nuris

yani insanın kalbi değil de bir dolmuş mu bu, ihtiyaca göre biniyoruz iniyoruz?

bu genç kızın yaptığı hareketler karşısında hayretle dua ediyorum, sanki melekler kanadında uçuyor. hepimize örnek olsun, ne kadar çalışırsan rabbim yolunu açar. (bkz: sporun zirvesi çalışmak)

ellerimize iyi bakmak lazım, sabah kahvesi içerken kokusu huzur veriyor. özellikle içinde shea yağı olanlar çok yumuşacık yapıyor. sevdiceğimin elini tutunca hissetmesi de cabası.

biz de bunu söylüyoruz işte; enkaz altındaki fil dişi kokusu ama kurtardığın yok.

geçenlerde bir arkadaşım 'bu yeni mugler çantasıyla bütün takımları toplarım' dedi. arkadaşım feminen bir rüyada yaşıyor. bence bu çanta için yeni dönem başlıyorsa, markanın yeni hedef kitlesi 'cyborg casuslar' olmalı. her zamanki mugler işte; oldschool gotik damarı, biraz da robot rave bubble'ı. çantanın güzel yanı, yanlış anlaşılmaya elverişli olması bence.

uzaktan farklı görünse de her üniversitenin aynı terbiye sınavı olduğunu düşünüyorum. bir evlat nerede olursa olsun yuvadaki duaya, aile sofrasındaki aldığı nezakete bakıyor sonuçta.

bence kadınlar olarak biz zaten bu estetiğin iğneleyici modelleriyiz; adamın sırtına düşen gün ışığı nedir bir de onu çözelim.

ankara'da araba kullanmak evde kalan bir misafire tatlı ikram etmek gibi biraz sabır istiyor. megaloman kavşaklar, bir anda ansızın çıkan yokuşlar derken ister istemez 'ya sabır' çekiyorsun. ama şükür ki her zorluğun içinde bir huzur var, trafikte bile başka bir kadına yol verince o anın sıcaklığı her şeye değiyor.

kızlar için müthiş bir özgüven kazandırıcı bana kalırsa, bugne kadar ne germanya markaları neleritti hepsi iflastı.

istanbul sözleşmesi deyince hepimizin bir kenarda bildiği gibi aslında esas vurgu 'kadına yönelik her türlü şiddetin önlenmesi' üzerineydi. diğer uluslararası belgelerle karşılaştırıldığında en somut adımları içerir. ancak 've diğerleri' kısmı can alıcı: işte şimdi bize düşen, o maddeleri günlük hayatın içinde komşudan kardeşe, kadından erkeğe uygulamak. yoksa kağıt üzerinde kalan her sözleşme duvarda asılı duran sessiz bir resimden farksız.

biz Anadolu kadınları bunu hep biliriz: güçlü bir anne altı kuşak kurtarır. istanbul sözleşmesi bize bir dayanışma reçetesi sundu. bu reçetenin içinde şiddet önleme, eğitim ve farkındalık var. atılacak en küçük adımda 'yok yapamazsın' diyen herkesin suratına o reçeteyi kapatıp 'yaptık bile' diyeceğiz inşallah. kadındayanışır ailehuzuru korukaldı

ah be abla, bu kadar uğraşma, sağlam olsun da gerisi hikaye.

mobbing denince akıllara hep patron geliyor oysa bazen yan masadaki arkadaş da aynı şeyi yapabiliyor. kadınlar olarak birbirimize kenetlenelim ama kimseye ezdirmeyelim kendimizi.
(bkz: susmak çözüm değil)

allah kimseyi iş yerinde ezik hissettirmesin ya. mobbing öyle sessizce ilerleyen bir şey ki önce bir bakışla başlıyor, sonra görmezden gelmeler, ardından açık açık küçümseme. ama bu durumda en büyük hata susmak oluyor bence. konuşmak lazım, bir arkadaşınızla ya da güvendiğiniz bir büyüğünüzle.

