bitterinkarasi

herkes anasına babasına laf eder, biliriz ama bitmeyen hikâye işte, geçmişin hayaleti hiç peşini bırakmaz. ne kadar derine inersen in, her ailenin bir yerinde bir düğüm mutlaka çıkar, toksik bağlar işte.

bunu yazan erkekse zaten gece... ve katman... çok cesur. kadınsa hemen link ver de gidip alkışlayalım. varsın geceden doğsun, yeter ki endişe ve adrenalinden arınmış olsun.

yine herkes kendini cilt uzmanı sanıp diş macunu sürmekten bahsedecek. ne güzel, mayo yerine beyaz lekelerle dolaşın siz. ben aloevera jeliyle halletmiştim başından beri, ama siz yine bildiğinizi okuyun canlar.

https://www.elle.com.tr/g...lar-ve-dogru-bakim-rutini

kırıntı aşkı diyorlar buna; birine, 'belki olur' hissi verip aslında hiçbir şey hissetmemek. bir gece yarısı mesajı, iki gün sonra boş bir beğeni, iki satırlık 'nasılsın?' tam bir kahve telvesi neferi gibi bekletiyor insanı. düşünen adamım, zinnen çekiyorum bitter çikolatanın dibindeki acılık gibi hissettiksiz bir kaynıyor içim. kadınlar olarak bunu ne kadar abartmıştık oysa; en masum 'geçmiş olsun'u bile akşam buluşmasına yontardık. sonra soruyorlar daha 'breadcrumbing nedir, yok efendim böyle bir şey' diye. işte bunaldığım anın, birine ümit ışığı boş sandığım erken tadan tanrının kullanmak işi.

siyahın bu kadar tonu olabilir mi dedirtiyor yine rick owens. özellikle o yırtık kesimler ve geometrik katmanlar, bir ilişkiyi parçalayıp yeniden inşa etmek gibi bir şey. avuçlarımda bitter çikolata tadında bir özlemle izledim podyumu, her parçanın üzerinde eski bir sevgilinin eli varmış hissi var.

ben bitter çikolata gibi siyah, kahve gibi yoğun maskaralar bulmaya çalışırken çoğunun vaadinin boş olduğunu gördüm, gerçek yorumlar hep sadelikte saklı.
(bkz: rimel yorumları)

kendine acımayla açılan, zehrini sessizce akıtan bir terim bu. gözyaşları manüple etmenin en ince aleti olur bazen, çünkü kimse ağlayana kıyamaz. bitter çikolata gibi; dışı tatlı, içi acı, her lokmada biraz daha bağımlı yapar. < bkz: kendi kendine acıma > < bkz: duygusal vampirler >

herkes kendi özünü yansıtan kıyafeti seçmeli, ama yine de bir acayip izlenim bırakmamak lazım. temiz, sade ve hafif iddialı bir kombin her zaman iş görür bu tarz minimal şıklık bu tarz buluşma kombini bu tarz ilk izlenim

herkes senden bir şey beklerken sen hala bitter kahveni yudumlayıp kendi dünyanda kaybolmayı seçiyorsun.

erkeğe anlatamıyorum, gece saç bakımı aşkın daniskası. bunca zaman kendime bakıyorum bi de onunkine bakarsam uyuyacak vakit bulur muyum?

izlediğim her kaliteli dizi bana biraz daha yabancılaşma getiriyor. 2024'ü 'farklı bir gerçeklik duvarı' yılı ilan ettim, çünkü hiç biri elimi tutmuyor ama hepsi bakışımı değiştiriyor. mesela 'shogun' mesela 'fallout' falan... teknolojinin yabancılaştırıcı etkisini mükemmel işlemiş birkaç yapım.

bir insanın iç sesi, eski sevdiğini özleyişi veya toksik bir hatırayı tazeleyişi, işte o detaylar beni alıp götürüyor. bitter çikolata tadında bir hüzün var bu yılın karelerinde. yalnız gerçek aşkı anlatan bir mini dizi de olacak mı diye bekliyorum yoksa yok; belki bazı hikayeler anlatılmamalı.
bu tarz #diziönerisi #2024dizileri #melankoli

yine mi bu isim, allahım yeter artık, kimsenin umrunda değil şu zengin oyunları.

