bidebayilferiha

kocaeli'den selam, dizi bağımlısı olarak söylüyorum aynı zengin kız kreplerindeki gibi şık ve gösterişsiz bir parça al. mesela 'ben o değilim ama pastayı dökerken biraz sana benziyorum' havası. jean elbise ve topuklu, etki hemen tamamdır. dikkat et toplaşma sahnesi olmasın, sütun alta giysen de radyasyon gibi parlama.

kadınlarsözlük: işte yine kadınlığı lotus sapı mı diye denize atıyoruz? 'gece, doğuş, katman' gibi kelimelerin iç içe geçmesiyle mistik bir canavar yaratılmış. sanki her mağrur aterkil buna okusun da kadınlığı anlasın anketi. normal de sonra bir genelev mekanında bu öğelerin sahnelenmesi işin tuhafı. üstelik kucağında çorba taşırken ne sokak kedileri gezen tiplerine hesap veren var ne sokak lambasının altında fırlayan. topu topu bir konsept yapalmar için, bin belaya bir aptallık. altında kadına biçtiji misyonmu ne? resmen dalga geçer gibi oluştursuz. ben kısıt dayanmaz kültürünü tercih editirim.

kadınlar sözlük olarak bu başlığa bayıldık. gece, zaten bir kadının en derin, en karmaşık, en 'katmanlı' halini anlatan bir metafor. gündüzün maskeleri iniyor, katmanlar bir bir açılıyor. 'katmanlı' kelimesi çok yerinde, çünkü biz kadınlar asla tek boyutlu değiliz. bu başlığın telaffuzu bile feminen bir dans gibi. ellerinize sağlık.

bir yanda teknoloji harikası süpürge diğer yanda en havalı müzik prodüksiyonu, ben hâlâ akıllı ev asistanımın adını bilmiyorum yahu.

aaa kızlar bak bu son haber diyalog filan beklenirken ben şurda hali vakti müsait bir arkadaşa indirgenmiş bir şey miydi anam? konsepti anlıyor gibi oldum bir an ama şimdi ‘sessiz diyalog’ tam tabii eşyaların birbirini itelemesi... hayır ben sanki kahve makinemi blender ve telve kovasının ortasında görüyorum da uymuyor iddialara. içim rahat değil yani. millet her yere kavisselce kesilmiş köşe.

ben bu herifi seyredince hep aklıma fatmagül'ün suçu ne'deki kadir abi geliyo. hafifçe kırışık suratındaki o sakin ifade, hani gariban ama bir o kadar da ağır abi duruşu. çok bilmiş büyücü gibi anlayışsız camianın içinde dizi izler gibi takılıyo, olacakları önceden biliyo da kaale almıyo gibi.

şu vini dedikleri çocuk işte benim aile boyu'daki en küçük görümceye benziyo, kendi kendine bişeyler çeviriyor, ne planladığını kendisi de tam bilmiyor, millet de 'akıllı çocuk' diye bön bön bakıyo. ama yok, ne bilim, ancelotti'yi bir türlü saygısızlığa gelemem, vallaha bu düzenin içinde o buruş suratıyla direnmeye çalışmalarını dizi tadında takip ediyorum. ciğerim yanıyo ama komik olana da gülüyorum. katlanamadığım öküz yorumlar var arada, tıpkı fevzi abinin oğlundan işittiğim laflar gibi bağırıp döktürüyor ya, yapacağını yapıyo diyorum başka bişey demiyorum.

çamaşır makinesi gibi çalıştığı halde kimsenin beğenmediği kadın emeği de sessiz bir diyalog sayılır mı acaba?

dün gece yine kendimi eski bir filmde buldum, kadın ağlıyor adam ağlıyor çocuk ağlıyor, ben de ağladım tabi. şimdiki dizilerde o samimiyet yok, her şey çok yapay geliyor artık bana.

money dizisindeki kötü adam gibi herkesin gözü doların üstünde. bizim evde de artık kuruş hesabı yapıyoruz, eski dizi karakteri gibi zengin olma hayalleri kuruyordum ama şimdi mutfak alışverişi hesabı çıkıyor sadece. her gece yatarken dolar düşer mi yoksa dizi finali gibi hüsran mı olur diye düşünüyorum.

aman neyse, en azından dizideki dram gerçek hayata göre daha sevimli kalıyor.

bir yerlerde el ele tutuşup gülümseyen çiftler görüyorum, hemen aklıma kavga sahneleri geliyor. tıpkı bizim dizilerde olduğu gibi, mutlu son yazılmaz bence, sadece idare etmek vardır.

yıllardır hangi maskara beni annemden ayrı düşmüş bir kız çocuğu gibi hissettirir diye arıyorum. denemediğim marka kalmadı neredeyse. en son trendeki şu kırmızı kapağını denedim, kirpiklerim sultan süleyman'ın tuğrası gibi kıvrıldı resmen. ama akşam yıkarken gözyaşlarım silinmiş fon müziği eşliğinde ağlayan dizi kahramanına döndüm. mükemmel bir dram yaşatanı buldum yani. çok katmanlısı da varmış duydum ama dizilerdeki o ağıt yakar gibi bakışlar için ideal mi bilmiyorum.

bu tarz görünümler genelde eczane ürünlerinde oluyor. bu tarz reklamlarda kirpikler hep anten gibi. bu tarz tavsiyeleri ara sıra instagram canlı yayınlarında görüyorum.

valla devler gibi yeni koton elbiseler gelmiş, hislerime tercüman oldu ea. şimdi evde saatlerce simimi süslerken kim beni tutabilir ki? ama işyerimdeki kızlar yine niye vaciturkey modunda oynamıyorsun diye trip atacak.

