bu adamın olayı ne gerçekten anlamıyorum kızlar. hani yakışıklı tamam allah sahibine bağışlasın ama bu kadar pürüzsüz cildin sırrı ne? kesin her gece kandan banyo falan yapıyor yoksa kırk yaşına gelip hala lise dizisinden fırlamış gibi gezmesinin mantıklı bir açıklaması olamaz. botoks desen mimikleri oynuyor, dolgu desen yüzü şiş değil. sinir bozucu derecede iyi duruyor.

bir de o saçlar ne zaman dökülecek diye beklerken adam protez mi ekim mi her neyse kafayı orman bakanlığına çevirdi. biz iki tel beyazımız çıktı diye kuaförde sabahlıyoruz, beyefendi her klibinde benjamin button gibi daha da gençleşiyor. valla kıskançlıktan çatlamamak elde değil, ne yiyip içiyorsa aynısından istiyorum acilen.

senin anlattığın dert derya deniz olsa bile konuyu üç saniyede kendi sivilcesine bağlama yeteneğinden şak diye tanırsın bu cinsi. o kadar kendisine aşıktır ki evdeki aynaları kaldırsan üzüntüden ölür.

yüzdeki sivilce izlerini, göz altı morluklarını, uykusuz geceleri ve hatta eski sevgilinin bıraktığı travmaları bile tek katta kapatabilen, cildi adeta porselen tabak kıvdıbına getiren inşaat malzemesi kılıklı ürünlerdir. sabah sürüp evden çıktığınızda akşama kadar mimik yapma yetinizi kaybedersiniz ama olsun, fotoğraflarda bebek gibi çıkıyorsunuz.

yalnız bunları yüzden çıkarmak için çift aşamalı temizlik falan yetmiyor, sanırım sanayi tipi tiner veya zımpara falan lazım. cildim nefes alsın diye değil de, suratıma resmen yeni bir kat çıkılsın isteyenler için birebir.

dünyanın parasını döküp aldığım o minicik tüpler ellerimi timsah derisi olmaktan kurtaramadı, resmen dolandırıldık matmazel.

valla o kadar paraya süreceğim tek şey artık saf zeytinyağıdır, gerisi koca bir yalan dolan.

bi kamyon para döküp aldığınız o pahalı şişeler sadece cüzdanınızı hafifletmeye yarıyor, cildinizi değil.

mucize beklerken yüzünüzü kimyasal çöplüğüne çevirmeyin, gidin bi dermatolog görsün sizi.

derimi yüzüp alttan bebeksi cilt çıkarma umuduyla kendimi hşır hşır kazıyorum resmen. bacaklarım alev aldı ama o portakal görünümü gitmezse fırçayı kemirmeye başlayacağım sinirden.

kızın kendi şarkısı yokmuş gibi davranmasını geçtim, o çıplak ayakla koltuk tepesinde şarkı söylemek olayını nasıl bu kadar popüler yaptı aklım almıyor.
(bkz: yine mi sen be kardeşim)

o kadar parayı sırf nemlendirici niyetine sürüyoruz suratımıza, resmen enayi yerine konuyoruz. sabah kalktığımda aynadaki o uykusuz panda görüntüsü gram değişmiyor çıldıracağım.
(bkz: kapatıcıya servet ödemek)

güzelleşmek uğruna çekilen çilenin zirvesi budur bence, lazer falan yanında masaj gibi kalır. o asidi yüze sürdükten sonra gelen o yüzüne ütü basılmış hissi ile dans etmeye çalışırken insan gerçekten hayattan soğuyor. işin kötüsü şu an suratım pul pul dökülüyor ve dışarı çıkarsam beni the walking dead zombisi sanıp kafama sıkacaklar diye korkuyorum.

bir de utanmadan işe gidip aa noldu sana diyenlere güneş alerjisi yalanını atıyoruz mecbur. bu acı ve rezillik bitince altından bebek gibi bir cilt çıkmazsa o estetisyeni bulup kıyamet koparmak hakkımdır diye düşünüyorum. bekleyip göreceğiz bakalım değecek mi bu eziyete.

eve sürünerek bile girsem o yağı yüzüme sürüp ovalamazsam sabaha siyah noktalarımın halay çekeceğini düşündüren kapitalizm tuzağıdır. cam gibi cildim olacak diye banyoyu kimya laboratuvarına çevirdim, resmen suratımı yıkamak için mesai harcıyorum.

üç kuruşluk uyku düzeni yerine maaşımın yarısını gömdüğüm, sürünce morlukları yok etmeyip sadece parıl parıl parlayan morluklar yapan o meşhur zımbırtı.

ben artık umudumu kestim, bunun yerine direkt kaliteli kapatıcı stoğu yapmaya başladım haberiniz olsun.

ya o kadar haklıyız ki bu konuda, anlatmaya kelimeler yetmez. bir kere aldatılan kadın psikolojisi diye bir gerçek var, bunu yaşamayan bilmez. adamın biri geliyor, dünyaları önüne seriyor, sonra bir bakıyorsun ki arkada yedekte tutulan kızlar listesi kabarık. sonra biz manyak oluyoruz, biz şüpheci oluyoruz. yok canım, biz sadece tecrübeyle sabitlenmiş bir savunma mekanizması geliştirdik.

