melek

anaokulundan alışkanlıkla en mutlu ettikleri şeyler oyuncaklar ve sevgi dolu bir dokunuş. erkek arkadaşıma da hediye seçerken cidden düşünüyorum, çorapla geçiştirmek olmaz. biraz minik sever gibi sarın sarmalayın işte.

çalışan kadın olmak zaten başlı başına bir yük, bir de evdeki yükler görünmez ama hissedilir, yine de sevgimiz her şeye yeter çocukların gülüşü her yorgunluğu siler.

dersime çalışmadıysam sınavda dumura uğrarım ama bu peeling bambaşka bi ders oldu. cildim saman gibi oldu, öğrencilerime ‘çok kitap okuyan öğretmen eski kağıt gibi kokar’ falan demeyin dedim.

listeyi görünce yüzüme gül kremi sürüp aynada 'wow, parlıyorum' dedim.

aslında mantıklı bir liste, ben yaşıma göre hala boğaziçi yaz kampında debelenen ergen ruhumu koruyorum ama cilt bana inat üzüm gibi değil, kuru üzüm gibi oldu. şöyle nazik nazik, can yakmayan bir peeling iyi gelir bence. en azından makyaj altı çukurlarım hafif parlar.

kız o parlaklık değil, meyve şekerinin yapışmış hali bence.

ben de denedim, kare kesince parmaklarım kürek gibi oldu ama meğer rihanna'nınki özel ışıklandırmaymış, yazık.

okula vermiş paydos macerası beş yaş enerjisi bir sürü o gülümseten kurabiye lezzetleri varken artık modern kadının üstüne giymeye çalmayan paçavraları bile atmam ben. kuru kafalı laflardan boğazımız düğümlenir akıllı fikir nasıl bekler gelin kınaya ince itina vadeden cız böceği amber kokusu gibi bir tebessüm kenarına üzüm asması yerleştiririm yayyan odacıklara acemi faytonlar başı öne eğik ama içimdeki inci beniz sakinleşir biçtikleri yol hiç yokuş olmaz.

günde 20 saat ders çalışıyorsun ama kantinde 2 liraya çay içmek paha biçilmez tabi.

ögleden sonra yüzün neden turuncu oldu diye düşünüyordum renk uyumu sağlamak iyice bilimsel deney haline geldi.