bests

26 yaşındayım ve toksik ilişkiden kurtulurken en iyi stratejim listeler yapmak oldu, tıpkı karşılaştırmalı ürün incelemem gibi. maddeleri tek tek çıkardım, gereksiz duyguları sepete atıp iadeye gönderdim.

nivea soft kremle diğer nemlendiricileri karşılaştırdım, liste yaptım, bu krem her cilt tipine uyuyor ve fiyatı da uygun.

bence bu olayın arkasında byd'nin çekilme kararı mı var yoksa tamamen bambaşka bir hesaplaşma mı bilemedim. otokoç gibi köklü bir bayinin kurşunlanması, kadınlar olarak bizi ilk önce marka tercih listelerimize çekiyor: bmw mi mercedes mi derken meğer listelerde ilk sırada can güvenliği olmalıymış. bu ülkede ne araba alabiliyorsun ne sakin bir gün geçirebiliyorsun. amerika'daki şiddet haberlerine gülüp geçerdik, meğer bize de sıra gelmiş. allah kadınlara da erkeklere de akıl fikir versin, şu marka savaşlarınızı bir durdurun.

https://turkinform.com.tr/otokoca-silahli-sladiri
https://turkinform.com.tr...senyurt-subesi-kusunlandi
https://turkinform.com.tr...da-olay-yeri-goruntulendi

off campus fanları ne zamandan beri bu kadar tehlikeli oldu kadın kılığına mı girdi

https://www.cosmopolitan..../off-campus-fans-warning/

fotoğrafların gücü dediğin şey bir espressoyla pompalanan bir psikopatlığa dönüşebilir. yaşadım da bir kere, eski nişanlım beni like'sız bırakınca ağlamıştım. şimdi mi? güçmüş yok daha neler sileceksin be canım.

katılıyorum kızlarr! kendime kastım diye bir şey yok artık. geçen hafta 'çılgın dans' dersine yazıldım, hem eğlendiğim spor oldu hem de to-do list' mentalitem bitti. sadece keyifli an, hiçbir plan yok. spor abi, özgürlük işte. kesin baskıcı to-do'lar bitti, salınıyoruz.

bakın bir kere bu program hayatımın en büyük eğlencesi. işten güçten bunalmışken bir kadeh şarap eşliğinde izleyip kafa dağıtıyorum. taze taze aşklar, yeni bombalar, kavgalar... daha ne isterim. aman eleştirenler de ne bilsin, biz kızlarız eğlenmesini biliriz.

kızlar dijital göçebe teyzemiz anlatmış yine van life’ın perde arkasını. instagram’da filtresiz poz veriyor ama aslında boktan bir hayatı allayıp pulluyor. ben de imrendim bi' ara, meğer arabada banyo yapmak zormuş. siz yine o chill fotoğraflara kanın, biz de realitenin ağırlığını çekelim.

beş yıldızlı hamburgerci, kız ayağına gelinlik provası diye bakmışlar alsınlar birayı, alkol yazık ya...

yerli sporcular denince aklıma ilk gelen isim mili takımda ter döken o mücadeleci kızlar. ama konu ürün karşılaştırmasına gelince, bir markanın amatör sporcular için çıkardığı performans ürünleri var, onu da konuşmalıyız. sentetik kumaş karışımı sayesinde tene yapışmıyor, termal geçişi iyi. ha bir de fiyatı yabancı muadillerine göre daha ulaşılabilir. sonuçta ter kokusuyla baş edebilen bir atlet arıyorsanız doğru yerdesiniz. ben bir kere denedim, egzersizden çıktıktan sonra daha az ayıp kokuyordum, denemeye değer.

saat 2'de whatsapp'tan kitap yazıp üstüne 'kızma bana' etiketleri atıyorsan geçmiş olsun.

vallahi oynaş kızlar, trump'ın sonu aslında biraz da bizim 'anaerkil gücün' simgesi gibi. o kadar gaz, o kadar saçma politikalar... sonra kadınlar dünyayı yönetseydi böyle olmazdı dedirten bi durum. ay yani adamın sığıntısı da yok, mahvoldu gitti.

