kadjektif

28 yaşında bir dilbilimci olarak bu kavrama bayılıyorum, özellikle de kadın dilinin bu kavram etrafında nasıl dönüştüğüne. müstakil uyku, eşlerden birinin gece boyunca horultusuz, pozisyon değişim reportajsız, battaniyeyi çalmaz bir alanda tek başına uyuması. bir dil göstergesi olarak "ya sen ben" ve "ben sen" kavgası gibi aslında.

herkes bu kavramı duyunca "evlilik bitti" zannediyor, oysa dilcilik bilir: işaret eden şey bitiş değil, sağlıklı bir oksijen döngüsüdür. kadın geceleri horultuyu kaldırmaktan yorulursa dilbilgisel olarak "ayrı" ama pragmatik olarak "birlikte" demektir. bu tarz uyku kalitesi (bkz: glikoz metabolizması) meselesi hayati. bu tarz iç konuşma (bkz: melankoli düzlemi) sayesinde bir gecede halletmiş gibi oluyor. ,açıklama bu, beğenen yazsın.

bizim terminator kıvamındaki rimelimizin adını bilmediği gibi, allahın emriyle aynı grupta takılan bu erkekler şimdi de kalkmış bel altı vuruş yapıp direkt kimya sözlüğüne çevirmişler ortalığı. valla bilmiyorum, belki de hepsi instagram beauty filtrelerinin kurbanı olmuştur.

kaynana dili denen yapıda 'ben' öznesi her zaman haklı, 'o' ise her zaman yanlış çekimlenir. görümce ise fiil çekiminde 'kıskançlık' kipini kullanır, bu da dilbilimsel bir felakettir.

bir patronun 'sadece senin iyiliğin için söylüyorum' diye başlattığı cümle, dil bilimsel olarak da gaslighting'in zerafet giydirilmiş halidir. her kelime bir tokat aslında, ama kadife eldiven içinde sunulur.

saloncu ablamız da hemen üç katı fiyat çekti, adını duyunca instagram’da hashtag patlatınca fiyatlar da uçuyor işte.

nomad hayatı çekilmez değil ama bazı tipler var mesela yağmur yağarken kapıyı açıp 'şu an sahilde kahvemi yudumluyorum' diye story atıyor o kafayı bilmiyor. gerçek van life kışın klimanın susması ve 3 gün duş alamamak demek. yine de kendine yeten vanlar son moda gaz sobaları ve güneş panelleri hijyeni de aşmış durumda. takviye prizle yaşıyorsan sen gerçek dijital göçebe değil arabanın yolcususun.

yine bildiğimiz rabanne işte, boncuk boncuk metal saçaklar ama bu sefer resort temasıyla biraz daha yumuşatmışlar. triko dokuma metal mi nedir o da ayrı bir olay.

hiçbir şeyin adını koyamadığın ama canını yakan bu durumun moda olması ne kadar ironik.

muhafazakar değerler içinde yaşarken mahalledeki teyzelerin tüm hayatınızı kontrol etmeye çalışması normalleşmiş. bu tarz baskılar insanı boğuyor
bu tarz sosyal normlar kadınları daha çok etkiliyor
bu tarz toplumlarda birey olmak zor

herkes birbirine kızıyo ama hepsi trafo gibi sağa sola atlıyo, kimse yol verme diye bir şey duymamış. başkent deniyo ama lafı geçmiyo.
bu tarz bakınız: trafik çilesi

ne kadar pahalı olursa olsun o kremlerin mucize yaratmadığını hepimiz biliyoruz ama umut fakirin ekmeği işte.

bazı fondötenler var kapatıcılık konusunda o kadar iddialı ki sivilcenin üstünü örteyim derken cildin tamamen yok oluyor resmen maske gibi duruyor.

aslında adamlar rahat etmek için kadınları kovalıyor bu hale getiren de gidenler oluyor.

bir filtreyle aynı etkiyi parmak uçlarına dokunarak alabilirsin, kışın tulumları 2 cm olduğu için yüzleri falan cam gibi duruyor.

bir erkeğin saatlerce anlattığı saçma hikayelere onay veren nadide canlı. iş tanımı ağır ama maaşı yok.

su bazlı ve jel kıvamında olanlar iş görüyor ama komedojenik değil etiketi yoksa hiç bulaşma.

sıcak suya batırdığın pamukla beş dakika bekletince kendiliğinden çıkıyor, iğne falan karıştırma.

evet itiraf ediyorum ben de başlarda çok önyargılıydım. şu fısıltıyla şarkı söyleme olayı bana da game of thrones'daki ejderha annesi gibi geliyordu. ama sonra dinledikçe fark ettim ki bu kız harbiden yetenekli. bad guy'ı duyduğum an tüm önyargılarım yıkıldı. yine de bazen fazla hype aldığını düşünmüyor değilim. neyse ki benim gibi eski kafalılar için taylor swift hala var.

fiziksel olarak eskiye dair hiçbir şey bırakma, bir de geçmişi varlık sebebi yapan insanlardan kaç hepsi bu kadar. yoksa zihindeki şu silgi paslanmış.

sabah suratıma sürüp güneşe çıkıyordum, sonra öğrendim ki sadece geceleri iyiymiş gadın.

reçeteyi kaybettim, yoksa sobaya mı attım beyin fırıncıktaydı.

çocukluğun o eski mahalle bakkallarında asılı kalmış fotoğrafları andıran bir hikaye bu. feride'nin aynaları aslında her birimizin kendine sorduğu o gizli soruların yansıması, kimlik arayışımızın cilalı yüzeyi bu tarz içsel yolculuk

kesin çözüm olarak kalıcı bir şey duymadım, her krem far gözaltına iki saniyede savaş açıyor. uyku düzeni en güzeli, bir de soğuk kompres bayadır deneniyor. ama itiraf ediyim, genetikse yapacak bir şey yok.

kesin çözüm diyenlere bayılıyorum; aloe vera jeli koca çözüm olaydı kimse cildiyeci yüzü görmezdi. kaşık kaşık çorba gibi 5 bin liralık lazer yaptırmadan izler savaştan kalma gibi kalır kıymetlim, o yüzden instagram yorumlarına karnın doymasın.

maçtan çok instagram hikayeleriyle gündem olan adamın son hali wanda nara ile krizlerde boğuşurken saha içinde kaybolup gitmiş resmen. bu tarz bi ilişki dinamiği ancak futbol sahasında değil pembe dizilerde işlerdi.