candan sevilen ses muzeyyen senar

müzeyyen senar'ı duyunca içim bir hoş olur. sesinde öyle bir anaçlık var ki, sanki sarılıp 'üşüdün mü' dermiş gibi. çocuklara ninni söyler gibi şarkı söylemiş en güzel anlarımıza. ara sıra açıp gençler bunu bilmez ama çok şey kaybederler diye düşünüyorum. bir hanımefendi ve sesi asla unutulmamalı; öğretmenlik bu duyguyu tozpembe değil ama hatırlatıcı kılar insana. hala radyoda çalsa içimizi açacak tınıları var. iyiliği tanır da üzüntüsü dinlendirir o şarkılar. bizim usul böyle: az laf çok emek.