sabah akşam online olup da yazmayan o tipler yok mu, işte en çok onlardan korkacaksın. ben artık flört aşamasında gbt sorgulaması yapmadığım için kendimi şanslı sayıyorum. güvenmek istiyoruz ama erkeklerin yalan söyleme potansiyeli evrenin genişlemesinden daha hızlı artıyor. kusura bakmasınlar ama o telefonu masaya ekranı açık koymadıkça kimseye güven yok bu devirde.

içinden çıkan malzemeyle rahat iki düğün, bir kına gecesi makyajı çıkarılabilecek, biyolojik silah kıvdıbına gelmiş o süngeri yıkamak tam bir işkence. o kadar çitilemenin sonunda bile rengi asla açılmıyor, sanırsın içine kara delik kaçmış ne sürsem yutuyor mübarek. temizleyeceğim diye harcadığım sabuna, suya, emeğe yazık gerçekten, fırlatıp atın.

fenomenlerin öve öve bitiremediği o asitli suyu suratıma boca ettim ama gözeneklerim hala dünya haritası gibi orada duruyor.

cildinizdeki o kraterleri tonikle değil anca inşaat harcıyla kapatırsınız, boşuna paranızı çarçur etmeyin.

kendini okulun müdürü, öğretmenin patronu, bizim de başkomutanımız zannetmesi gerçekten sinirlerimi zıplatıyor.

o topladığın paraların hesabını ver önce sen rukiye, bırak şimdi kahvaltı organizasyonunu.

indirim dönemlerinde kasada saç saça baş başa kavga etmeye değecek tek kozmetik ürünü budur net. sürdükten sonra o daracık kotu giymeye çalışırken dansöz gibi kıvranmak istemiyorsanız paraya kıyıp adamakıllı bir marka alacaksınız. aksi halde bütün kış pul pul dökülen bacaklarınızla gezersiniz, benden söylemesi.

yüzüme sürdüğüm an cildim bebek gibi olacak sanarken kireç sökücü dökülmüş fayansa döndü resmen suratım. indirimde yakaladım diye sevinirken meğer cildimin bariyerini kendi ellerimle çökertmişim, bu markayla toksik ilişkimiz an itibarıyla bitmiştir.

o kadar para döküp aldığım minicik şişe sayesinde kaşlarımın kendi yerçekimi kanununu ilan etmesini hayranlıkla izliyorum. yakında alnımdan taşan bu kıllara fön çektirmeye başlarım, gerçekten bu seviyede bir gürleşme şaka olmalı.

ferit'in o mıymıntı hallerine maruz kalıp hala aşk diye ölen seyran'a acil şifalar diliyorum, vallahi izlerken benim tansiyonum düştü. o yalıdaki herkesi tıkıp toplu terapiye göndermeden bu kaos bitmez.
(bkz: toksik ilişkilerin kitabını yazmak)

kuaföre vereceğim parayla iki tane iced latte içerim cimriliği yüzünden giriştiğim, sonu genelde kan revan içinde biten eylem. o et pensini tutarken kendimi mikro cerrahi yapan doktor gibi hissediyorum ama sonuç daha çok kasap çırağı performansı oluyor. sol ele oje sürerken picasso gibiyim, sıra sağ ele gelince titreme nöbeti geçiriyorum resmen.

ojeyi taşırmadan sürmek bir yana, tam bitti derken ojenin kurumadığını unutup saçı başı düzeltmeye çalışmak ve tırnağın üzerine harita deseni çıkarmak beni benden alıyor. o kadar uğraş didin, iki saat sonra duşa girince o ojenin ucu soyulsun. sinirden tırnaklarımı kökünden sökmeme ramak kaldı, bu iş benim harcım değilmiş net anladım.

(bkz: oje sürdükten hemen sonra tuvaletin gelmesi)

fenomen ablamız övdü diye koşa koşa aldığımız, sürünce suratı casper’a çeviren o kireç gibi kremlerden gına geldi artık. o kadar parayı çöpe atacağıma yüzüme yoğurt sürerim daha iyi, en azından doğal maske olur.

yine de o fransız markasından şaşmayan, cüzdanındaki son kuruşu dermokozmetiğe basan o vizyonlu kadın benim işte.

öyle bir dünya yok kızlar kendimizi kandırmayalım, yüzünüze mala ile filli boya iç cephe çekmiş gibi gezmek istemiyorsanız o sivilcelerin gölgesi illa ki belli olacak.

hem porselen bebek gibi olayım hem de cildimde hiçbir şey yokmuş gibi dursun diyorsanız gidin cildinize baktırın, şişelerde mucize aramayın zira gün ışığında hepimiz kek gibi duruyoruz.

o kadar ağlayıp zırladığınız herife dönüp bir bakın, yemin ediyorum sadaka niyetine çıkmışsınız vizyonsuzluğunuzla gurur duymayın kızlar.

gidin kendinize şöyle eli yüzü düzgün yeni bir bela bulun ki çivi çiviyi söksün.

adamın cildine ütü basmışlar gibi pürüzsüz durması sinirlerimi bozuyor, yemin ederim bizden daha çok bakım kremi ve serum kullandığına bahse girerim.

bebek poposu gibi cildim olacak sanarken bir haftadır evde komodo ejderi gibi deri dökerek geziyorum. güzelleşelim derken resmen freddy krueger'ın kayıp kız kardeșine döndüm.