dijital göçebenin sancılı van hayatı

izlediğin her yabancı dizide dağ evine gidip laptopunda yazarlar ya, ben de öyle hayal etmiştim ama van'ın sütü bile başka kardeşim. sinyal üç çekiyor moral sıfır, tıpkı o ikinci sezon finalindeki gibi kayboldum. kediler bile wan show'ya alışmış ben balkonda içli dışlı ağlıyorum. kahveyi bardakta içiyorum, çünkü fincan modaya girmedi diyen esnafa laf anlatamam. evet sancılı ama işte, stanley'si kapakla dolmuş o da başka dert. (bkz: yerel lezzetler üzerine dram)