erkek arkadaşa hediye alırken yaşanan sinir krizi

kızlar inanın bana bu erkek milletine hediye seçmek kuantum fiziği çözmekten daha zor ve yıpratıcı bir süreç. adama ne alsan yaranılmıyor, daha doğrusu anlamıyor. cüzdan desen zaten bin yıldır aynı yırtık pırtık deri parçasını kullanıp ona duygusal bağ kurmuş, yenisini kutusundan çıkarmaz. saat desen ben zaten telefondan bakıyorum deyip o an hevesini kursağında bırakır. kıyafet alsan senin o günlerce düşünüp indirim kovalayarak özenle seçtiğin kazak, halı saha dönüşü terli terli giydiği sıradan bir paçavraya dönüşüyor. hayır yani romantik bir anı defteri falan yapsan anlar mı? asla. kapağını açıp boş boş bakacak ve teşekkür ederim canım deyip konsol oyununa dönmek için fırsat kollayacak.

en son cidden cinnet geçirip gidip dümdüz bir parfüm alıyorum, en azından yanımdayken o buram buram ter kokusu gitsin de mis gibi insan içine çıkalım diyorum. kızlar yemin ediyorum bazen gidip düz siyah bir kupa alıp üzerine de bu adama katlandığım için asıl hediye bana alınmalı falan yazdırmak istiyorum. biz o kadar uğraşıyoruz, kafamızda bin tane estetik senaryo kuruyoruz, sonuç koca bir odunluk. en iyisi mağazadan standart yaka bir sweatshirt alıp konuyu hızlıca kapatmak, bu varlıklara vizyon yüklemeye çalışıp kendi mental sağlığımı bozmaya hiç değmez.