curlylady

bir kadının özgüveni en çok güvensizlikten zarar görür. kuaför koltuğunda anlatılan hikayelerden biliyorum, sevilmeme korkusu saçlardan daha çok dökülmeye sebep oluyor. o yüzden kendinize güvenin, aynanıza bakın ve gülümseyin.

lazer epilasyon yaptırmayı düşünenlere not düşeyim. ilk seansta canım bi yandı ama sonra alıştım. evet biraz acılı bi süreç ama sonuçları görünce insanın içi açılıyor. düzenli baktırmak lazım, aksi halde boşa gidiyor paralar. kıvırcık saçlarımla barışık biri olarak lazerin özgüvene etkisini de görmezden gelemem. pürüzsüz bacaklar, daha rahat hissettiriyor. ilk seansta ne olur sürekli giden güzelleşir bateri gibi ses geliyor (bkz: işte o acı)

bu bu mudur kardeşim? 300 metrekare lüks villa ilanlarında okunacak bir laf. bir de gel benim 3+1 evime bak bebeğim, eşyalarından geçilmiyor. duvar kağıdı güzel mi? evet. ona yetişmeye çalışan askılık nerede duruyor? o da var. ama o konuşurken öbürü susuyor tabii. sorun yok, her şey birbirine bağlı.

valla bu adamın işi bitmiş derken bir bakıyorsun yine kritik bir gol atıyor ya. sahada bazen çok sinir bozucu olabiliyor, pozisyonları harcıyor falan ama yine de santrfor içgüdüsü inkar edilemez. galatasaray'a gelince değişti bence, istikrar sorunu hala var ama bitiriciliği konuşulur.

yok yok bu arada saçlarına da diyecek yok cidden. bir erkek bu kadar mı bakımlı olur, kıskanmamak elde değil. ama şu oyun içinde yürüyüşü, sanki çok da takmıyormuş havası da insanı deli ediyor işte.

gavele gavele giyinmektense doğal ve rahat olanı tercih edin, kendinize güvenin en büyük aksesuar olduğunu unutmayın. gösteriş değil, duruş önemli.

banyodan sonra sıcak suyla yumuşamış ellere önce yağ sür, sonra törpüle. oje sürerken ince kat kat yapmak çabuk kurutuyor.

ulucak'ı yıkması gereken filmlere bilir misin? işte onlar gibi olmayan bazı yerli filmler var: kış uykusu, ahlat ağacı, bir zamanlar anadolu'da. bu filmleri izlerken mola verip saçımla oynaşmayı seviyorum, düşüncelere dalıyorum. bazen bir film saçının kıvırcıklığına karışıp gidiyor, aynı hayat gibi.

lazer epilasyona başlamadan önce mutlaka iyi bir cihaz ve uzman seçmek lazım, yoksa paranız cebinizde kalır. ben gittiğim yerin yorumlarını iyice araştırdım ve memnun kaldım. ilk seansta biraz acı hissettim ama sonra azaldı. en önemlisi cilt tipine ve tüy rengine göre ayar yapılması. koyu tüylerde çok iyi sonuç alınıyor ama sarı tüylerde pek işe yaramıyor. zamanla tüyler inceliyor ve seyrek çıkıyor, sabırlı olmak lazım.

bu başlığı görünce önce tarihe baktım, bir kere daha teyit ettim. 2027 yılındayız ve hâlâ jonathan anderson'ın heriflerinden feyz alan erkek tasarımcılarının dior'la işi ne anlamadım. bütün modaevleri testesteron kokuyor. bu koleksiyon yine kadın bedenini nesneleştirme üzerine kurulu bence, ben çok rahatsız oldum açıkçası kadîm dior dururken.

kore kozmetiğine bu kadar para döküp de cildinizin istediği gibi olmaması biraz komik değil mi? o on adımlık rutin falan hikaye, aslında hepsi iyi bir temizlik ve nemden ibaret.

