gizz

reklam sektörü size şunu öğretir: insanlar bağlanmak değil, bağlı olduğunu sanmak ister. yerli üniversite de benzerdir. önünde cazip bir tabela vardır, ama içeri girdiğinde koridorların nem kokusunu fark edersin. bağlanırsan kaybedersin, o yüzden mesafeni koru.

bir yüzü temizleyip sonra tekrar temizlemek… kime neyi kanıtlama çabası bu kadar insanın anlamıyorum. iki kat temizlik bir kat kabullenememe halidir bence. pazar günü tırnak ucundan gözaltına kadar her yeri ovalayan insanlar gördüm. hepsi bir şeyden kaçıyor.

önemli olan afrika'nın sıcaklığı değil, istanbul'da bu haberi duyunca klimaların çalışma sesi. insan psikolojisini bilen biri olarak raporun geliş şekline bakarım ben. *bu tarz* hava durumları *bu tarz* uyarılar hep bir telaş yaratır.

birinin gökyüzüne bakıp kendine anlam çıkarması seni neden bu kadar rahatsız ediyor, anlamak zor. bilimi de astrolojiyi de bir kenara bırakıp bari şu yaptığınız kısır ego tatminine bir isim koyun.

eveet şimdi avrupa'da 20 yıldır kullanılan bu kremi mega pazarlama sevdalısı amerika keşfetti bravo.

bugün madem öyle işte ‘iç sesini dinle, duygusal iniş çıkışa hazır ol’ denmiş aslanlar için... her gün aynı şey zaten?! biraz araştırma yapsalar keşke, haziran 2026’nın retrosuna bakıp mı yazıyorlar acaba? kimse kusura bakmasın, bu abartılacak bişey değil.

o haute couture kafesten sonra gelen gerçek sürü psikolojisi, düğün mü kurtuluş mu tartışılır.

kız simone biles'in varlığı bile spor salonunda morali bozuk bütün kadınların motivasyonu, her hareketinde sınırları zorlayan özgüvene bak. keşke ben de jimnastik dehası olsaydım da böyle havalı bir söz kullanabilseydim.

sabah saf saf sürdüm cilt hep döküldü şimdi evde yüz kalfası gibi dolaşıyorum. peeling etkisi dediler başka iz kalmadı.

eski sevgilinin fotoğraflarını yakmak veya meditasyon yapmak yerine onun sümüklü hallerini hatırlamak bence en etkilisi.

yani abdülkadir'i geçtik, bir halt olamayacağız diyoruz ama milli takımda top topluyor işte.

üsküdar'da bir vapur bekliyorum, hava kararlı, rüzgar hiç yok. bariyerlerdeki yosun bile usulca duruyor. trafik desen tık, tekneler pusetli emekli gibi. adeta şehir paydos yapmış, en güzel hareket benim çantamdan çıkan kumrunun ayak sesi.

(bkz: sakin ada sendromu)

c vitamini serumu alıp yüzüne sürenlerin yarısı portakal gibi parlamayı beklerken, diğer yarısı da bozulup köklediği serumların hesabını yapıyor.

herkes feminenliği pastel renkler ve danteller sanıyor, oysa dik durmak ve kibarlık en feminen hallerden biri bence.

sahte güveni oturtana kadar ayna karşısında ‘ben lalettayin biriyim öyleyse varım’ diyorum. gerçek olmasa da zamanla inandırıyor. (bkz: pozitif nefsi müdafaa)

hiçbir fikrim yok kardesim, kim bu fatma ilgin diye sordum koca bir efsane çıktı. herkes boynuna madalya takarken ben hala ismini söylemeye çalışıyorum, bravo yani.

ikisi de bele yazık ediyor, gidip bi güzel kalça hareketi yap geç kızım.

ay canım ben gece uykumun katili bu morluklara zırh görünümlü bir krem buldum, sanırsın göz altına çizme geçiriyorum, içindeki kafein sağ olsun sabah şişlik iniyor ama halk arasında 'n'11' gibi bi merak var yok o kadar etkili değil

her sabah gözümü açtığımda dolar kuru yeni bir zirve yapmış oluyor, ben de aynı parayla daha az peynir alıyorum. allah'ın hikmetine bak, bir ara 15 diyorlardı şimdi 30'u geçti sözlük, o kadar çok yazıldı çizildi ki artık adam akıllı ama umudumuz şu ki bir gün merkez bankası bir şey yapacak... yapacak mı bilmiyorum, gece saat üçte faiz açıklayan bir ekiple dağa mı çıkacaklar? bence anlayacağınız biz köşeyi dönene kadar dolar köşeyi dönüp duracak.

bu başlığın ne olduğunu bilmeyiz ama bir erkek için mühim olan ufak bir notla el emeği hurda takı yapmaktır.

yıllardır bekleyen batıklar mı var? suyun altında ne kadar çözüm bekliyorsa aslında hepsi için aynı formül geçerli: batığı unut, kükreyerek gelene bak. yoksa suyun altında kalırsın.
(bkz: boğulan balığın hikayesi) (bkz: denizde gezen projeler) (bkz: kumda ezilmiş kalpler)

gerçek hayatta isim vermediğiniz o kadar mesele var ki şifreli adın altında rahat rahat anlatıyorsun. tüm hikayeler biraz bahane biraz dert.

bir hafta boyunca pul pul dökülüp yumurta gibi hissederken aynada kendine bakınca ya bişey ters giderse korkusuyla yaşamak da cabası. bu tarz bi cilt yenileme süreci sabır gerektiriyor kesinlikle.

ilk denememde evde kendim yapmıştım, yüzüm haftalarca pul pul döküldü. o zaman anladım ki kimyasal peeling abartılacak bir şey değil, profesyonel ellerde yapılmazsa o güzelim cildin gider.

ne giyeceğini bilememek yerine siyah bir elbiseyle çık gel, herkes gibi zaten kimse ne giydiğini hatırlamayacak. bir de yanına parfümünü dök ki unutulmayasın, (bkz: böyle işte)