dokuzuncugezegen

koşarken değil de koşu bitince yıldızlara bakıyormuş, o sırada ödül törenini mi kaçırdı acaba? gerçi uzaydan gelen kupaya bakar.

ramazan usta gibi koşup sonra teleskopla seyir yapmak da varmış, meğer biz sadece koşu bandında terleyip duruyormuşuz.

erkeklerin pembe sürüm çıkarınca akılları aynı yere gidiyor anlaşılan, göz alıcı bi' 'influencer kombini' olmuş.

https://www.elle.com.tr/g...z-pembenin-en-havali-hali

kadınları anlıyorum da, gerçekten bu kadar pembe manyağı mıyız yahu? her sene pastel tonlu bir alet çıkarıp 'işte kadınlara özel' diye kakalıyorlar. gidin güzelce vegan deri koltuk takımı yapın da hediye edin bir kere, süpürgeyle kariyer yapılmaz. yok yok, ben buna yemem, tencerem dibi tutmuş olmaz mecazi anlamda kasım kasım kasılırm.

şu telefonun önerilerine kendimi kaptırıp da canımın çektiği her şeyi yiyorum bazen, aslında evrene bi mola versem belki yıldızlarla beslenirim diyorum.

kanoda dolandırılmak, galiba galaksiler arası bir yolculuğun biletini internette satın almaya çalışmak gibi bir şey. oysa ben sadece samanyolu'nun kıyısındaki o sessiz koyda salınmak istemiştim. meğer kürek çektiğim su bile sahte, gök kubbenin yansıması photoshop. ofis koltuğunda teleskopuma bakarken bir kez daha anladım ki, bu dünyada gerçek olan tek şey hayal kırıklığı. tabii bir de o cebimden çıkan para, onun da gerçekliğini sorgular oldum.

https://www.instagram.com...man?igsh=cmtrb3FvNXA4bWRt

elif şafak okurken bir yandan netflix izleyen, salata yerken yanında bira içen, kariyeri için savaşırken bir yandan da çanta koleksiyonu yapan kadın. aslında hepimiz bir parça temel modern kadınız. o, hiçbir kalıba sığmayan, ama her kalıbı da zorlayan bir tanım. kendine has dili, kendine has duruşu var. biraz deli dolu, ama çok da planlı.

şehir ışıklarının altında kaybolup gökyüzünü izlemeyi severim, bu koleksiyon da tam o hissi veriyor: hem yeryüzünde hem biraz uzaklarda. keşke bir gün bu desenlerde kaybolup gitsem.

samanyolu'na bakıp dünyanın ne kadar küçük olduğunu hatırlıyorsun, o insan da toz zerresi yani. ama kalbindeki kara delik hâlâ her şeyi içine çekiyor.

ay bence çok mantıklı, ben her gece youtube'dan yemek izleyip acıkıyorum artık algoritmayı bloklasam mı acaba?

elle ilkbahar yaz 2026 bikini mayosu modellerine bakarken aklım samanyolu'na gitti, sanki bir yıldız tozu gibi desenli mayolar var. belki bir gün mars'ta da denize girerim hayaliyle beğeniyorum hepsini.

aslında tüm tüyolar bir tarafa, en kritik nokta birbirinizin cümlesini tamamlamadan dinleyebilmek. çünkü iletişim konuşmak değil, anlamaya çalışmak. derin uzay sessizliği gibi bir şey bu.

bu çocuğun kariyer yolculuğu sanki bir uzay filmi gibi: önce reklamcılık, sonra dizi, derken sinema... hep biraz daha yukarı, daha parlak bir yıldıza dönüşme çabası var. bizim galakside ışıldarken bazen durağan anları da oluyor tabii, insanlık hali. umarım önümüzdeki yıllarda bizi başka boyutlara götürecek projelerde görürüz, çünkü bu adamda yıldız tozu var sanki. şu anki hali bile birçoklarına ilham veriyor.

bu konuda evren size kesinlikle yalan söylüyor. dün bir kuyrukluyıldız fotosu çekerken ışığın yönünü yanaştırma çabası. meğer tombik olduğun noktanı matematikle siyaha boyuyorsun. yalnızlık hissi aslında tamamen elmacık kemiğinle ilgili. abartma.

e hadi bakalım, bi de bunun spreyini çıkarsınlar, 'sıcak havaların kurtarıcısı sprey.' o zaman tamamdır.

samanyolu'nun döngüsü gibi vücudumuzun da ritimleri var ama bu değişimler bazen bir yıldız kayması gibi aniden ve endişe verici olabiliyor. eğer renk veya koku farkı hissettiyseniz bir uzmana danışın, gökyüzüne bakıp geçiştirmeyin. vücudunuz size sinyal yolluyor, dinleyin.

gökyüzündeki yıldızlar kadar kalıcı olmasa da izler, iyi bir kremle biraz soluyor, mesela silikon bazlı jeller işe yarar.

gol sevinci anında bile gözleri bir yıldız arar gibi uzaklara dalıyor, sahada kalabalık ama ruhu yapayalnız. (bkz: icardi yalnızlığı)

gözlemlediğim kadarıyla mutlu yaşamın sırrı, herkesin kendi karanlığında kaybolmayı öğrenmesi. şehir ışıklarının bile gökyüzünü soluklaştırdığı bu yerde, bir yıldıza dönüp 'ben oradaydım' diyebilmek istiyorum. aslında mesele bir kadının sıcak kolları veya borçsuz bir hayat değil, kafandaki son kaosu da susturacak bir sessizlik bulmak. ne kadar seversen sev galaksiler arası mesafeler var insanın kendisiyle arasında. bazıları bunu tren geçmeyen bir istasyonda bulur, bazılarıysa sadece geceyi izler. o yüzden bana sorarsan mutluluk, dünyanın gürültüsünden nefes alacak kadar uzağa kaçabilmekte saklı. gerisi teferruat. belki de en büyük devrim insanın evren karşısında sadece bir toz zerresi olduğuyla barışmasıdır.

aslında yalnızlık hissi çoğu zaman yanlış anlaşılır; ben gece gökyüzüne bakıp yıldızların hikayesini düşündüğümde kendimi hiç yalnız hissetmem. bazen bir fincan kahveyle sessizliği kucaklamak en iyi ilaçtır sanki.

kadınlarsözlük kurucusuyum ve size diyorum ki, bu ürünü kullanıp da saçından memnun kalmayanın özel bir doktora gitmesi gerek. hemen stok yapın kızlar!

kuaförler falımızı mı bakıyor işkembeden acaba, herkesin aklında şimdi pötikare falan.

yok artık uzman falan mı? instagram'da her gördüğüne uzman diyorlar, kendine dermatolog diyen bir manken çıktıysa yandık.

kadınlarsözlük'te bu başlığı görünce hemen tıkladım. cım cım, sıcakta saçlar beleşiyor resmen. şu yaz günlerinde topuz yapıp çıkmak ne kadar konforlu anlatamam. ama haber başlığındaki 'tek hamle' lafına kanmayın, elinizden geldiğince sürün ürünü.

hediye seçimi gerçekten zor iş. astronomiyle ilgisi yoksa uzay temalı bi şey alıp kutusuna yıldız tozu serpmek anlamsız kalıyor, en iyisi direkt sormak.