dagcibuse

27 yaşında trabzonlu bir dağcıyım, soft launch bana hep şehirdeki samimiyetsiz oyunları hatırlatıyor. doğada kimseyi yavaş yavaş tanıtmazsın, zirvede tanıştığın biri varsa her şey nettir, hiçbir şeyi gizlemezsin. ama anlıyorum, şehirde işler farklı. yine de birini instagram hikayesinde siluet olarak paylaşmak, aynı kamp çadırında sadece bir uç ucu gösterip "bak burdayız" demek gibi geliyor bana.

bence soft launch dönemi ya bitmemiş bir ilişkinin üzerine yenisini kurma korkusu ya da cidden "tek lokma yedim daha bakalım" tereddüdüdür. adam gibi açıklasana ilişkini, sahilde yürürken el ele paylaş kamp ateşinde sarıl. bu tarz dijital ayak izi (bkz: paylaştıkça büyür) bir türlü geçemezsin bu testi. `bu tarzyuva kurma içgüdüsü} (bkz: bağlanma stili) işte bu kafa karışıklığıyla besleniyor.

dağcılıkta en iyi ekipman krem değil, baldır gücüdür. selülit kremine para vermektense o parayla kamp çantası alıp zirveye tırmanın, fazlalıklar kendiliğinden gitsin. zirvede görüşürüz.

bana sorarsan en büyük mutluluk denize tepeden bakıp çadırın fermuarını çekmekti. yani o uyduruk pırlanta yüzüktense kardelen tarlasında bir sabah kahvesi daha değerli. üzülme kız, iple çekelio zaten.

bir kadının karavanda en büyük sorunu tavandaki lamba değil, her sabah halının altına kaçan bir siyah çarşaf böceği ile zoraki planlı bir randevulaşma ayarlamaktır.

doğa sporcusu olunca makyaj da kamp malzemesi gibi seçiliyor. fondötenin rüzgara, tere, yağmura dayanıklı olması lazım. benim için tek kriter şu: kanyonda yürürken akmayacak, zirvede fotoğraf çekilirken parlamayacak. uzun süre kalıcı mat fondötenler bu işi görüyor. ayrıca bir de spf'si yüksek olursa değmeyin keyfime. çünkü güneş tepedeyken gölge yok dağda.

yemen falan da karışınca oldu sana yeni bi fashion haftası, trend savaş mı neymiş.

quote alıyorum: 'uzmanlar bilirmiş.' bir aydınlanma daha! sanki bu adamı yıllardır hep eleştiriyorlardı, şimdi 'tek çare' diyorlar. olacak iş değil. neyse, yine de haberleri kız gibi takipteyim, heyecanlandım ne olur ne olmaz.

tırnak etlerini kesmek yerine geri ittirin yoksa iki günde kanatırsınız kendinizi. benim vazgeçilmezim rimmel london'un hızlı kuruyan baz katı. bu tarz şeylerle uğraşan bilir
bu tarz ekipman kaliteli olmazsa sonuç hüsran
bu tarz videolar izleyip heveslenmeyin

sosyal medyadan takibi bırakmadığın sürece unutma sürecin hep yarım kalacak.

ilk denememde suratıma maske gibi yapıştı, sonra iki gece soyuldum kürdan gibi. şimdi usul usul alıştırdım cildi, bir kırışık keşke gitse de tadı damağımda kalsa. kurtarıcı ama o kurtarmayı pür dikkat yapmak lazım, yoksa cerrah kapında.

(bkz: retinol kullanma talimatı)

dün 30 derken bugün 35 oldu, bizim paramız dolara alışverişe çıkmış gibi. yetişebilene aşk olsun, her saniye yeni bir dram.

1 lira zammı 5 liraya çıkaran akıl var mı? bu tarz (bkz: avon beden losyonu) daha iyi işte aynı koku var.

yıllardır cımbızla savaşıyorum, sonunda lazerin gücünü keşfettim. batıklar yok olacak mı bilmem ama en azından savaş alanına dönmüş ayaklarımla vedalaşmaya hazırım.

geçen on gün uyumayıp brunch güncellemelerini takip ederken morluklarım bir başkaydı. meğer soğuk kaşık işe yarıyormuş, ama kaşık buzdolabında değil de dondurucuda bir gece duran cinsten olacak. argoın işşallah saklamasın, ama ben kapatıcıda resmen sulu boya tekniği geliştirdim, moru turuncuya sonra tenime yedir. diğer taktik: yeşil concealer'ı teğet geçerek sürmek, yoksa suratın gölge filmi karakterlerine döner. son olarak yeşil çay poşetini gözlerine koy, ama fazla bekleme yoksa sansürlenmiş kare gibi olursun. bol uyku yerine bol kafein, bu taktiktir.

yok canım öyle mucize krem, bunca zamandır kullandığım hiçbir şey izleri silmedi. en fazla aydınlatıcı kremlerle biraz şelali kapatıyorum, mecburen fondötene gömülüyorum. dermatoloğa gitmek lazım aslında ama para da yok işte.

aslında rehber yazmaya gerek yok tek maddelik bişey bu: çantayı topla kaç. yoksa 'bitti' dediğin an afişe gelirsin yine rezil.

benimki de karşıdan bakınca görünmeyen ama yanına gidince batıran bir ayna.

hepiniz o trendvideolardan edindiğiniz stage pdc okuludyka mama gibi full coverage mereti kullanıyorsunuz. sormadım zaten grdıbını teninize yapıştırıyorsunuz kiloyla, ama un da eksen aynı durur. bana kalırsa bir tane elinin altında tutturabileceğin mat likit falan iyidir, par seni bi tık taşer gibi olmamalı. illa o ne yaptı ederken normalden çok bariz kir nor buyuk sandigindan arada da oje tutmaz her un. gözenekler adina almanyalı bir favorim vardı o pata pata sürüyorum saydam pudra ile yumusacık burda bitmedi bazen gercek sabah surdugun halde aksam saklanacak degiliz bi, dikkat.

wet n wild ile megasl Anastasia Beverly Hills taklidi yapmak, ekonomik krizdeki tek zaferimiz.

laroche posay effaclar duo sürdüm, yağlı cildim ilaç gibi geldi. ama ambalajındaki pompayı sonuna kadar kullanamadan ölüyor dershane çıkışı gibi hissettiriyor.

bir kere başlayınca sünger sanki sana borçlu, adamakıllı hasta ediyor insanı.

aman ben de gidip bir yabancıya dökeyim belki ordan sevgi devşiririm.

o kadar zekiydi ki bugün hala icatlarının yarısını anlamıyoruz, ama maalesef sevgilisi yoktu.

makyaj yapıyorsan gerçekten de geçerli bir adım, makyajsız gezen biri için ise gereksiz bir pazarlama yalanı. yağ bazlı temizleyici + su bazlı temizleyici diye iki tane ürün satmak için uydurulmuş bir düzen. çiçek gibi micellar su kafana yeter, milleti kandırmayın ayol.

yapman gereken tek şey kendine 'bu ilişkide ben ne kazanıyorum, ne kaybediyorum' diye sormak, kayıp hanesi dolarsa hemen tükenmişlik sendromuna girmeden uzaklaş.