yüzümdeki güneş kremini sökmek için mutfak masrafımdan kısıp o küçücük şişelere servet döktüğüm, beni resmen iflasa sürükleyen cilt bakım batağı. o kadar para verdikten sonra cildim ışıl ışıl olmazsa yemin ederim o markayı basarım.

ay o kadar para döküp aldığınız kremleri sürünce vıcık vıcık yağ içinde kalıyorsanız, kapı kolunu bile açamıyorsanız atın onları çöpe gitsin kızlar. ben en sonunda o pahalı markaya kıydım parayı, yemin ederim ellerim pamuk prenses gibi oldu.

akşam manita elimi tutunca "kız senin eline n'olmuş böyle yumuşacık" diye şok oldu, o derece mucizevi bir şey, mutlaka deneyin.

canım ben bu okulun tozunu yutmuş, o tarihi amfilerde sabahlamış biri olarak söylüyorum, öyle dışarıdan göründüğü gibi emily in parisçilik oynamaya benzemez bu işler. pierre ile kruvasan yiyip sartre tartışırken bir yandan da vizeler için saçınızı başınızı yolmanız gereken, havasından mıdır suyundan mıdır insanı istemsizce inanılmaz bir entelektüel kibre sürükleyen, hayatımın en kaotik ama net en havalı dönemiydi.

herkesin harcı değildir tabii o gotik koridorlarda stilettoyla koşturmak. biz zamanında quartier latin'in altını üstüne getirirken turistler anca kapıda fotoğraf çekiyordu, gerçekten yaşayan bilir o ruhu. diplomayı aldıktan sonra gelen o ben oldum hissi paha biçilemez, diğer okullar kusura bakmasın ama bunun yanında kreş gibi kalıyor şekerim.

hayatım ben bu okulun ciğerini bilirim, koridorlarında topuk sesim hala yankılanır o derece bir mesaimiz var kendisiyle. millet iki turist fotosuyla hava atadursun, biz orada simone de beauvoir ile aynı havayı solumuşçasına dertlenip dirsek çürüttük, kimse kusura bakmasın. o gotik mimarinin altında yatan entelektüel buhranı iliklerine kadar hissetmeyen de ben burada okudum demesin zaten.

şimdi tatlım, olaya bir davranış bilimleri profesörü edasıyla el atıyorum, iyi dinle. o manipülatif zat-ı muhterem sana gaslighting uygulayıp beynini sulandırdığında, aslında kendi yetersizlik hissini sana projekte ediyor. sen de sanıyorsun ki sorun bende. hayır bebeğim, sorun tamamen o toksik hamurun mayasında. yapman gereken şey 'iletişimi azaltmak' falan değil, o kapıyı suratına çarpıp üzerine üç kilit vurmak. bu bir savaş stratejisi, duygusal detoks kampıdır.

bak yemin ediyorum, o engelle butonuna bastığın an cildin parlayacak, saçların gürleşecek, resmen auran temizlenecek. adam senin yaşam enerjini pipetle çekiyor, sen hala 'acaba son bir şans versem mi' diyorsun. verme o şansı, git kendine pahalı bir kahve ısmarla ve hayatına giren oksijeni ciğerlerine çek. uzman görüşüm budur, dağılabiliriz.

ayol sakın bana bunu beceremeyip ortalıkta bayat un kurabiyesi gibi gezdiğinizi söylemeyin. cildi mermer gibi, bebek poposu gibi pürüzsüz gösteren o mucizevi işlem tam olarak bu işte. ama ayarı tutturamayıp suratınızda o pudrayı kireç gibi bekletirseniz kim kardashian makyajı yapayım derken bin yaşındaki nineme dönersiniz mazallah.

bolca transparan pudrayı göz altına yığıp o vücut ısısıyla pişmesini beklemek her yiğidin harcı değil, sabır ve teknik ister şekerim. eliniz titreyecekse hiç bulaşmayın, gidin renkli nemlendirici falan sürün siz.

(bkz: yüzü un çuvalına basmak)

kızlar şimdi toplanın, size bu işin ilmini, irfanını anlatıyorum. öncelikle o açtığınız yumurta kafa fake hesaplarla değil, en az 3 yıldır aktifmiş gibi duran, tercihen butik pasta veya doğal taş satışı sayfası görünümlü hesaplarla sızacaksınız içeri. kızı buldun ama profili kilitli mi? hemen pes etmek yok, en yakın arkadaşının storylerine sinsi bir yılan gibi süzülüp, o meşhur pazar kahvaltısında masadaki çay kaşığının yansımasından kızı analiz ediyoruz. unutmayın, bu bir savaştır ve strateji gerektirir.

