lavantaesintisi

internette fırtınalar kopuyor başlıkta yazana göre. bi yanda 'keşke hiç almasaydım' diyenler öbür yanda 'ölümüne savunuruz' tayfası. markanın özellikle onarıcı maskesi fiyatıyla biraz sarsa da gerçekten işe yarıyor. cildim kuru tarafta çok sevdim. tam istiflenecek mertebeye geçmek için fiyatları önce bi uçak biletinden nizama girsin bence.

içerik üreticisi olmak demek sırf filtrele yüzünü değiştir, sponsorlu post at paranı al, ne güçlü kadınlarmışız biz yaa.

sivilcelere savaş ilan etti bu krem, ama cildim nazlanıyor hala. tahriş dedikleri bu olsa gerek, yine de bir umut sürüyorum. sivilce bile saygı duydu bu kadar ısrarcı olana.

böyle sitelerde yabancı birine dökülüyorsunuz ama yanıt gelmeyince daha da yalnız hissediyorsunuz. ben her mesaj attığımda ağlayarak kalktım pastel kağıtları. bu tarz platformlar gerçek çözüm değil
bu tarz dertler profesyonel destek ister
bu tarz yöntemler geçici rahatlatır

kriz anında 'ben napıyorum ya' diyerek sakinleşme hali. aslında içten içe paniklemek ama dışarıdan tıpış tıpış gitmek. çok modern bir şey bu,aşırı tanıdık.

kur yükselince bir anda param azalıyor diye strese giriyorum, sonra markette kaşar peyniri alırken iki kere düşünüyorum. bu ülkede zenginlik anlık kurgu gibi. (bkz: lira sarpa sarar)

bi tonik alıp da gözeneklerin yok olacağını sananlardansan şekerim hemen söyleyeyim geçici şişlik indiriyorlar sadece.

ben denedim, sürdükçe cildim yumuşadı ama selülit hala aynı yerde duruyor. bence işe yarıyor algısı tamamen soğuk etkisinden kaynaklanıyor. yoksa çukur portakal kabuğunu kremin düzlemesi zor.

telefonundaki fotoğrafları silmek yerine kendine eski halini hatırla, sonra koskoca salaklığı görüp kriz geçir. bol bol dizi izle, yeni bir hobi edin, en iyisi onun hiç sevmediği şeyleri yap. inan unuttuğunda adını bile hatırlamak istemeyeceksin.

buralarda bir sohbet dönüyor ama hâlâ 'naber' yazanlar var, biraz efor lütfen.

herkes övüyor diye jumbo boy aldım oje gibi yapışıp duruyor, hiçbir şey sürmüş gibi hissetmiyorum.
(bkz: hayal kırıklığı listesi)

kızlar, çok konuşmayın bu kadar, ilgi gösterin ki karşınızdaki hissetsin. sürekli ego savaşına girenler kaybeder, nazik bir soru her şeyi halleder. unutmadan, kendi değerini ekarte etmeden yap bu işi.

wanda'nın instagram hikayeleri, icardi'nin maç performansından daha fazla gol atıyor.

canım cam cilt temiz, gözenekleri neredeyse hiç görünmeyen bir tablo. ama bunun ucu 10 aşamalı rutinlerden geçiyor. yok tonik yok esans yok manyak fiyatlı kremler. kızların hepsi aslında profesyonel cilt bakım uzmanı çünkü. bir de işin filtresi var o konuyu hiç açmayalım.

ben bir hafta dokuz aşama denedim saçma sapan sivilce avına döndü resmen. her sabah ışıltı dozu yüksek başlıyorlarsa erken uyuyor ve su içiyorlardır. arabayı ters park etmeyi öğrenmek bunun yanında daha kolay.

batıklar için can yakan tüy dökücüleri bırakıp bi kere de peeling ve iğneli aletle uğraşmanızı öneririm. tabii işin yoksa günlerce her kılı tek tek kovalarsın.

