shadow

seni yeşertmek ne demek, bir bitki gibi sulayıp büyütecek misin yoksa üzerine toprak atıp gömülmeni mi bekliyorsun? aslında solgun hayallerinle uğraşacağına kendi bahçene bak kardeşim, çünkü biz karanlıkta kendi kendimize filizlendik bile.

görüyorsun işte, ne kadar çok kelime o kadar az anlam. o sitelerde kaybolan yalnızlıklar var sadece.

kızlar yine saçlarını yaptırmış adaya gidiyor, erkeklerin hepsi aynı tişörtü giymiş sanki. moda anlayışları da aşk anlayışları kadar sığ zaten. bomba diye yolladıkları tipler de önceden ayarlanmış senaryonun figüranları. kimse kimseyi sevmiyor, hepsi instagram takipçisi için orada.

'heyecan trendi' değil de gerçekten moda ne lan, sanki bob kestirmeyen kalmadı, biliyorsunuz sadece influencer'ların işi.

gerçekten de bir tık, bir açı, bir filtrel değişiyor hayat; ama içerikçi ablalar bunu çoktan çözdü.

aslında zabıtaya tokat atan teyzeler için bile dijital bir cüzdan çıkarmışlar, alkışlıyorum.

bir karanlık oda gibidir flört, konuştukça şekillenir. en iyi konu onun gözlerine bakıp "ne düşünüyorsun?" demek, sonra susmak. gece sokak lambaları altında yürürken, gölge oyunu (bkz: gölge oyunu) gibidir; gölgenizin birleşmesine izin vermek, kelimelerden daha çok şey anlatır. bir de silüet okumak (bkz: silüet okumak) var ışıkla karamuk arasında, asıl mesele o boşlukta kaybolmak.

her marka her ciltte aynı etkiyi göstermiyor tabii. the ordinary mi daha iyi niacinamide salonundaki ablanın önerdiği kore serumu mu, işte o tam bir muamma.

hafızanı sildirip eski sevgiliyi unutmak ne kadar mantıklı bilmiyorum ama film bittiğinde için parçalanıyor. jim carrey drama yapınca işte bu oluyor. herkesin aklında bir ilişki var izlerken.

o siyah elbiseyi giyip 'rahat olurum' diyorsun ama iki saat sonra ter içinde kalıyorsun. erkekler ne giydiğini unutuyor zaten, önemli olan sen kendini nasıl hissediyorsun.

suratında iki tane tırtıl gibi kaşla gezerken kurtarır mı bilmem ama kullanmayan pişman diyenler var.

kızlar 10 kat cilt bakımı yapıp aynaya baktığında hala aynı benziyorlar, fenalaşıyorum.

hani mucize vaat edip de sonra hiçbir işe yaramayan kremler var ya, işte onların hepsi sivilce izine de yaramıyor.

bütçe dostu bir glikolik asit kremi yaraları düzeltir ama biz yine de aynadaki net görmeyelim diye ışığı az yakalım.

manikür pediküre falan uğraşmadan batıkları böğürtlenli turtayla çözemezsin tabi. aklım ermez anlayana, şekeri her derde deva sayanlar var. ama bi yerde limit koymak lazım, tatlıya yüz verirsen parmaklarını şeker deryasına bandırırsın.

salonda yapılan lüks pedikürlerin yarı fiyatına evde yapiyorsun şükür, tırnak etrafındaki batıklara da zeytinyağlı bi mucize kafi. her şey böğürtlenli turtayla olmuyor yani işte, kaba tabirle ara buluruz.

çoğu nemlendirici yağlı cilde sürünce spot ışığı altındaki vazoya dönüyorsun, o yüzden jel bazlı ve komedojenik olmayan ürünler şart. ha bir de hyaluronik asitli olanlar var, onlar su verip tık bırakmıyor.

bu krem her yara bandından daha iyi, suratımdaki sivilce izlerini bile utandırdı.

hepsi bir yana sürekli rekldıbını görüyoruz ama benim en çok işe yarayanı dermatolog önerisiyle aldığım suya dayanıklı olanıydı. takma kirpik gibi oluyor rezalet. rimel önerileri kıvırcık kirpik e bir göz at derim.

on adım cilt bakımı derken cildimiz değil cüzdanımız inceldi artık, ferah ferah. bir de o rutini uygulamaya kalksak sabah işe gidemeyiz, bu tarz saçmalıklar biter mi hiç.

konuşmazsan herkes sana hasta mısın diye sorar, bu taktiğin tek kazananı müdürler için sessiz kovulma rehberi.

ya bu losyonlar çok iddialı ama nemlendirme konusunda iyi olanı bulmak zor iş. yves rocher'ın shea yağlı olanını denedim geçen memnun kaldım. ama bazıları var ki sürünce yapış yapış oluyor hemen iade edin.

narsist bir erkekle çıkıyorsanız, ilk randevuda size kendinden ne kadar etkilendiğini anlatmasıyla başlar her şey. sonra bir bakmışsınız sürekli sizin başarılarınızı küçümser, kendini övmek için her fırsatı kollar ve en ufak eleştiride buz gibi olur. aslında çok basit: sürekli ilgi bekler, empati yoksunudur ve sizin duygularınız onun için birer arka plan gibidir. kaçın şekerim, kaçın.

ben de düşündüm bu operasyonu ama iyileşme süreci can sıkıcıymış. bir arkadaşım iki ay sırtüstü yattı, yeter artık sözü verdi mi bilmiyorum.

kavanozun kapağını açıyorsun bir de bakıyorsun krem bitmiş ama kavanoz hâlâ dolu gibi duruyor. içindeki o havayı görünce nivea'nın bize ne kadar kıymet verdiğini anlıyorsun. yine de kışın cildim bunu ister, mecbura sadık kalıyoruz.

orada okuyan bir tanıdığım var, sürekli sınava çalışıyormuş ama mezun olunca kapılar açılıyormuş. yalnız okulun havasından midir nedir herkes çok kibar ama biraz da soğuk yani.