• bugün (66)
/ 3  
  1. Ders al ey insanoğlu ders al. istanbulda denetimler hala en yavaş hızında.
  2. Zamanın bazı acıları iyileştirmek yerine, sadece onların üzerine bir örtü serdiğini anladığımız o günün yıl dönümü. Takvimler değişiyor ama o sabahın karanlığı, soğuğu ve çaresizliği içimizde ilk günkü gibi duruyor.

    Sadece binalar yıkılmadı o gün; kurulan hayaller, çocukluk hatıraları ve nice güzel gelecek umudu da o enkazların altında kaldı. Kaybettiğimiz her bir canın eksikliğini, eksilen her bir sofranın hüznünü kalbimizde taşıyoruz. Geriye kalanlar için "hayat devam ediyor" demek çok kolay olsa da, gidenlerin bıraktığı boşluğun hiçbir zaman dolmayacağını biliyoruz.

    Hayatını kaybeden tüm vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet, geride kalanlara ve bu büyük yasla yaşamaya çalışan hepimize sonsuz sabır diliyorum. Unutmadık, unutmak mümkün değil. Sesini duyamadıklarımız, her zaman dualarımızda ve kalbimizde olacak.

    Başımız sağ olsun.
  3. Kalbimizde acısı ilk günki gibi taptaze. Bu depremde çok yakından sevdiğim bir arkadaşım tüm ailesiyle beraber vefat etti. inanılmaz kayıplar yaşadım. O günden sonra deprem korkum hat safhaya ulaştı günlerce uyuyamamıştım. insanlar can çekişirken yemek yemeye utanır insan bir hafta o acıyla ağzıma lokma süremedim.
    Umarım bir daha böyle kayıplar yaşamayız bu sonuncusudur. Depremde yıkılan binalar yeni eski demeden yıkıldı bu da akıllara tek birşeyi getiriyor.
    Deprem değil ihmal öldürür.