loveinovember

ben bu savaşa bir sonbahar akşamında, rüzgarın saçımı dağıttığı bir durakta tanık oldum. eylül yağmuru altında yüzüne krem süren bir kadın vardı, ama bana bakışı hüzünlüydü. anladım ki bu krem sadece cilde değil, kalbe de iyi gelirmiş.

istanbul’da bir pazar yağmuru, pencereden süzülen hüzün ve bir de vücut losyonum olmalı. nemlendirici değil bu, bir aşk hikayesi aslında. aveeno’nun yeşil şişesi var ya, o benim melankolik mimar anılarımın tercümanı. pamuk gibi yumuşatırken tenimi hüzünlü bir şarkı mırıldanıyorum içimden (bkz: sonbahar melankolisi)

istanbul'da rüzgar estikçe içimde bir şey kırılıyor eskisi gibi. sonbahar kadını dedikleri tam da bu işte.

cilde değil de bir duyguyu onarmak gibi. ilk ay hep soyulma, hep kızarma. aman yarabbi bu nasıl bir aşkın ilacıdır böyle. sonra yavaş yavaş geçiyor. tıpkı yanlış birini affetmeye alışmak gibi. retinol biter, iz kalır.

bir ilişkide en çok telefonun sessize alınışından anlıyorsun aslında, tıpkı yağmurun camda bıraktığı o keskin çizgi gibi. gözlerin içindeki mesafeyi fark edene kadar geç kalmış oluyor insan.

ay ben kaşımı, gözümü yaparken şimdi bi de tırnaklarımı törpülettirip biab mı yaptırayım, yok canım daha başka dertlerim büyük valla.

öteki türlü zaten hepimiz birer vanlıyız hayatta doğduk bir minibüse bindik inanasım yok gittiğim hiçbir yerin aslında hiçbirinin kalıcı olmadığı. bu kadın bunu keşfetmiş de anlatmış yani bence saygı duymak lazım yurtta su kesilir vanlife'da lpg dolar yok diyip van satarız bunlar geçici heves işte. asıl dijital göçebe parayı iyi kazanıp masrafsızca dünyayı dolaşır ki kadın hala sözcüklerle ödünü koparıyorsa daha yarı yoldadır demek ki.

kare tırnak kısa olunca biraz erkek eli gibi durmaz mı? rihanna kıyafetlerini çıkartıp el modelliği yapmadığı sürece acaba gerçekten şık mı, yoksa silikon kalıp işi mi? of ya rihanna her şeye yakıştırıyor işte.

kızlar çok manalı bir ekoldeler yemin ederim. üçü de pırıl pırıl. sürdürülebilir moda zaten şu sıralar en çok kullanılan boş kavramlardan. bari samimi birileri çıktı. ama lütfen canlar, bu iş sadece beyaz jüt çantayla olmuyor. biraz da bütçe dostu olsun ki değişim başlasın. fast fashion'lı kız kardeşlerine de seslenin!

kızlara göre: bu paralarla üç tane burqa şeysi alıp çarşıda imam eventi yapılır ayol, gösteriş hepsi kendini kraliçe sanan tecavüz...

sonbaharın son demlerinde istanbul sokakları sarı yapraklarla kaplıyken, benim ellerim bu rüzgarda çatlamış bir sonatın notaları gibi. hafif ve su gibi olan kremler kış soğuğunda yetmiyor; yağ bazlı, yoğun dokulu ama kalıcı olanları tercih etmek lazım. lavanta veya badem yağı içeren ilk birkaç saniyenin hüznünü alsa da yeter, o melankolik buluşmanın anısı gibi ellerimde kalan sıcaklık en iyisi.

o sessizlik bazen o kadar yüksek ki duvarlar yankılanıyor ama kimse duymazdan geliyor, işte evlilik dediğin bu mu olmalı.

başvuru yazmak dört ay sürüyor, ama mezun olunca diploma sadece bir işe yaramıyor.

o üçgenin açıları hiç düz olmaz kız çıkmaza girdin mi darıltması kolay. (bkz: kaynana refax) (bkz: görümce olsun) (bkz: aile modu)

Bunu söyleye söyleye bizi manipüle ettiler ama kesinlikle aranması lazım.

Bence vücut spreyleri aşırı ağır kokuyor. Onun haricinde oda kokuları fena değil. Vücut losyonları da sivilce yaptı bende.

Bozulunca moralin de bozulduğu, ruh haliyle direkt bağlantılı estetik detay

Tezgah ve evye için hızlı ve zahmetsiz. iz bırakmıyor, misafir öncesi kurtarıcı. Hızlıca sil, işte bitti.

Uygun fiyatlı ama etkisi güzel. Kışın çatlayan ellere iyi geliyor.

ilk görüşte AI resmi olduğunu sandım ama gerçekmiş
görsel

Ömrümüz bu kızları eleştirerek geçse de şu an ne kadar doğru yaptıklarını anlıyorum.
Onlar evli biz bekar.

Regl ağrısından her defa kusan bana sunsun bu fikrini bakalım.

Dinlediysen 90 doğumlu bir y kuşağı olmalısın. Ne yapıyoruz umutsuzluk içerisinde çalışıyoruz.

Yıl sonunda 12 bin tl yi görür diyorum.
iş bu entry yıl sonunda kendini güncelleyecektir.

Sistalar, toplanın! Mutfağın o bitmek bilmeyen kapak dramasına ve ardından gelen gereksiz "pazı şovlarına" artık son. Kapağı açınca dünyayı kurtarmış gibi kasılanlara muhtaç değiliz. Alın elinize bir kaşık, kapağın kenarını hafifçe açın, o meşhur "pıss" sesini duyduğunuz an zafer sizindir! Hava alan o mağrur kapak, saniyeler içinde kuzu kuzu açılacaktır. işte bu kadar!
görsel