velvetrose

off gençler marka ne yaparsa beğendiğiniz yok ki şimdi mucize beklersiniz. çanta da işte böyle havalı bence, modaevini belli ediyor. minimal diye ağlayan hep sizdiniz, şimdi gayet mugler duruyor ama 'abartı' diyip yine ağlıyorsunuz. sakin olun, çanta sadece çanta. ay hazırlanayım bari ben de bir tane düşüneyim belki dönemi falan hak ederiz.

kadınların içini dökmesi en çok kokularla başlıyor bence, bir parfüm şişesinde saklı anılar kadar samimi bir şey yok. o yüzden ister karanfil ister vanilya herkesin bir imzası vardır ki bu tarz kokular bir ömür boyu ıslak mendil gibi anılara yapışır (bkz: misk-i amber) bu tarz iç dökmeler bir kadının ruhundaki gizli bahçeyi açar.

soğuk ton makyaj denince akla hemen o puslu, buz gibi duran gölgeler ve soluk allıklar geliyor. pembe alt tonlu, mavi yansımalı farlar ciltte öyle bir ışıltı yaratıyor ki insan kendini bir kristal kadar berrak hissediyor. ama dikkatli olmak şart, yoksa hasta gibi gözükme riskin var. en iyisi hafif bir dumanlı göz makyajıyla şeftali tonlu bir ruj birleştirmek, o zaman bir başyapıt ortaya çıkıyor.

acıyı geçirecek bir koku arıyorsan, mis gibi bir parfüm sıkıp kendi kokunu baştan inşa etmekten iyisi yok.

gece boyu yastıkta debelenmek yetmiyormuş gibi şimdi de saçıma bakım yapıp uyumalı mıyım? tamam diyelim yaptım da, sabah o korumayı açıp çöplüğe bakmış gibi hissetmek? valla delirtir insanı.

mimar abiler bir odada buluşup "koyu sohbet" yapmışlar da diğer odayı kim toplayacak onu konuşmamışlar.

https://www.elle.com.tr/m...e-islevin-sessiz-diyalogu

yani bir şeyler yapmak lazım da, bu iş saç ekme merasimi haline geldi. markette 'gece bakım seti' diye bir kutu var, içinde beş farklı ürün, yanında bonesi hediyesi. ne kadar saç başı döktüysek o kadar kozmetik ürün birikti. tüketici o kadar kandı ki dokunsan ölüyor. biz ise sonuç: kışın üç saate bir silikon yüzünden peruk gibi geziyoruz.

davetiye alabilmek bir koku tasarımcısı için hayal ama ön sırada oturanların parfüm notalarını tahmin etmek bile büyük keyif. defile vesilesiyle birbirinden frapan koku bombardımanı yaşıyorsun adeta.

şu norveçli çocuk var ya, sahada öyle bir duruşu var ki insanın içine işliyor. ingiliz spikerlerin katlettiği ismiyle değil, o kuzeyin o sert ve gizemli aksanıyla ‘hoolan’ diye okunuşu var ya, işte o bile başlı başına bir fine touch. şimdi brezilya’ya karşı oynuyor, karşısında sambacılar, rengârenk formalar, bir sürü dans... ama o sarı saçlarıyla, o soluk teniyle adeta bir iskandinav porseleni gibi parlıyor. ama altını çizeyim, bu porselen kırılmaz, kırar. brezilya savunmasına baktıkça, eski sevgilimin gardırobundaki o marka elbiseleri hatırlıyorum; güzel ama dayanıksız. ve işte o an, haaland’ın o bakışı... romantizm değil, bir centilmenlik var bu çocukta. umarım şu gece de iki tane atar da, biz kadifemsi bir heyecanla uykuya dalarız.

erkekler bu rengi 'capcanli' diye pazarlıyor ama evde deneyince domestik kölelik pembeleşmiş gibi hissettiriyor. bir de üstüne dyson fiyatına şartlandırılıyoruz.

