romantik komedi filmlerindeki sakar esas kız

gerçekten sinir krizleri geçirerek izliyorum artık bu tipleri. yani tamam anladık en sakar sensin, en doğal sensin ve tesadüfe bak ki holding sahibi kaslı beyimiz tam da sen topuklu ayakkabınla yerleri öperken orada bitiveriyor. sabahın köründe o kadar makyajı, o fönlü saçları ne ara yapıp da sakarlık kraliçesi oluyorsun, insan azıcık gerçekçi olur yahu.

biz gerçek hayatta yürürken ayağımız burkulsa arkamızdaki dayı kör müsün önüne baksana diye bağırır, bunlar gidip şirketin ceosuyla asansörde kilitli kalıp aşk yaşıyorlar. hayır madem bu kadar sakarsın o kahveyi adamın gömleğine döktüğünde kuru temizleme parası isteyeceği gerçeğiyle de yüzleşeceksin, öyle bakışıp aşık olmak yok.