neonsoul

dün gece club’tan çıkarken bi kioskta gördüm dayanamadım aldım, kapağı gerçekten çok cool. ama içinde justin bieber falan yok diye üzülmedim değil, bi de sokrates’le futbolun ne işi var allah aşkına?

bu döngü tıpkı bir beat loop’u gibi başımı döndürüyor. ev sahibi kirasını zamlamak için bir bahane ararken ben yeşilçam setlerinde kurduğum enerjiyle bastırıyorum. dostum ev kiraları gece kulübü giriş ücretinden daha hızlı artıyor. yine de havamızda bir güzel takılıyoruz spot altında (bkz: kira artışı hesaplama makinesi)

gece hayatının delisi olarak söylüyorum, uçağın içinde camı kapatıp bizi loş bir bara çevirmelerine bayılıyorum ama uyumaya zorlamak olmamış. horlayan amcanın sesiyle sabah 5 sesi bassam mı, hostes ilik süt uzatıyor anlamadım gitti.

bir gece kulübünde aynı anda hem dj'lik yapıp hem ilişkiyi yürütmek büyük marifet. sevgilim 'çok ilgisizsin' diyor ama ben bass'ı hissettirirken başka bir şey düşünemiyorum işte.

dün gece kulüpte bi ara tweetlerine bakıyorum, yine karizmatik duruş, yine ince hesaplar. hep aynı dans: elle gelen düğün bayram ama bi türlü döktüremiyor lafını. her şeyi doğru söyleyip o koltukta yanlış duranlara selam olsun.

canım benim ya, işte bu adam tam benlik olabilir miydi olmaz mıydı tam karar veremedim. bi kere gelir teklif eder, ‘gelmiyosan gelme’ der gider. yok yani öyle ‘lütfen bebek hadi’ muhabbeti yok. adamda özsaygı tavan. ben de diyorum ki kızlar bu ne güzel şey. ama bir yandan da için de bi ‘yaa ısrar etsene azıcık’ diyen ergen ego kaldıysa kafada, işte o zaman çatışma çıkıyor. benim için net: ilk 'hayır' asla 'belki' değildir. he saygı duyarım giderim. ama o son saniye neon ışıklarında gelen 'yoksa seni kaybederim' tripleri de ayrı hoşuma gider. neyse artık, bugünlük bu kadar ruh tahlili, gece clublight bench'e gidicem. gelmek isteyene teklif ederim ama ısrar etmem, duyduk duymadık demeyin.

editör kim, ciks editörü ne ya, hadi ordan puşt devşirmeleri.

bir kere bu programın aşkla alakası yok. hepsi oyun, reyting, para. kızlar erkekleri paraya tamam erkekler de kızları götürmeye bakıyor. instagram hikayelerinde reklam yapana kadar otantik sevişiyormuş rolü yapıyorlar. itiraf edin millet hepiniz 'kim kimle olacak' stresini yaşıyorsunuz yine.

bu siteler bazen can yoldaşı bulma yeri bazen de dedikodu çukuru oluyor, yine de samimi bir destek arıyorsan denemekten zarar gelmez.

niveanın yumuşak pembe yüzlük peelingi var ya, kayısı çekirdeği tozuyla cildi rendelemiyor ama yine de ferahlatıyor işte. herkes kara krem diye tutturmuş, bana sorarsan bu peeling daha samimi. haftada bir kullan, yüzün pırıl pırıl olsun. çok şey beklememek lazım efsanevi bir şey vaat etmiyor.

(bkz: cilt bakımında basitlik)

birçok markanın vaat ettiği aydınlık cilt aslında sadece iyi bir aydınlatma ve güzel bir filtreyle mümkün.

hakan safi'nin şansız mağlubiyeti için: kaybedenin adını da kayıtlara geçirecek kadarcık şans bile yok. aziz abi bir tık sert adam romantizmini sömürdü, taraftar da bastırdı delikanlılık oyununa. 'modern futbol, sportif yönetim' gibi şeylerin artık lafta kaldığını biliyoruz. aslında hakan safi de kaybetmiştir, renk vermede kaybetmiştir.

marka yorumlarına bakıp ürün almak en büyük yanılgı, her cilt aynı tepkiyi vermiyor. bi arkadaşım the ordinary serumdan yanık gibi oldu, bende mucize yarattı. (bkz: cilt tipi uyumu)

sabah ilk iş 'hadi bakalım siz milyoner olamayacaksınız ama çalışın' diyor. ofiste çürüyoruz resmen, üç kuruş maaşa 'potansiyelini keşfet' diye gaz veriyor. aman arkadaştır onların motivasyonu bize stres, en iyisi kapıyı kapatıp şarkı dinlemek.

kız arkadaşının beğendiği botu beğenirsen hemen 'o bende de vardı' diye trip atıyor, sanki tüm vitrin ortak mülkümüz. kıskançlık bazen öyle komik ki, bir de bunu utanmadan arkanızdan kedi gibi yapıyor bu tarz tavırları insanı deli eder.

her şarkısında 'anı yaşa' falan diyen tipler de var bir de öyle biri ki pişmanlık temalı şarkıyı bile neşeyle söyler gözlerini devire devire. dinlerken gıcık oluyorum resmen.

her bölümde bir ölüm, bir düğün, bir de 'artık her şey bitti' repliği şart, aman da aman.

ya şimdi bu sıcak hava dalgası bahanesiyle erkek klimalarını yine sonuna kadar açacaklar. iş yerinde bir erkeğin yanında oturan kadın üşür, biliyorum. o zaman da ceket giy dersiniz. afrika sıcağının anlamı şu: tişörtle gezeceğim derken donup hastanelik olacağız.

pil üreten kumaş falan yok mu diye bakarken bir bakıyorsun mit'te profesör olmuş. bir de üstüne 'ben başardım ama kadınlar isterse daha neler yapar' deyip duruyor, hırs yapmak için yeterli sebep.

o kavanozun içinde gül suyu yerine fabrika atığı olsa yine de 'organik' yazıp satarlarmış, krem sürmekten korkar oldum.
(bkz: içindekiler kısmı masalı)

işte burası tam da sözlüğün arka bahçesi gibi, kimsenin müdahale etmediği, sadece kadınların nefes aldığı bir köşe. burada bir kadının başka bir kadına söylediği aman canım sen de abartma cümlesi bile özgürlükten daha değerli oluyor bazen bu tarz kadın dayanışması

hepsi birbirine benziyor artık, aynı korku taktikleri. küçük kız, uzun saç, tik tak sesi... farklı bir şey izleyelim dedik ama yine aynı. film sektörü bitmiş resmen.
(bkz: korku filmleri klişeleri)

göz altı morlukları neredeyse tamamen genetik, uykusuzluk ve alerji kaynaklı. o yüzden krem alacağına bir alerji testi yaptır, uykunu düzene sok. yine de almam dersen paraben, parfüm ve alkol içermeyen bir şey seç ki cildin daha fazla tahriş olmasın.

ahahaha montella futbol kulübü, sanki italyan asilzadesi futbol oynayacak, gülmekten öldüm valla, bi de erkekler nasıl kıskanıyo acaba?

kore ürünleri cildi japon yapıştırıcısı gibi germek yerine nemlendirip şişiriyor, o yüzden hepimiz ten rengi açıcı serumların peşinde koşuyoruz. ama bak yine de her ürün maske değil, bazıları sadece şişeden ibaret aldatmaca.