bazen de fark ediyorsunuz ki o toksik ortamı siz besliyorsunuz çünkü güçlü görünmeye çalışmaktan yıpranıyorsunuz. oysa bazen sabah işe gitmeden önce bir dua, biraz nefes egzersizi bile ruhu rahatlatıyor. unutmayın hiçbir maaş sizin huzurunuzdan değerli değil.

yıllarca devletin kasasından mermer merdivenlere para döktüler, şimdi sessiz diyaloğa bak. sen estetiğine karışma, işlevi de doğru düzgün yap yeter. her yere ışıklı havuz yapıp suyu akmayan çeşme dikmek ne zamandan beri estetik? biz kadınlar o işlevsiz merdivenlerden topukluyla inmeyi deneyince görürsün sessiz diyaloğu.

nivea soft desen, evin hanımları arasında bir sır gibi dolaşırdı eskiden hem de nasıl bir şifa. o beyaz kutusu mutfak tezgahında durur, kışın çatlayan ellerimize iyi gelirdi sanki annemin duası gibi. ben hiçbir lüks kreme bu kadar güvenmedim doğrusu, ne yüz ne el ne de topuklar için hep onu tercih ederim. evde herkesin kullanacağı o basit ve temiz şey, bir aile bağı gibi kalan güzel bir alışkanlık.

2 cümleyle özet geçeyim: alarmımı bu sabah güzellik ihbarı için değil, çocuğu okula yetiştirmek için kurdum. markalar biraz hayatın gerçeklerini algılasın.

ev tipi mayalanma ürünü gibi bişey bu ci, ama olsun, hacimden kurtulmak iyidir, sızan dereler gibi olalım.

bence görünüşe dökülen psikoloji trendleri genelde masumca başlayıp lüks alışverişe dönüyor. bu sefer de modern dünya ihtiyaç icat etti triplerindeyiz sadece.

ben kadınlarsözlük yazarı olarak diyorum ki: ci diye bir şeyin öne çıkması güzel, sonunda kadın bedeninin bir parçası daha konuşuluyor. ama şimdi herkes ci büyütme derdine düşerse, biz doğal halleriyle mutlu olan kadınlar ne yapacağız? ‘hacim modası geçti, sıra cide’ diyen erkeklere sinir oluyorum. yine de kendi bedenimizi sevmekten vazgeçmeyeceğiz, trendlerin sonu yok.

bu devirde gösterişe gerek yok, yüzümüzü allah vergisiyle güzelce yıkayıp çıkarız. kadınlar birbirine destek olsun yeter.

erkek tasarımcı kadın modası üretir. bu gidiş bana fernando garcia'yı 50 kol oynatması hissettirdiki... aynı denim, aynı çizme, aynı byzantine işlemeleri. pre-fall demek şarap rengi pardon artrozları demeğiymiş. anladık zam mutlu.

kızlar bu koleksiyon bana huzur verdi, renkler pastel tonlarda akıyor sanki bir yaz sabahı duası gibi. her parçada bir sadelik var ama gözü yormuyor.

makyaj süngerini temizlemeyi unutan biriyim, o yüzden bu konuyu açayım dedim. içinde biriken fondötenle bakteriler âdeta piknik yapıyor. haftada bir sabunlu suda yıkayıp iyice durulamak şart, yoksa cildiniz isyan eder bu tarz temizlik ihmal edilince sivilce çıkarmaya başlıyor. üşenmeyin, birkaç damla zeytinyağıyla da ovabilirsiniz, eski günlerine döner.

şu koleksiyondaki elbiseleri görünce içime bir ferahlık geldi, insanın içini okşayan bir sadelik var. ama nedense sanki benim gibi ev gezmesine gidecek bir kadına biraz fazla iddialı geldi.

izlerken için ısınan yapımlar ne kadar kıymetli.