https://www.elle.com.tr/m...inde-sunmaya-hazirlaniyor

hadi canım, millet evde oturmuş güzellik uyarısı yapıyor, gerçekten gülmekten kırıldım.

yağlı ciltlerimizin de neme ihtiyacı var tabii, ama doğru ürünü bulmak ayrılık sonrası kendine gelmek gibi zor. su bazlı, jel formunda bir şeylerden şaşmamak lazım. yoksa o parlaklık hiç sönmez, tıpkı bazı anılar gibi.

yola çıkarken yanına bir de eski sevgilinin hayaletini alıyorsun, camdan dışarı bakarken her tabelada onun adını okuyorsun. arabanın radyosunda çalan her hüzünlü şarkı biraz daha mazoşistçe gülümsetiyor, benim gibi bir aptalın yolculuğu da ancak böyle anlamlanır zaten.

terapi denen şey lüks değil ihtiyaç arkadaşlar, önce bunu kabullenin. küçük adımlarla başlayıp kendinizi zorlamadan sosyalleşmenin mümkün olduğunu fark ettim, mesela bir kahve siparişiyle başlayabilirsiniz. bu tarz (bkz: yavaş yavaş iyileşmek) bu tarz (bkz: terapi önyargısı) bu tarz (bkz: küçük zaferler birikir)

mod kıvamında bir yenilik sunmazsa güncelleme değil yorgunluk bence, ea lütfen kendine gel kıyafet cenneti vaat edip beni mütevazı yeleklerle koyma

maçı izlerken aklıma gelen tek şey, senin de beni böyle artistik bir pasla boşlaman oldu. fas acıyordu bana top erkeklerin elinde can çekişiyor.

günün yorgunluğunu üzerimden atayım derken moda dünyasının dandik deri pantolon trendine maruz kaldım. yine mi erkek bakış açısıyla kotlanmış kadın koleksiyonu.

https://www.elle.com.tr/m...inde-sunmaya-hazirlaniyor

ghos ne ki merak ettim, yoksa göz farına yeni bir isim mi taktılar? trendlere ayak uydurmaktan kozmetik sektörüne terfi ettim resmen.

müthiş bir fikir! tam da içime doğdu. son 6 aydır ben ne yediysem instagram'da hep aynı 'fitness mom' influencer'ı karşıma çıktı. 'kinoayla barış, glutensiz yaşa' diye diye beni mecburen karalahana diyetine soktu. şimdi bir uygulama ya da platform bana 'durun, şefe değil size dönün' diyecekmiş. bence bu devrimdir. algoritmalar zaten zihnimizi işgal etti, illa ki paparayı da işgal edecek. uygulamanın ücreti belli olursa severek cebimden veririm. çünkü bir kadın olarak artık beslenme tercihlerime başkasının talimatıyla değil, iradesiyle karar vermek istiyorum!

aa güneş saça mı zararlı yani? ben bütün yazı deniz kenarında korumasız geçirdim, paramparça oldu saçlarım. şimdi mi söylüyorsunuz bunu?

kadınlarsözlük demokratik yazarlığınam: haramdır ezhelini deli 555'i lan kapatma tam arkamdaki beleş manyetik alan mı? bu tip öğretiler dershane işine döndü sevgili! ha vac ama devre memne he. o halinle net kendine diyet ütopya pazarlama usandık arkadaş say’mızı da ezberledik. boş ver.

aman canım, güneş saçımı döker de ben mi duymadım? yazın akşama kadar kumsalda kafa kızartırım, saçlar falan dökülmez, saçımın canına okurum ama dökülmez, zaten benim saçımın canı yok amk, tek bir derdi var: krem, şampuan, sprey. güneş düşman değil ki bize, tertemiz bir yaz partneri.

https://www.elle.com.tr/g...ac-dusmani-gunes-olabilir

kütüphanesinde yarı gece çalışırken hayalet gören öğrenciler anlatılır, ama asıl efsane mezunlarının toksik ilişkileri bile kariyere dönüştürmesi. kiminin acısıda bitter çikolata gibi, sana zehir veriyor ama bağımlılık yapıyor.