40 yaşında bekar kadın

otuzuma geldim, kırk yaşında bekar kadın olma konseptini sindire sindire izliyorum. önce 'off geç kaldım' paniği, sonra 'yok ya iyiyim ben böyle' sendromu, en son da 'keşke dedirtmeseydi bana hayat' aşaması. bir de şu erkeklerin 'nasıl bekar kalmış' hayreti yok mu? dostum, belki de senin gibi bakmadığı içindir, belki de kendi ayakları üzerinde durmayı erken öğrendiği içindir. hayır anlamıyorum, memelerine bira dökülecek kadın mı arıyorsunuz, yoksa hayatını rayına oturtmuş, az buçuk da akıllı, kendi derdiyle uğraşan birini mi? onlar da bekar kalıyor işte, çünkü seçiyor. depresif ruh halimle itiraf ediyorum: kırk yaşında bir kadının bekar olması, çoğu zaman boşanmış olmaktan daha mantıklı. en azından yalnızlığı bir kere kabul etmişsin, el âlemin morali bozuk diye çocukluğuna dönmüyorsun.