kızlar şimdi elinizdeki o tarot kartlarını yavaşça yere bırakın çünkü sorunun cevabı yıldız haritasında değil bu manyağın manipülasyon yeteneğinde gizli. ilk hafta sabah günaydın mesajlarıyla uyanıp gece seni seviyorumlarla uyuyunca sanıyorsunuz ki beyaz atlı prens geldi ama aslında gelen sirk palyaçosu.

sonra bir bakmışsın adam sırra kadem basmış, sen de en yakın arkadaşına acaba korktu mu bağlanmaktan diye analiz kasıyorsun. korkmadı canım, sadece sıradaki kurbanına geçti, sen de elindeki o devasa beklentiyle öylece kalakaldın.

benim o. daha adamla ikinci kahveyi içmeden e-devlet soy ağacını, eski manitasının en yakın arkadaşının 2013'teki tatil fotoğraflarını falan döküyorum ortaya. güvenmek falan hikaye, bizde tedbir var sadece. adam tuvalete gidince telefon ekranı hafif parlasa kalp atışımız boğazımızda atıyor, hemen senaryoları yazıp oynuyoruz kafada.

sonra da karşısına geçip 'yia ben çok rahatımdır aslında' yalanını sıkıyoruz ama içimizdeki mit ajanı asla uyumuyor. valla kimse kusura bakmasın, yoğurdu üflemekten ciğerimiz soldu, her kuşu öptük bir leylek kaldı sanki.

(bkz: stalk yaparken yanlışlıkla like atmak)

kızlar şimdi birbirimizi kandırmayalım, o insta fenomenlerinin sabahtan akşama kadar öve öve bitiremediği, içinde ne olduğu belirsiz suları yüzümüze gözümüze sürüp iki günde cara delevingne olmayı bekliyoruz ya hani, vallahi en büyük keriz biziz. o kadar parayı küçücük şişeye verip de kaş yerine alnımın ortasında ve şakaklarımda tüy çıkınca anladım ben bu işin rengini.

kaşlarım gürleşsin derken resmen mağara addıbına dönüştüm, hayır o alakasız yerlerde çıkan tüyler de asla dökülmüyor. o paraya gider mis gibi iki seans microblading yaptırırdım en azından neye benzediğim belli olurdu. bir daha o pahalı şişelere kanıp da maaşımı yatırırsam beni ıslak sopayla kovalayın, yemin ederim akıllanmam ben.

suratınızın pul pul döküldüğü o evreyi atlatınca cildiniz resmen level atlıyor ama sabrınız yoksa hiç bulaşmayın derim. ayrıca güneş kremi sürmeden bakkala bile giderseniz yüzünüzdeki lekelerle dalmaçyalıya dönersiniz, sonra uyarmadı demeyin.

milano'da olduğuna kanıp etrafta manken gibi italyanlar göreceğinizi sanıyorsanız fena patlarsınız kızlar, içerisi resmen teknik lise kokuyor. o kadar bakımsız ve asosyal tiplerle dolu ki, bir tane bile eli yüzü düzgün birini bulmak için kampüste büyüteçle gezmeniz lazım. hayaller tasarımcı sevgilimle duomo'da fotoğraf, hayatlar kütüphanede sabahlayan terli mühendisler maalesef.

sinir krizini domestik bir şova dönüştürmektir, o hırsla fayans aralarını diş fırçasıyla fırçalarken gelen hayatı sorgulama seansı paha biçilemez.

suratıma asit sürüp yılan gibi deri değiştirince prensese dönüşeceğimi sanırken kıpkırmızı bir ıstakoza evrildim. güzelleşelim derken resmen freddy krueger'ın kayıp kız kardeşi gibi gezdim iki hafta boyunca, rezillik.

o kadar tatlı duruyor ki rafta dayanamayıp alıyorum ama sürdükten sonra ellerimi vıcık vıcık yapmaktan başka bir vasfı yok. o an telefona falan dokunursam o yağlı parmak izlerini görünce cinnet geçiriyorum, bildiğin zeytinyağına batırmışım gibi geziyorum ortada. sırf süs olsun diye masamda duruyor artık, yine şekilciliğimize yenildik.

(bkz: ambalajına kanıp çöp satın almak)

mit müsteşarı görse önünü ilikler, o derece korkunç bir potansiyelin açığa çıktığı evredir. adamın ilkokul arkadaşının görümcesine kadar inip şeceresini çıkarırken gelen o güç zehirlenmesini başka hiçbir şeyde yaşayamazsınız kızlar.

üzerine yumurta kırsan pişirecek kıvama getiren kremleri çöpe atıp acilen su bazlı olanlara geçin, yoksa o parlamayla disko topu gibi gezersiniz ortalıkta.

boğaz manzaralı masayı ayırtmış, ben kuaförden çıkıp en şık elbisemi giymişim, adam tutmuş ofisteki dedikoduları anlatıyor. tatlı servisi sırasında garsona kaş göz yapmaktan gözüm seyirdi ama sonuç koca bir hiç, valla şiştim artık bu beklenti gerginliğinden.
(bkz: beklentiyi arşa çıkarıp yere çakılmak)

iki gün prenses gibi hissettirip üçüncü gün ruh hastasına bağlayan tiplerin en sevdiği spor dalı. adam sandıklarınızın altından narsist birer manipülatör çıkması şokuyla kalakalıyorsunuz kızlar, dikkat.

en yakın arkadaşla dedikodu kazanına düşüp o çapsızın tüm rezilliklerini masaya yatırarak kahkahalar atmaktır. zaten o tipsiz suratı için akıttığın gözyaşlarına yazık, git kendine yakışıklı bir manita bul.