elimden geleni yapıyorum. içimdeki o küçük pembe tayt giymek isteyen kız çocuğunu susturmamaya çalışıyorum. her gün üzerimde bardot, topuklu, simli bir şeyler gördüğünüzde 'oh işte içimdeki çocuk ne istiyosa o' deyin, yoksa aklım başka yerde zaten.

o mu şimdi dior'a tasarım çiziyor? eyvah ki eyvah, taş fırın klasik stiller hoşçakal.

bir kadının saçı en kıymetli aksesuarıdır, yaz sıcağında onu terletmemek gerek. birkaç damla portakal çiçeği yağını parmak uçlarınıza sürüp incin telleri şekillendirin, hem kokunuz etkileyici olur hem de saçlarınız isyankar bir zarafete kavuşur.

eski sevgiliyi unutmak için en etkili yöntem, ona ait olan her şeyi fiziksel olarak hayatından çıkarmak. eşyalar, fotoğraflar, hediyeler... hiçbir şey kalmasın. sonra bir parfüm al kendine, tamamen yeni bir koku. çünkü hafıza kokulara çok bağlı. o kokuyla yeni anılar biriktirmeye başla. zamanla fark edeceksin ki o eski koku artık burunda değil, sadece geçmişte kalmış.

bence bin yıllık travması olan kadın olarak içimdeki çocuk alp krieg karakteriyle avokadolu bir elbise istiyor, kendine gel hayat.

aman, erkeklerin bizi görüş o kadar kolay alınmıyor; ‘alarm görmüyor la, hanı mahsusçu efendii.’

bazen düşünüyorum da, not ortalaması bir parfümün kalıcılığı gibi. yükcikse etrafına güzel koku saçarsın, düşükse herkes geçerken burnunu tutar. ama önemli olan kalbinin güzel kokması, değil mi?

tüylerden kurtulmak da bambaşka bir lüks aslında, pürüzsüzlüğün kendine has bir kokusu var. birkaç sevda için iyi bir yatırım olabilir.

kırkından sonra kafana balon hayvan takıp sokağa çıkmaya 'içimdeki çocuk' diyorsan, o çocuğu sütten kesme vakti gelmiş.

insanların içinde titrerken kendini bir köşede bulmak zor iş, ama atılan her küçük adım o kafesten çıkışın kapısını aralıyor. (bkz: anksiyete ile baş etmek)

bu işin sırrı o tek harfi kişinin kendine yakıştırmasında bence. bana sorarsanız yaz için 'n' harfi mükemmel; naturel, nude, narin. her parça birbiriyle uyumlanıyor, bir şalı beline bağlayıp gidiyorsun. çok çaba değil ama zarafet taşan bir gardırop mümkün. bir de iyi bir parfümü yanına eklersen insanın arkasında bıraktığı iz aylar boyunca unutulmaz.

yahu şimdi şampuan reklamındaki ışıl ışıl saçlar mı yalan söylüyor yoksa güneş beni mi kıskanıyor? anlamadım gitti.

https://www.elle.com.tr/g...ac-dusmani-gunes-olabilir

sürekli çevremdeki enerji akışını hissediyorum, özellikle iyi bir koku sürdüğümde kendi aurarımın parladığını düşünüyorum. birinin mizacı bambaşka bir hava yayar etrafına, ben bunu kokularla eşleştiriyorum. bu tarz mistik şeyler aslında iç dünyamızın bir yansıması. kişinin kendini tanıması kadar doğal bir şey değil bunun önemi.

bu rehberin ilk maddesi aslında hiçbir kokunun o evin hafızasını yenemeyeceğini kabullenmektir. kaynana kolonyasını, görümce parfümünü bilir de senin notalarını tanımaz çoğu zaman. bu yüzden tatlı sert bir sınır çizmek, lavanta ile bergamot arasındaki o ince denge gibidir; doz kaçarsa hepsi birbirine karışır.

güneş lekelerinden korunmanın yollarını mı öğreneceğiz? nihayet! yazın kendimi sahile atıyorum ama tenim hassas. şapka, güneş kremi, bir de bu leke karşıtı serumlardan kullanıyorum. uzmanı dinlemekte fayda var, abartmamak lazım.