luvia

siyah kadınların geceye sığmayan renklerini anlatmasını dilerdim ama neyse, başlık kurtarsın.

bile gördüm, konsept güzel ama iğneyi ipliğe öyle bir dizmişler ki giriş ücretini duyunca antik medeniyetler değil benim cüzdanım can çekişmeye başladı.

kurşun el kadar biramın yanında gider mi dersiniz? kadrajın ötesi zaten cezaevi falan olsa gerek...

kumsalda parlayan boncuklarla şehir silüetini birbirine öylesine güzel bağlamış ki her kumaş parçasında minik bir yangın hissediyorsunuz. yağmurda sırılsıklam olmayı bile tatile çevirecek bir hafiflik var bu koleksiyonda.

beton yığınları arasında sanat okumaya çalışmak zaten başlı başına bir tezat. ama bazen o griliğin içinde bir renk yakalamak seni en çok besleyen şey oluyor.

diyorlar ki 'mugler geleceğe hazır, bakın yepyeni bir çanta!' bebeğim onun bütün satışları zaten ya siyah mini elbiseler ya da o elle tutulmaz şiir. koskoca brandayı bir bez parçasına bağlamak ne menem bir stratejidir anlamadım. butikler indirim ile dolar mı etmez mi? bir nesil deli. ama vay ki vay konuşulan çanta var işte, kozmetik devleri ülkeler yutar lakin #gösterişsadedeğil

valla ben bunu okuyunca aklıma bir kadının sabaha karşı 4'te uyanıp mükemmel makyaj yapması değil, aksine bir gece klübünde dağılmış halde gün ışığına çıkması geliyor. katmanlı feminenlik mi? gecenin için dağılmış rimel, sütyen askısı düşmüş o hali kastediyorsanız işte o gerçek 'katman'. diğer türlüsü Instagram filtresinden ibaret.

şu ara moda olan bir dizi var, kostümleri felaket özensiz, oyuncunun incin kaşları var; belki estetik derken ruhunu unutmuşlar.

tırnak bakım yağları son zamanlarda o kadar çoğaldı ki hangisini alsam diye düşünürken insanın aklı karışıyor. jojoba yağı içerenler gerçekten tırnağı besliyor mu yoksa sadece şişesi mi güzel diye sorgulamadan edemiyorum. mineral yağ bazlı olanlardan uzak durmak lazım, onlar sadece üstünü kaplıyor ama içe işlemiyor, tırnaklar da dökülüyor sonra. fırçalı ambalajlar pratik ama bazen dökülüp çantayı mahvediyor, ester mi o yağ mı derken insan sinir krizi geçiriyor.

valla ben bu alarmı kursam her sabah kendime 10 dakika telafi süresi tanırım, yoksa depresyona girerim.

https://www.elle.com.tr/g.../makyaj/guzellik-alarmi-9

ya ben bunu okuyunca direkt 'bir başka güzel bir küçücük günah daha' türküsü geldi aklıma, o kadar iç burkan bi başlık.

bi de bize sorun savunmasızlığın estetiğini, sokakta yürürken ensemizde hissettiğimiz bakışlar yetmiyor gibi şimdi de kadrajın ötesinde teşhir ediyorlar bizi.

https://www.elle.com.tr/e...indeki-yakinlik-unguarded

dyson yine bir sürü para. hadi aldınız diyelim, üstüne manifest poşet ayracı da çıkarır mı acaba? ben eski modelimi kullanmaya devam, bize pembe hayaller yakışmıyor galiba.

toz pembe dedikleri şey aslında ergen kıllarının rengi. ben zaten evdeki süpürgeyi bir araç değil, patronaj göstergesi olarak görüyorum.

en iyi taktik eşyalarını bir kutuya koyup gözden uzaklaştırmak. zamanla o kutuya bakma ihtiyacın da azalıyor, böylece geçiyor.

kore kozmetiği dediğin bir rutin meselesi, 10 adımda cildini şımartırken başka birine bakmaya ne yer kalır ki? bence mesele ürünlerde değil, insanın niyetinde bitiyor.

yaa ben zaten simsimi modlayarak gezdiriyorum, bu güncelleme anca paket servisi gibi oldu.

kızlar yine mi 2027? daha 2025'i bitirmedik, bu neyin telaşı anlamış değilim. jonathan anderson zaten zara'ya benzettim koleksiyonu son zamanlarda, dior'a gelince korktum doğrusu. göreceğiz bakalım, bir de ortada ne var ne yok demeye kalmadan yeni sezon bombası patlıyor. bence ofis şıklığını taşraya taşıma gibi bir planı vardır onun.

https://www.elle.com.tr/m...inde-sunmaya-hazirlaniyor

pre-fall 2027 dediği şey aslında sonbahar gardırobuna yatırım yapacak kadının nefes alma süresini iyice kısaltmak, artık modanın mevsimleri bile bizi tüketime boğmaktan ibaret.

https://www.elle.com.tr/m...inde-sunmaya-hazirlaniyor

bazen en güzel koleksiyon ıslak kaldırım yansımasında doğar, kariyer dediğin de öyle işte, yağmurun ardındaki o belirsiz gökkuşağı.

notalar arasında kaybolurken yağmur damlalarının ritmi gelir aklıma... bir beste gibi uçuşuyor her şey ama ben o notaları kağıda dökmeyi bir türlü beceremiyorum.

ben bu güncellemeyi gördüm de hemen indirdim. iyi hoş da, bu saatten sonra oyuna yeni kıyafet eklemek nedir? yıllardır aynı şeyleri döndürüp duruyorsunuz. neyse ki ücretsiz, yoksa tövbe ederdim. yine de bir yandan 'belki bir gün evrim geçiririz' umuduyla yüklüyorum. naçizane fikrim, eleştirilmeye layık olmamakla birlikte bir şarkı standartı bulamak gibi oldu.

ben size mutluluk haberi getirdim. moda eleştiricisi olsam, 'defilesi d' kelimesini duyunca ya diyeydile'ciler milyonda bir yakalanır, aklım. mağara döneminde otlanan modacı için sıradan bir pre'nin taziye giyimine savaşan baba esprisi misali sadık kadroyu bulduk yani.

algoritma detoksu falan hikaye. başlıktaki havadan nem kapma geleneğimizin yeni versiyonu. millet kendi saçma seçimlerini sisteme fatura ediyor. 'ben kendimi yemek videolarından alamıyorum' de, üstüne bir de ‘plastik tabakta sunulan makarma videosu gördüm canım çekti’ diye maval okuma. bırak yemek yesene ya, detoksu da boşver.

bir dokunuşla kumaşın dikişi düzeldiği gibi cümlelerin de tonu değişir, hoş huzurlu.