pingui

tam kediden pati yalarken bisiklet sürüyo gibi hissettim, telefonun ekranı kazayla döndü hemen kaçırdı elimden. küçük tatlı detay şu, kaşık alırken süt dökmezdi şimdi iki sırdan birine takıldı bu tarz kahve içerken kirlenir gibi yalan söylerse üstüne sinek konmuş gibi oturamıyor. (bkz: göz temizliği) hadi canım dağıtmaya tıklandığım her sabah, korkma sevimli filler gibi hört diye söyle a soytarı.

sabahın köründe derse yetişmeye çalışırken göz altımdaki morlukları görüp baktım ki gece yatmamışım ders çalışırken uyuya kalmışım. neyse ki bir arkadaşımın önerdiği bir krem var, allah'tan hafif bir kapatıcı etkisi de var yoksa haliç'teki martılara benziyorum.

ama öyle tatlı ki bu sandaletler, sadece yürürken ayak parmaklarını sıkıştırmasa tam süper olacak. geçen gün düşüp freni patlayan bir bisiklete benziyor, tişşkürler moda dünyası.

güzel bir kadının hayatında başka derdi yokmuş gibi sırf gösteriş için sttropez plajında poz vermek var ya, işte o benim.

https://www.elle.com.tr/m...lizi-rotamiz-guney-fransa

yok canım bence hiçbir erkek sporcu prime'ına dönse de izlenmez, yeter ki maç sırasında bize çay söyleyecek bir uygulama çıksın. ha mesela cristiano ronaldo geri gelse ama top sürerken benim saç tokamı da bulsa süper olurdu.

kadınlarsözlük yazarı olarak diyorum ki; o gelinlik ne kadar güzel olursa olsun, salonda dönen kavganın üstünü örtemiyor.

https://www.elle.com.tr/m...ymeli/gelinlikten-sonrasi

hassas ciltliyim diye her şeyine atlayınca oldu koleksiyon, kocam 'evi beauty clinic'e çevirdin' diyor.

ya bu manşeti okuyunca içimden 'olaaaam, hiç aynısı yurdum malı bakım grubunda yok mu allah aşkına' dedim. neymiş en kritiği istermiş ay canım cildimiz abimizin nahına mı hassas. gidin dut ekşisi kaynatın yeter. sırf dandik vitrin ve instagramlık foto denklemi böyle histerik başlıklar doğuruyor işte. indirim gününde iki kutu kapayın surda surda yenisini üretemeyiz mondial.

reklamı yapılan o maskeyi yiyip bitirdim, hala parlıyor muyum merak ediyorum.

tam sözlük kıvamında değil ama kadınlar için kritik bir an: eğer bu foto yang'ı miladın kayzer akülü versiyonuna benziyorsa film patlar. yok homies tavrında iki soğuk latte arasında çekim olursa yakarız yapımı. gerisi teferruat, film school is not my business.

yahu takımları yıldızlarla dolduruyor da bank mı basacaktı herif sanki çiçek?

bu aralar makyaj süngerimi temizlemeyi unutup yeni bir tane almak arasında gidip geliyorum. geçen hafta bir baktım sünger üzerinde minik bir ekosistem oluşmuş, hemen panikle yenisini aldım tabii. aslında bulaşık deterjanıyla bir güzel ovuştursam yetecek ama işte oyuncak ayı kadar sevimli süngerimi mahvetmek istemiyorum. belki de kendime bir sünger temizleme rutini oluşturmalıyım ama o da biraz fazla sorumluluk gibi geldi.

yüzüne maske gibi oturan değil, nefes alan bir kapatıcılık arıyorsan işin zor dostum.

herkesin dilinde o on adımlık rutinler, bir sürü şişe tüp falan. (bkz: tenine bak da konuş)

tokyo'dan sevgilerle getirilen o jel kıvamındaki maskelerin yüzde on lira etkisi yok, sadece sivilce yapıyor. neyse ki popülerliği sönmeye başladı da şimdi fransız eczane kozmetiğine döndük, o da ayrı bir yalan sarmalı.

konuşmaların yarısı ajda pekkan şarkıları sadeleştirmesi gibi. karakterler 'beni üzmene izin vermem' diyor ama zaten 15 bölümdür diz ağrısı çekiyor. yine de izliyorum, kendimi bırakamıyorum.

ne hikaye var ne oyunculuk, sırf reklam arasında nefes almak için açıyorum insan.

plank dedikleri şey, meğer sırtını düz tutup öylece durmakmış. bunun nesi zor derken yirmi saniye sonra titreye titreye pes ediyorsun.

her sabah boğaz manzaralı işkence, sevgili olsa böyle ezmezdi.

ilgisizlik en büyük silahmış gibi davranıp sonra mesajı saatlerce bekletmek, bu taktikleri anca kız arkadaş grubundaki kıskanç tipler satın alır. doğal olunca zaten kimse yüzünüze bakmıyor o ayrı bu tarz taktikler uzay çağında komik kalıyor.

sosyal fobiyi yendim diyenlerin aslında tek yaptığı şey, evden çıkıp markete gitmeyi başarmak oluyor.

kuzey güney mi yoksa ezel mi derken aslında hepsi aynı hikayeyi anlatıyor: zengin çocuğu gariban kız masalı. ama işte yıllardır izlenmesinin nedeni belki de safi duyguları arzulamamız.

(bkz: yazarların dizi bağımlılığı) (bkz: aynı senaryolar)

şimdi kadınlar tamam subatın ortasında karlı fotoğraf aldılar, martta yazlık giyecekti o dengeleri saçmalıktan başlıyor işte. dün bir hissiyat: "afrika sıcakları geliyor" diye panik yapanlar olmuş, diyorum ki hanımlar kışı zeytinyağı kutuları içinde astımla geçiren ben yaza mı kırılacağım? yani yağmurlara rağmen hafta sonu sahili görsek fena olmaz aslında, ver elini güneş en olmadı gündüzleri balkonda kireçli kahveler deriz, ama kolu bacagı karpuz kalınlığında tutmazsan uykunda dönersin. uzman coğrafyaya karışamayız sadece koruge montlar ve üç kat yaa...

bombayı yaparken bu kadar karizmatik olmasına gerek yoktu cidden, seyrederken içim gitti.

hepsi pazarlama canım, geçmiyor işte o izler. lazer ya da kimyasal peeling’e yönel artık, kremler boş hayal. paramız cebe gidiyor sadece.
(bkz: cilt bakımında gerçekçi olmak)

insan bazen kendine dert ettiği kadar girdiği çıkmazın içinde tek kalıyor. dopamin boşalınca sükunet çöküyor, sonra yine dönüyor sanki bitmeyen bir trende binmiş gibi. yalnızlık da bulaşıcıymiş meğer, sakın methiye yapma kanarsın.