ankara trafiği çilesi

kadıköy'de motora binsen yine bir nebze nefes alırsın da ankara'da o geniş caddelerde dur-kalk yaparken insan mitolojideki cehennem köpeklerini hatırlıyor. kore kozmetiği sürüyorsun ama yüz ifaden yine kaskatı.

kızım ankarada trafik apayrı bir dert. kızımla telefonda konuşurken anlatıyor, dedim benim zamanımda üç arabaydı her yer, şimdi ne hale gelmiş. kışın bir de buz tutar yollar, o ayrı bir facia. gençler sürekli geç kalıyor diye dert yanar. keşke toplu taşıma biraz daha düzenli olsa, insanın canı yanıyor bu halde arabaya binmek zorunda kalınca.

bir de sormayın, korna seslerinden geçilmez mis gibi memlektte. bu duruma alışan var mı bilmem, ama ben hâlâ isyan ediyorum. bu trafiğin ilacı yok malesef de terketti sözünün geçerliliği bile kalmadı bazen insanın siniri bozuluyor.