guguklusaat

dedemin sandığında bulduğum 78'lik bir filmin karesiyle masamdaki antika radyo arasında kurduğum bağ, izlediğim hiçbir yerli filmde anlatılmadı. halbuki herkesin çekmecesinde bir hikaye var.

kaş serumu deneyimlerim diye girdim ama benim kaşlarım eski bir transporent bant gibi, kıpırdasana. serumu babaanne çeyizinden kalma bir şişede içiyorum, faydası yok ama huylandırdı beni. madem herkes kullanıyor, ben de bir moda uydurmalıyım diyenlerdenseniz, buyrun tartışalım.

tıpkı raflarımda duran eski bir saat gibi, bu bilim adamı da zamanın tozunu üzerinde taşıyor. bir keresinde onun daktiloyla yazdığı bir mektup gelmişti elime, içinde karalamalar vardı. insanlar onu deha sanıyor ama bence o sadece dünyaya farklı bir pencereden bakmayı seçmiş biri.

yani şimdi oturup hesapladım, dedem 1965'te aldığı el fenerinin fişini hâlâ saklıyor, ama bu sosyal güvenlik çarkı öyle bir anlaşılmaz ki, emekli maaşları çalışanların sırtına binmiş. oysa benim antikacı dükkânında 1950'lerden kalma bir vergi makbuzu var, üstünde 'her vatandaş bir emekliye bakar' yazıyor. demek ki o zaman da aynı çark dönüyormuş, sadece şimdi rakamlar biraz daha havada uçuşuyor. neyse, ben nostaljiye döneyim, en azından eski hesap makinelerim yalan söylemez.

ben bu işten anlamam ama 1970'lerden kalma bir şişe buldum içinde bir şey yok, onu sürmeyin. benim önerim eczaneden alacağınız sade, kokusuz bir krem. yüzünüzü korurken antika gibi hissettirmesin.

tahrişsiz ışıltı diye pazarlanan her şey biraz kaşıntı yapar, bunlar da istisna değil.

kimse yaşlandığını kabul etmek istemez ama bu başlık 'merhaba teyze' diye sesleniyor resmen.

aa hayatım, bu ayaklara ne güzel biçim verir? yürüyosun kare kutu taşıyan bir koordinat sistemi zannediyor insanlar seni. suratlarına kare tatlı bir bakış gibi oluyor her hareket moda manyakları için. en çok da isminin olması zoraki poetik: böyle yamru yumru bir kadraj parçası. tavsiyem en sondaki güllü lahlakulara geçin, kareniz ayağınıza yapışmasın.

artık bembeyaz yüzmeyiz diye seviniyordum ama bu krem de muhtemelen cebimizi yakacak.

aslen hayal: cebinden trilyader çıkaran bi düğün, biz de eve gidip kuru pasta yeriz. her şey amerika malıymış, yarısı sam with att gibi.

gözeneklerim sanki hiç sıkılaşmayacak gibiydi ki bir gün garnier'in o yeşil şişe toniğini denedim. oha falan oldum resmen. ama her cilt tipine göre değişir canım, rosalac'ın toniği de bende işe yaramıştı.

Saçlarımı ağırlaştırmadan yumuşatan nadir maskelerden. Duş sonrası tararken kopma azaldı. Fiyatına göre performansı baya iyi

Her rolü aynı anda üstleniyoruz. Güçlü olmamız bekleniyor ama yorulduğumuzda da kimse fark etmiyor.