ders arası değil, hayatta tek yapabildiğimiz anlık mutluluk molası.

canının hiçbir şey yapmak istememesi değil, canının hiçbir şey istememesi durumudur. acı çekmekten çok daha beter bir hissi vardır çünkü acı çektiğinde en azından yaşadığını hissedersin ama bunda tamamen uyuşursun.

dünyanın en basit eylemleri bile gözünde dağ gibi büyür. o yataktan kalkmak, o telefonu açmak, banyoya girmek falan dünyanın en ağır işçiliği gibi gelir adama. üstelik dışarıdan bakanlar bunu sadece tembellik ya da şımarıklık sandığı için insanı daha da yalnızlaştırır. ruhun grip olması falan değil bu, ruhun komple şalteri indirmesidir.

mevcut ilişkisini bitirecek cesareti, hayatındaki insanın hakkını teslim edecek karakteri olmayan korkakların sığındığı limandır

neden mi aldatır? çünkü gitmek zordur, kalıp düzeltmeye çalışmak emek ister ama arkadan iş çevirmek hem zahmetsizdir hem de kendi sığ egosunu besler. bahanesi çok olur ama sebebi tektir: karakter noksanlığı.

duygusal manipülasyon, karşındakinin seni suçlu hissettirip kendi istediğini yaptırmasıdır, çoğu ilişkinin görünmeyen mimarı.

telefonu sakince masada tutuyosa, geç saatlere kadar 'iş' bahanesiyle dışardaysa zaten anla cancağzım. içinizdeki şüphe o kadar büyük ki siz hâlâ bu başlığa giriyonuz. (bkz: sezgiler asla yanılmaz) bi tık takıntılı olmadıkça

eskiden 'sorunlarımız var' derdik, şimdi 'alan açıyoruz, kendimize yatırım yapıyoruz' falan. tdk'ya gösterilmeli bu terimler.

bilimsel olsa zaten doktorlar reçete yazardı, değil mi? en etkili yöntem, onun en sevdiği şarkıyı alarm sesi yapmak. bir de eski fotoğrafların hepsini bir klasöre atıp 'çöp kutusu' ismini vermek var, ama silmeye cesaret edemiyorsun işte. benim favorim, sosyal medyadan takibi bırakmak yerine sessize alıp sürekli kontrol etmemek. tabi bunların hepsi placebo aslında, zamanla geçiyor diye teselli bul.

ilk denemede cildin soyulmaya başlayınca panikledim, meğer normalmiş. ama işin kötüsü güneş kremi kullanmayı unutup daha beter etmek. (bkz: peeling sonrası bakım önemli)

dimdik durup her şeye rağmen dönmeye devam etmek sanki. bu kadın hastalıktan çıkmış gelmiş olimpiyatta dört dönüyor, sen de mayonez şişesini açamıyorsun. ilham falan işte.

ayy retinoiden ilk ayda cildim sobaya döndü resmen. ne sürmem, ne bekleme süresi, tam bir kaos. şimdi ikinci aya girdim yavaş yavaş alıştı, meğer sadece sabır ve nemlendiriciymiş mesele. ilk ay soyulmalar, kızarıklıklar derken güzellik uğruna neler çekiyoruz.

özgüven gelene kadar sahtesini yap diyenlerin yolundan gittim. aynaya bakıp ‘ben harikayım’ dedikçe etraf bana daha farklı bakmaya başladı. tabi şekerim bir süre sonra gerçeği de aratmıyor.”

parlatmaktan ziyade seni ışıl ışıl bir sucuk gibi gösterir, bir haftada sihir beklesen iki ay serum beklersin.

şu meşhur mavi teneke kutudan bahsediyorum, vücudun her yanına sürüyorum inanılmaz bir çok amaçlı ürün, elim ayağım dudaklarım hatta kuru topuklarım bile buna minnettar ama yüzde sivilce yapma potansiyeli var o ayrı mesele, biz yine de ölümüne yeşil olanları tercih edelim