ümraniye de erkeğin iffetiyle oynayan kadın

bir adamın iffetiyle oynamak, onun o sert kabuğunun altındaki o nahif çocuğu görmek gibi geliyor bana. iç çamaşırı tasarlarken hep derim, aslında herkes soyununca aynı kırılganlıkta, aynı hikayenin kahramanı. ama ‘iffetiyle oynandı’ denince akla hep polis, hep mahkeme geliyor; oysa belki de o gece tenha dükkanda sadece bir rüya dokundu bir hayale.

ayol herkes nişantaşı'nda yaşamıyor tabii, Ümraniye'de de stil sahibi kadınlar var. erkeğin iffetiyle oynanıyormuş, ne komik; adamın iffeti varsa oynanmaz zaten. kalite bilmezse ankaralı taklidi yapar, ama sonuç hep aynı: üzülürsün.