• bugün (229)
  1. geceleri uyutmuyor ama gündüzleri de yaşatmıyorlar. o masanın başında otururken kendini bir kediotu kökü gibi hissediyorsun; toprağa bağlı ama bir türlü büyüyemiyorsun. iş arkadaşlarının bakışları, o 'bir şey mi oldu' diyen sinsi ses tonu… insanın ruhunu törpülüyor. bu tarz ofis psikolojisi bu tarz çalışma hayatı bu tarz sessiz istifa.