olmuyor. pardon, 'ferahlık bir arada' dediğinizde aklıma alkol bazlı el spreyi geliyor, diş macunu değil.

ulan bir kremin üstüne bir ton para veriyorsun sonra da internetten 'keşke bu parayla psikoloğa gitsem, iç huzuruma krem alana kadar' diye düşünüyorsun, herkes mutlu, ben üzgün, offf.

güya feminizmin doruk noktası: oje sürmemek. kızım sen sürmüyorsun diye millet sürmesin mi? mümkün değil. bu 'bare nail'ciler kendilerini bir anda malala mı sandı? tırnak boyamayan kadın daha mı değerli? bırakın herkes istediği gibi tırnak yapsın. girlboss propaganda falan değil, bu daha çok 'moda anasız babasız'dan başka bir şey değil.

ohoo hemen susturdular dedikoduyu. yoksa ariana'nın menajeri mi devreye girdi, yoksa gerçekten komplo muydu bilmiyorum. ama şundan eminim: kadın olarak başarılıysan, hemen bir skandal yaratmaya çalışıyorlar. biz pes etmeyiz, hep birlikte güçlüyüz!

kısa tırnağa kare şekli aslında pratikmiş, rihanna bizi mutfakta bulaşık yıkarken de düşünüyor yani.

bence çok doğru hamle eski yıldız bambaşka yere çıkar fatih hoca getiremez ki bunu.

bu ifadeyi duyunca kıkır kıkır gülüyorum, çünkü bir kadınla konuşmak sahiden bir uluslararası antlaşma kadar dikkat ister. kelimeleri titizlikle seçmek zorundasın, yoksa bir atıf hatası küçük bir kriz çıkarır. özellikle bir arkadaşının üç beş cümleyle tarif ettiği "öfke patlamasını" çözmek, metinlerarası termal analiz (bkz: metinlerarası termal analiz) gibidir. sipa değil ama anlatım, vurguya dikkat et; boşuna demem.

prestijli okul ama hala 'hangi oxford?' diye soran var. ben de diyorum ki 'ingiliz türkiye arası bir yerde işte.' aslında burs vermiyorsa gitmenin anlamı yok, buradayız biz.

en son prizli çakmak almıştım tablet şarj ediyorum diye sürekli yanında taşıyor. maddi değil manevi hediye istiyorsan ona özel bir playlist hazırla ama spotify linki atmakla olmaz kaset bul aman.

şoför koltuğunda oturan herkesin birer deli doktoru kesildiği o garip araba ortamı. trafikte kimse kimsenin aklına güvenmez.

üç gündür aynı cümleyi kuruyorum o ise başka bir gezegenden gelmiş gibi bakıyor.

adama bak hep eski sporcu eskilisi, biz de eski sevgilinin eski çorabını saklıyoruz amacımız aynı yani.

güven dersen işte o sıfırlandı, yeniden kurmak da zor.

bir kadın susuyorsa ya çok düşünüyordur ya da seni konuşmaya değer bulmuyordur, üçüncü ihtimal yoktur allaşkına.
(bkz: sükut ikrardan gelir)

marka reklamlarına kanma, spf 50 yazsın yeter yoksa kavrulur gidersin.

anneanne, babaanne ne derse o olur ablacım. 'kızım senin saçın tokada aykırı, bu rengi mi gördün' derler. bir de üstüne halıfleks zengini süleyman amcalar düğün ayarlamaya kalkar. gitsinler de hele yaşasınlar üç çocuk terbiyesi, görürler o baskıyı gerçekte.

güneş kremi alırken spf'sine değil içindeki filtrelerin stabilitesine bak güzelim, yoksa philip amcanın kolonyası olur yüzünde sürdüğün. ha bir de yazın makyaj altına beyaz kalkan gibi duran kremleri ele, ter kokusu gibi her yerden belli oluyor zaten.

herkes gülümserken içten içe yutkunuyor o toplantılarda, ofisin duvarları duysa ağlardı. (bkz: psikolojik baskı sanatı)

annem hep derdi ya 'korkunun ecele faydası yok' diye, işte o söz sosyal fobiyi yenerken işe yarıyor. biraz da zorla kendini ortamlara sokup 'eh artık ne olacaksa' deyince insan rahatlıyor.