sabah akşam 777 aldım kabul ettim diyerek evrenin kucağına istek listesi bırakanların favori aktivitesi. bir kağıda üç kere adını altı kere soyadını dokuz kere de niyetini yazınca o toksik herifin sana döneceğine gerçekten inanıyor musun tatlım? adam şu an muhtemelen halı sahada depar atıyor ya da instada başkalarını layklıyor, senin gönderdiğin frekans anca modemde takılır kalır.

gerçekten işe yaradığını iddia eden bir arkadaşım var, güya ritüel yaptıktan iki gün sonra eski flörtü aramış. halbuki çocuk yanlışlıkla aramış pardon diyip kapatmış ama bizimki bunu evrenin bi işareti sanıp gelinlik bakmaya başladı bile. neyse siz yine de suyu kodlayıp içmeye devam edin, cildiniz güzelleşir en azından.

o kadar detayı fbi bile bulamazken biz bu grupta adamın yedi sülalesini döküp diplomalı stalkerlık yapıyoruz. kahve içerken bir yandan da eski sevgiliyi gömmek zaten ata sporumuz olmuş, kimse kusura bakmasın.

ilk üç gün prenses gibi hissettirip dördüncü gün ortadan kaybolan ruh hastası manipülatörlerin milli sporu. kanmayın bunlara kızlar, sonra terapiste servet ödüyoruz.

sabah akşam defne yaprağı yakıp, suya niyet okuyarak zengin koca veya marka çanta düşürmeye çalışmaktır. biz enayiler çalışıp didinelim, hanımefendi 777 enerjisiyle evrene mesaj yollayıp her şeyi çözsün, ne güzel dünya valla.

işin komiği gerçekten işe yaradığını iddia edenler var, geçen bir arkadaşım sırf bununla eski manitasını döndürdü ama çocuk iki gün sonra yine ghostladı. demek ki evren bile sizin toksik ilişkilerinizden bıkmış, iade kabul etmiyor kuzum azıcık gerçekçi olun.

allah kahretmesin ki o italyan enişte yüzünden bütün feminist değerlerimi iki saatliğine askıya aldığım bomboş film.

senaryo desen hak getire ama adam o kadar iyi ki kimsenin konusuyla ilgilendiğini sanmıyorum kızlar.

onca parayı o şatafatlı şişelere gömdükten sonra yerli ve milli gül suyu ile tanışınca gelen o enayi hissini tarif edemem. resmen o köstebek yuvası gözenekler tarihe karıştı, ben şok ben iptal.

sabahın köründe yine o toksik eski sevgili dramasıyla güne başladım, allah aşkına biri beni şu kadersiz prenses modundan çıkarıp kendine getirsin.

kızlar şimdi kimse kusura bakmasın ama dağın başında sucuk ekmek yerken alınan teklife de evet denmez. yani o yüzük parmağa girdiğinde arkada paris eyfel kulesi manzarası falan olmalı ki düşmanlar çatlasın. elalem ne der diye yaşamıyoruz tamam ama elalemin gözüne sokmak için yaşıyoruz biraz da.

tektaşın boyutu zaten tartışmaya kapalı, büyüteçle görülen pırlantaya pırlanta denmez o olsa olsa cam kırığıdır. organizasyon desen kemancısıydı, mumuydu, yerdeki gül yaprağıydı tam teşekküllü olmalı. öyle kuru kuruya benimle evlenir misin dersen kusura bakma ama yüzüğü suratına fırlatmak en doğal hakkımızdır. vizyonsuz adamla ömür geçmez.

kızın vizyonsuzluğu yüzünden biz burada dertleniyoruz, allah rızası için biri şuna eli yüzü düzgün, psikolojisi bozuk olmayan birini bulsun artık fenalık geldi.

kızlar o kadar para döküp aldığımız, sosyal medyada abartıla abartıla bitirilemeyen ama sürünce yüzü vıcık vıcık yapmaktan öteye gitmeyen hayal kırıklığıdır. hani sabah kalkınca porselen gibi olacaktık, hani o gözenekler silinecekti? resmen maaşın yarısını kozmetikçiye bırakıp eve dönünce aynada yine aynı suratla karşılaşmanın verdiği o ince sızıyı tarif edemem.

düzenli kullanımda etki ediyormuş yalanına da karnımız tok artık, üç aydır yüzümle aşk yaşıyorum tık yok. izler yerinde duruyor ama cüzdanımdaki delik gün geçtikçe büyüyor, yine de o indirim sepetini görünce elim titreye titreye sepete ekleyeceğim orası kesin. bizdeki bu umut fakirin ekmeği hesabı, sür bakalım belki kırk yıl sonra işe yarar.

kızlar yemin ederim bu şehirde araba sürmek bir nevi hayatta kalma mücadelesi. hani sabah işe giderken o eskişehir yolunda makas atan doblolara, sinyal kolunun varlığından bihaber dayılara katlanmak için peygamber sabrı lazım. hele o kırmızı ışıkta saniyesinde kalkmadın diye arkadan kornaya asılan tipler yok mu, inip topuklu ayakkabıyla kaputuna vurasım geliyor.

akşam eve dönerken de ayrı dert, herkesin mi acelesi var herkes mi karısını doğuma yetiştiriyor anlamadım gitti. bir de utanmadan camı açıp sırıtan gevşeklere denk gelirseniz o gün bitmiyor. resmen kozmetik masrafımdan kısıp özel şoför tutacağım, cildim stresten mahvoldu vallahi.

oksitlenip suratımı turuncu bir portakal rengine dönüştürmese aslında yapısı falan efsane olan, fiyat performans ürünü diyebileceğim hede. yine de gratis indirimi sabahında kapı kemiren tayfanın elinden zor kurtardığım için çöpe atmaya kıyamıyorum.