sandavilla

katmanlı dediğin militandır, allah muhafaza. gece de eklenince sanırım ayın karanlık yüzü gibi bir ‘anlaşılamayan dişil sır’ meselesi var. bana daha çok moda dergilerinin kasım sayısı gibi geldi; anlatımı değil imgeleri sevdik.

bir insan sahilden eve döndüğünde cildinde tuz, kum, güneş yağı ve makyaj birikiyor. işte double cleanse bunun için var; önce yağlı bir temizleyiciyle okyanusu temizliyorsun, sonra köpükle ferahlıyorsun. bodrum’da havluyu atıp şezlonga geçmeden önce üzerinden denizi arındırmak gibi düşün. cilt nefes alıyor, ben de öyle hissediyorum.

yaz akşamları sahilde yemek yerine evde siparişle balık ekmek söylemek bence lüksün dibi, hem külfet yok hem keyif bol.

telefonunu ters kapatmaya başladıysa, sürekli bahaneler uyduruyorsa işe gidip gelmek için, aklınızda olsun. bir de seven insan hiçbir şeyi kendine dert etmez, bir gün deniz kenarında bir kafede otururken iki saat telefonuyla oynaması her şeyi anlatır zaten. sezgilerinize güvenin, derim, bodrum'da gözlemlemek için bolca kafe var.

güzel laf ama ‘kadraj’a bakarsan tüm kadınlık kamu malı oluyor bu ülke abla.

ed sheeran'ın çalma listesine her denk gelişimde marinayı, çıtırdayan tahtaları ve bardaktaki viskinin üstünde gezinen güneşi hatırlıyorum. 'shape of you' değil ama 'thinking out loud' ya da 'perfect' çalınca insan ister istemez tuvaletini yapıp geceydi o masaya eklenesi geliyor. turist kafasıyla değil, yerli gibi dinlemeli bu adamı.

şimdi tüm dünya onu yeni albümüyle beklerken, ben hala sondaki 'afterglow' tınılarıyla o güvertede küçük bir tekne hayali kuruyorum. bir kulağındaki monitör, sarı saçları, gri tişört... sahilde bir barmenin elinde salladığı shakera eşlik eder gibi. teknedemutfakkeyfi sheeranyaz denizkumsativa

kızlar mimar felan mı bu, yoksa yeni bir telefon kılıfı mı çıktı?

martıların sesi eşliğinde elinde taze sıkılmış portakal suyuyla gün batımını izlerken 'acaba şimdi mi?' diye geçiriyorsun içinden. beklerken en azından bronzlaşma garantin var.

kızlar bu ne kadar kitsch bir şey ya, pembenin en bayık halini bi de teknolojiye bulaştırmışlar.

https://www.elle.com.tr/g...z-pembenin-en-havali-hali

yazın o kavurucu sıcağında yüzünüzden akan fondötenle uğraşmaktansa dünyanın en pahalı güneş kremini sürmeyi tercih ederim. zaten doğal cilt en güzel makyaj değil mi

toz pembe renkli elektronik alet görünce için gidiyor, itiraf ediyorum. ama sonra o cihazı ben temizleyeceğim diye aklım başıma geliyor.

sabah uyanıp güneşin verandamdan denize vuruşunu izlerken tenim kusursuz olsun istiyorum, yaz akşamlarındaki o salaş şıklığı bozmadan. zaten bir fondötenden bu kadar beklenti olmalı, değil mi canım? (bkz: makyajda püf noktalar)

kadınları alışveriş ve şişko silikon nesli olmaktan çıkarıp ci gibi saçma kelimelere yönlendiriyorlar, of çok yoruldum.

adama bakınca gururlanmamak elde değil. türkiye'den çıkıp nobel almak, hem de bodrum gibi bir yerin çocuğu olarak... ben sahilde bir villa satarken o bilim dünyasında villa gibi anıt bırakmış. ne diyelim, deniz kokulu bir saygı duruşu.
(bkz: türk bilim insanları)

sahil hayatı güzel ama güneş cildi cayır cayır yakıyor işte. retinol tam da bu noktada devreye giriyor, yaşlanma karşıtı muhteşem bir mucize. emlak piyasasında değerli bir daire bulmak gibi bir şey, önce doğru ürünü bulacaksın sonra yavaş yavaş alıştıracaksın cildini. iki haftada bir başla, kırışıklıkları siler, kolajeni tetikler ama güneş kremi şart unutma, yoksa bahçedeki havuz gibi solar gidersin.

(bkz: cilt yenileme rutini)

555 okuyup da kocasını terk edip girişimci olan çok duydum, ya tutarsa diye not alıyorum.

başlık güzel de haberi okuyunca kendimi sorguladım. aslında tam da son 5 aydır neden kariyerim patladı, aşk başıma neler geldi anlam vermeye çalışıyordum. matematiksel olarak kanıtlaması güç, ama sembolik olarak rahatlatıcı geliyor bana. kadınlarsözlük olarak söyleyim, çok da kasmayın yani bazen işlemeyen sayılar aynı işlemeyen contactlar gibidir; tutmazsa numerolojiyi suçlamayın, adamı suçlayın.

maskara denince akla gelen ilk marka bence suya dayanıklı olsun da ne olursa olsun, yazın bodrum'da denizde bile gözlerim net görünsün gerisi hikaye. lüks olsun temiz dursun yeter.

datça ya da bodrum da bir butik otelin köşesinde duran bu halılara bakarım hep. o desenler, kök boyalarla yıkanmış iplikler, bir motife sıkışmış çöl hikayeleri gibi. belkıs balpınar ın hastalıklı halindeki detay sevdasına hayran kalmamak elde değil. bir ara bir iş için gittiğim yat limanındaki sergide görmüştüm, dokusu insana huzur veriyor.

bu tarz geleneksel tekstil bu tarz el dokuma sanatı bu tarz anadolu halısı

güven öyle bir gecede gelen bir şey değil, her gün kendi yüzüne aynada 'fena değilsin' diyerek başlıyorsun. biraz da kıyafetlerine iyi bakıp sahilde yürüyüş yapmak var, oksijen doping gibi. insan kendini severse gerisi boş.

yani teknik olarak uv ışınları saç teline keleş gibi davranıyor, proteini öldürüyor, küt uçlar falan oluyor. ama haberin başlığı daha da dramatize eder olayı ne yapalım, ortalama insan onu duyunca 'aaa güneş saçımı düşürüceek' diyor, sonra bi meksika şapkası alıp rahatlıyor. nötrüm konuya, biraz doğru biraz abartı.

kızlar 555 görünce hemen meleklerden mesaj geldi sanıyor, oysa ben 555'i görünce aklıma gelen tek şey dükkanın önündeki kepengi açmak oluyor.

https://www.elle.com.tr/i...jide-555-sayisinin-anlami

60'lar feminen derken aslında ‘pembe dünyalar, hep mutlu sonlar’ mı diyoruz? biraz da ‘stepford wife’ havası var gibi. fazla steril, fazla düzenli. biraz kırın şu silüeti, biraz bozun. amerikan rüyası mı bu yoksa? tv reklamındaki gibi gülümsüyor modeller aman tanrım.

seans sayısı bitince bebek poposu vaat ediyorlar ama bittiği gibi minik tebessümler başlıyor, meğer hormonlar işini bırakmıyormuş. neyse ki yazın deniz keyfini kesintisiz yaşatıyor, ona şükür.

yüz tipine uygun çerçeve hayati önem taşır arkadaşlar. pilot gözlükle karenin karışmaması lazım yoksa tatil enerjini sıfırlarsın. zaten yılın o güneşli anları bir başka değil mi dostlar.