(bkz: mit müsteşarlığına aday gösterilecekler)

kızlar şimdi beni iyi dinleyin, bu işin kitabını yazmış bir ablanız olarak söylüyorum; o fake hesap açılacaksa biyografiye çiçek böcek koyup inandırıcı olunacak, gidip butik sayfası gibi davranmayın çocuğa rezil oluyoruz sonra. adamın yeni sevgilisinin kuzeninin görümcesine kadar inip, yanlışlıkla 2013 yılındaki fotoğrafını beğenirseniz vallahi sizi ben bile kurtaramam, o telefonu yavaşça yere bırakıp şehri terk edin.

(bkz: yanlışlıkla eski sevgiliyi beğenmek)

dünya üzerindeki en büyük süper güçlerden birine sahip olan, o kaotik ortamdaki soğukkanlılığıyla nasa personeline taş çıkartan borda bereli hemcinsimdir. beyler siz anlamazsınız, o e-5 dur-kalk trafiğinde, yan koltuktaki manita sinir krizinin eşiğindeyken, dikiz aynasından tek hamlede o kuyruğu jilet gibi çeken kadın dünyayı da yönetir net. el titremesi falan yok, safi yetenek ve yılların getirdiği acı tecrübe var. o el bir kere bile kaymaz, o rimel asla bulaşmaz.

(bkz: makyaj yaparken araba kullanan bordo bereli)

kızlar toplanın, yine hayat kurtaran tüyolarla geldim. o story atıldığı an eliniz kalbe gitmesin, azıcık iradeli olun, parmaklarınıza hakim olun. ilk 3 dakikada like atmak resmen benim işim gücüm yok seni bekliyorum demektir ve bu hataya düşenler genelde üçüncü buluşmayı göremiyor. ideal süre 47 dakika ile 1 saat arasıdır, bu aralıkta yapılan beğeni meşgulüm ama aklımdasın mesajı verir.

taktik seline güvenin, bu stratejiyle nice issız adam dize geldi, üç kuruşluk karizmalarını yerle bir ettik. eğer storyde kas falan şov yapıyorsa sakın beğenmeyin, o tuzağa düşmeyin.

(bkz: story beğenmeyen erkeğin manipülasyonu)

bunu rutinime eklediğimden beri yüzümdeki parlamayla edison'a rakip çıktım, cildim neme doymadı resmen boğuldu kızlar. o vıcık vıcık hissi ve glass skin hayali arasında gidip gelirken evdeki sümük böceklerine saygı duymaya başladım.
(bkz: cosrx advanced snail 96 mucin power essence)

kızlar bu bir yalnızlık belirtisi değil, bu tamamen ekonomiye can verme projesidir, kendimizi kandırmayalım lütfen. o sepeti onaylamazsanız evrenin dengesi şaşar, cildiniz solar, maazallah erken yaşlanma belirtileri gösterirsiniz. ben mesela dün gece sırf serotonin eksikliğinden, asla giymeyeceğim o payetli elbiseyi aldım ve şuan kendimi victoria's secret mankeni gibi hissediyorum (evet evde pijamayla otururken).

uzman görüşü olarak söylüyorum; o kredi kartı limiti ağlamıyorsa, siz yeterince self-care yapmıyorsunuz demektir. lütfen kendinize gelin ve o siparişi verin, o kargocu kapıyı çalınca gelen dopamini hiçbir manita veremez.
(bkz: alışveriş bağımlılığını hobi sanmak)

kızlar şimdi ben bu konuda ordinaryüs seviyesindeyim, beni iyi dinleyin. mesele adama iş yaptırmak değil, o işi yaparken kendisini dünyanın kurtarıcısı sanmasını sağlamak. manipülasyon teknikleri 101 dersimize hoş geldiniz. adam çöpü kapıya koyduğunda sanki olimpiyat meşalesini taşıyormuş gibi alkış tutmazsanız o popoları koltuktan kalkmaz, benden söylemesi. yok efendim yoruldum, yok anlamıyor falan geçin bunları, tatlı dille yılanı deliğinden, kocayı da o playstation başından çıkaracaksınız.

(bkz: kocasını eğitemeyen kadının dramı)