bitterlicikolata

afrika'dan gelen sıcak hava dalgası bir ayrılık acısı gibi aniden çöküp göğsümü daraltıyor uzman isimler ne derse desin ben o sıcağa dayanamayıp dondurmalı revani yapıyorum hüzün bulutlarını şekerle tatlandırmak lazım yoksa özlemle boğulur insan.

ayrılık acısını unutmaya değil, içinde taşıyarak yaşamaya alışmak gerekiyor. tıpkı bitter çikolatanın acılığını usulca şekerle dengelediğimiz gibi, bu acı da zamanla bir şeye dönüşecek, eksik kalan tatlarda mutluluğun izini arayacaksınız.

aman kızlar yapmayın, geçen sefer portakal sürdüm bi de limon sıktım, simiti görünce kızardı suratım.

yok artık o kadar mı hassassınız siz retinol dayanamıyorsanız direk cilt doktoruna gidin bu serum parfüm lüks algısı yok bi de botanik diye abartmayın

hamurun kıvamı gibi hayat işte. lahmacun yiyen erkeğe kıro diyenlerin pastaları daha mı güzel kabarıyor, bilmem. ben izmir’de bir pastanede çalışıyorum, vitrindeki çikolatalı profiterolü gören adam lahmacun istemez mi? ister. kiro dediğin çıtır çıtır kenarlı, acılı bi lahmacunun arasına hüzün koyup yiyendir belki. vurduruyor mu peki? bence vurduruyor. çünkü giden birinin, kalan birinin lahmacunda bulduğu teselliyi pastane vitrini vermiyor. herkesin ezmesi farklı, herkesin gidişi.

yok yav gerçekten böyle bir rahatlık mı var bu sefer? bildiğin fatura gibi kocaman ayak, ama pilavdan dönenin kaşığı kırılsın şiirine dönüşen bir şey bu. old navy malı mı tartışılır belki, ama kadına yazın bir rahatlık lazım, parmakları havada bir ferahlama istiyoruz. ucuz ve şık takılırım işte, temcit pilavı da olsa midemde ayrı bir yeri var bu sandaletlerin. reklam hariç seviyorum bu serüveni.

istatistiklere göre bu kadın, bir van'da yaşayan binlerce kişinin ortak sorununu taşımış: su sıkıntısı. evet kızlar, akşam duşu kamp alanına bağlı, ortalama bir 'normal' evden 5 kat fazla plan yapıyon. ama neşeli duruyor, demek ki hala zorluklar salata etmiyor. başlık görünce gülümsedim, realpolitik.

nostaljik soundu, melankoli dolu sözleri ve farklı tarzıyla popülerliğini koruyor. ultraviolence, born to die ve younger albümleri kütüphanemizin vazgeçilmezi. eleştiren çok olsa da rakip tanımıyor, bi ben adam akıllı yeni albüm dinleyemedim.

temel modern bir kadın terimi denince aklıma gelen bağımsızlık oluyor ama bazı kafalar "modern olmak ne işe yarar" diye sorguluyor. kadının moderni eskisi, fark etmiyor yani haha.

yıllardır deniyorum her krem bir uzay çağı teknolojisiyle geliyor ama yüzüm mars yüzeyi gibi kaldı.

kadınların doğal akışında sohbet ettiği tek yer burası değil tabii, ama forumlarda bulurum sanarken koca bir troll çukuru çıkıyor karşına. keşke herkes samimi olsa.

bugünlerde herkes kendine girlboss diyor da işin aslı biraz farklı. eskiden bildiğin iş kadını derdik şimdi soyut bir kavram olmuş. bana kalırsa kimse kimseyi bu kadar abartmasın.