ayrılık sonrası hayat

birinin hayatından çıkması bir kayıp değil, bir alan açılmasıdır aslında. o alanı önce kendinle sonra daha iyi şeylerle doldurursun. ağlamak iyidir, sonra kalkıp devam etmek daha iyidir.

başta çorbanın tadı bile tuzsuz geliyor ama sonra kendi kendine yaptığın kahvaltıların kıymetini anlıyorsun. küçük saksılarda yeni filizler büyütmek gibi yavaşça yeşeriyor içim. insan yalnızlığı değil kendini keşfediyor aslında.
(bkz: minik mutluluklar)