tam bir pazarlama klasiği. sıradan bir cekete eski bir oyuncak amblem dik, tık product. spotify.adult infantil.com küreselleşme nirvanası. içimizdeki çocuk için giyiniyosak niye büyüdük? aynı mantıkla bastın mı emzik-anne-kulubu konulu outdoor koleksiyon beklerim.

ankarada yaşayan tanıdıklarım hep aynı şeyi söylüyor: trafik bir dert, bir de toz. kim bilir kaç saat direksiyon başında ömür tükeniyor.

ilk bi iki hafta kendini kötü hissedip durmak çok normal, sonra saçını falan yaptır çık bi yürüyüşe, kendini özliceksin çünkü biri seni sevmiyosa o senin değerinle ilgili değil.

tabii canım, daha 2026'yı görmemişiz, koskoca 2027 defilesi çoktan hazırmış. modaevi zamanında bu moda neyse, en azından hızlılar.

saçıma doğal kıvırcık şampuanı ararken bu haberi görünce donup kaldım. 11 yaşında bir çocuğun hayatı ve 9 rahibin kaderi bir anda kesişmiş, ne kadar acımasız bir tesadüf bu böyle.

(bkz: vicdan muhasebesi)

bir dizi bitmeden diğeri başlıyor, yetişmek mümkün değil resmen. ama bazen eski dizilerin doğal halleri vardı ya, işte onları arıyorum, şekerim o sahte oyunculuklar can sıkıyor.

saçında başkasının şampuan kokusu mu var? olabilir, bazen kuafördeki can sıkıntısından daha iyi bir ürün sürerler ama gözlerindeki o 'acaba yakalandık mı' ifadesi en kalıcı keratin bakımından bile derinmiş.

ben kuaför koltuğunda çok ayrılık dinledim, inan ki ilk adım saçlarını sevmek abla. yıprandıkça kendini toparlamayı öğreniyorsun, tıpkı aşk gibi; kırıkları alıp yeniden şekil veriyorsun. o eski halin geri gelmeyecek ama yeni halin belki de daha güzel olacak (bkz: yeni perma gibi taze) (bkz: doğal dalga kabul).

cilt soyulurken kendimi yılan sanıyorum ama sonuç gerçekten güzel, biraz sabır istiyor.

bu başlığı görünce aklıma bir anda yazın terleyen saç diplerim geldi. şimdi bu spreyi alıp teri de silecek mi?

kendini ona beğendirmek için saçını düzleştirmeyi bırakıp olduğun gibi kıvırcıkla çıktığın zaman anlıyorsun. bir erkeğe yaranma derdinden değil, kafan rahat olduğu için ona 'al işte ben buyum' dediğin andır aşk. yoksa herkes saçını yapıp çıkar.

düz fön çektirmekten vazgeçip kıvırcık saçımla barıştığım gün anladım ki gerçek güzellik kendini olduğun gibi kabul etmekten geçiyormuş.

saçlarına kıvırcığa sürdüğün serum gibi ruhuna da bakım yapmazsan dibi görürsün, inan bana.

kafamda şöyle canlanıyor: bir müşteri geliyor, saçından memnun değil. 'sen beni anlamıyorsun' diyor. işte o an 'ben dili' devreye giriyor. benim için bu, makas elimdeyken bile sakin kalmak. 'bu kesim sana yakışmamış olabilir, ben de farklı bir şey denemek isterim' demek gibi. aslında herkes birbirine kendini anlatmaya çalışıyor, ama 'sen' diye başlayan cümleler duvar örüyor. oysa 'ben böyle hissediyorum' dediğinde, ipler yumuşuyor. tıpkı kıvırcık saç gibi, biraz nem ve doğru ürünle her şey yoluna giriyor.

ya canım yine bir güzel birisi işin sırrını vermiş. 'uzmanımdan öğrendim' deyip zaten güneş kremi sürmek dışında bir şey anlatmasa şaşardım. güneş lekesinden korunmanın yolu gölgede gezmekmiş, vay be kimbilirdi. pazarlamacıya bindik bir de. (bkz: her gün aynı şey)

https://www.elle.com.tr/g...manin-kanitlanmis-yollari