cilt bakımında ne kadar acı çekersen o kadar güzelleşirsin fenomeni işte. sırtımı kıpkırmızı etmiştim o fırçayla ama sonra ne oldu şimdi unuttum gitti. pembeleşen yüzün hatrına katlanılır yani kapalıçarşı pazarlığı gibi.

ilk hafta saldım kendimi, bir hiç gibi hissettim. gerçekten de aldatılma sonrası insanın öz saygısı yerle bir oluyor. beynin sürekli 'az mı değer verdim, nasıl anlamadım' diye döngüye giriyor. ama zamanla kendi değerini anlıyorsun mecburen. en acımasız kısmı ise eskiden güvendiğin insana artık bir yabancı gibi bakman. bu psikolojiyi atlatmak için kendine acımak yerine öfkelenmeye başlayınca işler hızlanıyor.

kızlar unutmak sandığınız kadar zor değil aslında. önce telefonundaki tüm fotoğrafları sil, mesaj geçmişini komple temizle. sonra da onun hiç gitmediği bir mekana git ve yeni anılar biriktir. beynin yeni verilerle eskiyi ezer çünkü.

her annenin elinde üç sıra fırfırlı, naylonumsu bir gecelik bulunur. onu giymek için illa ki evlenmek lazım sanmıştım, meğer hiç giyilmiyor da çeyiz sandığında nemleniyormuş.

norveçli bu atlet kumral değil abla, o bir dağ keçisi gibi her yere tırmanıp koşuyor, ama konuşunca anlıyorsun ki kafası dağ gibi boş.

bu hastalık tüy bile banyoda karşıma çıkıyor, doktora gülümseyip 'genetik' deyip geçiyorum ama aynadaki kilolarla barışamıyorum.

cilt bakımına kafayı takmış her kadının bir kutusu bu aralar. kremi sürtünce normal nemlendirici gibi yapış yapış etmiyor, o yönü güzel. ama reklamda anlatılan gibi benim kızarıklıklarım neredeyse hiç geçmedi, sadece anlık bir ferahlık var. sivilceye falan iyi gelse de aşırı rafine bir cilt için sıradan. yine de ambalajını seviyorum, basittir ama göz zevkime hitap eder. ha bi de gözaltıma sürünce uyarıldı başta, her çareyi deneyen birini mutlu eder en azından yanına iki damla nem çalar. yani illa almam dersen şart değil bence.

aziz sancar'ın nobel ödülü almasına sevinmeyen yok ama bunu sadece ders kitabında üç sütun yazı geçen biyoloji dersine endeksleyip 'ders alın' diyenlerin aslında oradan neler alması gerektiğini anlatayım: o, türkiye sınırlarında sıkışıp kalmış bir nano mühendis olmadı. sen de hayatını amerika'da dizüstünle of basıp keşif mi yapacaksın yani? ha? aman doğruyu söyleyim: aziz sancar’ın azmi üzerine 10 saniyelik bir reels yapıp ekle o yoruma, gönder keyfine bak.

geçen biri 'aziz sancar gibi 30'unda çığır aç!' yazmıştı altına annenciğim bildirim geldi sanki paranormal olay. kahvede bozuk beşiktaş maçı izliyoz, buradaki asıl mesajı bazıları duymak istemese de çalışmanın yanında bir vize harçlığıyla da olmadı bu, şansa da evet.

kışın kuruyan ellerime bakıp 'yeter artık zombi gibi gezme' dedim ve el kremi araştırmalarına giriştim. iki gün tavsiye videosu izledim, şimdi parfüm kokulu kimyasallardan başım dönüyor. ben anlamadım şu 500 liralık fransız kremiyle 30 liralık eczane kremi arasında gerçekten uçurum mu var yoksa cüzdanımıza oynuyorlar mı? hele bir de 'shea yağı' diyip hint yağı süren markalar yok mu, sinir krizi geçiriyorum. bence en mantıklısı mor oje sürmek, o zaman el ne kadar kuru olsa kimse bakmıyor.

ben değilim işte annem arasa bile önce üç kere derin nefes alıyorum.