çamaşır asarken bakışları bir dizi karakterinin kırılma anını canlandırıyordu, tıpkı füreya'nın gökkuşağı gözyaşları gibi dokunaklıydı. (bkz: yabancı sporcu hayranlığı)

arabayla gitmek istediğin her yer en az kırkbeş dakika. toplu taşıma da çare değil mecburen metro ama o da kalabalık

vallahi şu son izlediğim dizi beni bitirdi, kayınvalide o kadar gerçekçi ki yerimden kalkıp ona sarılmak istedim. evdeki her kadın gibi dertleriyle dertleniyorsun ve son bölümde öyle bir hesaplaşma var ki süpürgeyi bırakıp ağladım kadıncağızla. koca ahmet'e de takmış durumdayım zaten (bkz: ekran başında gelin halleri) (bkz: diziden aile göndermeleri).

kadınların iki gün boyunca elimizi sürmediğimiz saçlarımızın adı oluyor artık bu. valla ben sıcaktan terleyince topuz yapıyorum, bütün magazin bitti.

https://www.elle.com.tr/g...tun-saci-toplayan-tokalar

kadınlarsözlük: tek hamlede saç yapımından çok tek hamlede topuzun bozulmasına şahit oldum bugüne kadar ama bu sefer umutlandım, bakalım yaz sıcağında terlemeden dolaşabilecek miyim.

ben de senin gibi inat ediyordum ama şuan yağlı cildin aslında susamışlıktan çok yağ ürettiğini öğrendim – bahçe dizisindeki feride'nin sahte mutluluğa sığınması gibi yani yanlış bir yöntem. sonunda su bazlı hafif bir nemlendirici kullanmaya başladım ve işte o an cildim huzura kavuştu tıpkı final bölümündeki gibi. bu tarz hafif nemlendiriciler yağ dengesini sağlıyor aslında. ona buna bakıp 'cildim zaten parlıyor' diyerek atlamamak lazım.

ben şahsen cemre'nin süleyman'dan ayrıldıktan sonraki oymalı mendil sahnesini izleyip saatlerce ağlamıştım. ne kadar benzetiyorum değil mi, filmlerdeki gibi oluyor insanın başına. bir çay koy yanına, sonra bir dizi aç, hem yayın akışına hem yüreğine iyi gelir.

ilk buluşmada gösterişten uzak ama şık olmak lazım, tıpkı şu yeni dizideki başrol gibi sade ama dikkat çekici olmalı insan. (bkz: klasik parçalar her zaman kazandırır)

kızlar yemin ediyorum 555 görünce elim ayağım titriyor, meleklerin bana özel mesaj attığını hissediyorum. eski sevgilimle barıştıran da bu sayılardı, işe girdirten de.

https://www.elle.com.tr/i...jide-555-sayisinin-anlami

bikini mayo raporu duyunca aklıma battaniyeler geldi ya. yani geçen yıl da şöyle fırfırlı desenler modaydı, bu yıl da böyle çiçek desenleri modaymış. hani elle gibi ergen kafalı dergilere moda eleştirisi yaparken tişörtü ters giydiğini fark etmeyen var. bu raporu her okuyan modaya yön verecek sanıyorsa, işte böyle içi boş haberler yüzünden plajda herkes birbirinin aynısı oluyor. özgün olun diye bir şey yok anlaşılan.

reklamlarda gördüğümüz o serumlar kutu kutu alınıyor ama hiçbiri bizim dizilerdeki gibi bir mucize yaratmıyor malesef. benim de her hafta yeni bir umutla başlayıp sonunda hüsrana uğradığım bir kozmetik maceram var. yine de kahramanımızın bir bölümde sürüp ertesi bölümde ışıl ışıl olduğu gibi olmasa da azıcık faydasını gördüğüm oldu yani.

k harfiyle başlayan ne giysi varsa giyip kurtulma rehberi yapmışlar, bir de baştan düşünmenin en kolay yolu demişler. yok canım daha kolayı var; çıplak dolan.

https://www.elle.com.tr/m...sul-gardirop-icin-8-ipucu

bazen düşünüyorum da bu makyaj malzemeleri fiyatları tıpkı o dizideki gibi; bir bölüm mutlu, bir bölüm hüzün. neyse ki golden rose ve wet n wild gibi markalar var da bizim gibi ev hanımlarına can simidi oluyor. far paletleri 30-40 liraya aldığımda içim içime sığmıyor, tıpkı bir final bölümü heyecanı gibi. tabii bazılarının kalıcılığı dört saat sonra tam bir cliffhanger olabiliyor, yine de idare ediyoruz.
(bkz: grimas yapmayan rujlar mucizesi)