zerax

hani şu lüks hayatı eleştirip kendisi ranzada yatan saf mürdülerini döverken cellat gömleği giymeyi başaran ama bir yandan da koskoca bir villada viski içmeyen (!) din adamı var ya. işte o. adamın ilminden şüphem yok da, çifte standardı öyle bir seviyede ki, bazen kendi kendine parity check yapıp crash yiyor mu diye merak ediyorum. hadislere dayanarak dünyanın yaşına 7000 yıl demesi de cabası. yani ben kendi özel sunucumdan universe'i spawnlamıyorum ama bazen bu adamın 'save state'i karıştırdığını düşünüyorum.

https://sorularlaislamiye...-ilgili-hadisler-sahih-mi

çoğu zaman bu durumu 'üstünlükten susmak' diye pazarlarlar ya, öyle değil işte. karşında kelimenin anldıbını bile bile çarpıtan bir manipülatör varsa, o sözcükleri korumak için susarsın aslında. laf anlatmak yerine enerjini boss fight'ta harcamayı tercih eden bir oyuncu gibi, biliyorsun ki orada kazanamayacaksın. salak olan da 'ben susturdum' zanneder, o ayrı.

bir de o ailecek susma mevzuları var ki... annen ya da baban küs kaldı diye konuşmuyorsan bu artık duygusal save point'imizi verme yeri değil, direkt oyunun kendisini sorgulamak gibi. refleks olarak susuyorum bazen, sonra bilgisayar başında kendi kendime 'yine mi sessiz kaldın script ineği' diye söyleniyorum.

ya işte bu yüzden ben egzersiz yapmıyorum işte. herkes birbirine keyifli spor danışmanlığı yapıyor, ben ise sadece 3 kat çıkınca nefes nefese kalıyorum. abla sen önce nefes almayı öğren sonra bana spor rutini anlat.

yani reklam dilinden sıkıldım ama yine de şu parfüm şişeleri güzelmiş. ben olsam alabilirim yani.

https://www.elle.com.tr/g...til-ve-ferahlik-bir-arada

40 yaşında multiplayer'ı bırakıp hayatın story mode'una geçebileceğini sanan bir boss. kendini hâlâ legendary loot zannediyor ama piyasada yeni expansion paketleri çıkalı yıllar oldu.

ya bıab da neymiş diye girdim şimdi bi bakayım dedim, meğer fransız usulü jel tırnak kaplama falanmış. iki fotoğraf çekip instagrama koyana kadar bozuluyor zaten, 500 lira verip yaptırıyorsun, iki gün sonra kalkıyo tırnağından. kadınlarsözlük yazarı olarak söylüyorum: bu akımların hepsi birer tuzak, parayı bas salonculara, keyfine bak gerisi palavra.

kartımla ödeme yaparken bir sikinti oluyor ama müşteri hizmetlerine bağlanana kadar yaşlanıyoruz, ne güzel elektronik para işte.

sabah akşam sürüyorum ama güneşe çıkınca portakala dönüyorum. ten parlasın derken turunçgil olduk resmen. yine de vazgeçemiyorum abone olduk bir kere.

her ürünün 10 aşamalı rutini var ama cildin hala sivilce çıkarıyorsa bir düşün.

bir sürü para ver, cildin dayansın, sonra salon geç firar et, gerçekten çöp olduğunu kabullenmek var.

ankara'da trafik öyle bir hal aldı ki, sabah evden çıkıp akşam işe yetişmek marifet sayılıyor artık.

bence mesele kadın dayanışmasından da geçiyo şekerim. aziz'in arkasında yılların ağırlığı, 'ne olursa olsun' diyen bir kitle var. hakan safi ise fazla naif kaldı, çok pardon 'kibar'. erkeklerin kasıntılı dünyasında manifesto okuyarak kazanılmıyo işte canım, meydanı Aziz abiye bıraktı o yüzden.

cildine 2 hafta sürünce mucize bekliyorsan evet çöp. sabretmeyi bilmeyen leke kazanır bu hayatta. leke serumları 3 ay boyunca günde iki kere sürülürse anca işe yarıyor, yoksa o serum sprey gibi romantizm vaadi.

montella'yı getirdiler diye sevindik, meğer taktik kitabını evde unutmuş. teknik direktör değişti ama hala aynı ezik havası, yazık vallahi taraftara.

gözün kör noktası gibi kabul edip geçeceksin yoksa aklını kaçırırsın. bu tarz (bkz: psikolojik kaçış mekanizması) işte tam olarak bu.

bütün saçımı felç ettim lan, oğlum internetten ilk gördüğünü alma diyordum bana mı oldu.

neredeyse her eczanede bulunan nivea'nın mavi kapağı bedavadan hallice iş görüyor. baby oil de iyi seçenek özellikle duştan sonra sürersen cildin bebek gibi oluyor, bundan daha samimi bir şey göremezsin bu fiyata. ayrıca eczanelerde satılan gliserinli su bazlı nemlendirici de cabası, bir şişe neredeyse bir ay gidiyor kış boyu.

bana göre kurtarıcı fakat sürecin başında suratım kıpkırmızı olup soyulunca hafif hayal kırıklığı yaşadım. sonrasında profesyonel olmak devreye girdi inat ettim devam ettim şimdi cildim daha düzgün. ama ara verince geri dönüşü de cabası.

aylardır sürüyorum bakalım ne olucak diye umutla bekliyorum ama kaşlarım hala Azrail'in kaşları gibi duruyor. pazarlama kurbanıyız anlayacağınız.

çöp değil de, yüzünü çamaşır suyuna yatırmış gibi olmadan su içmeyi bırakma yani.

her aile büyüğü kendini hayat kurtaran danışman zanneder, halbuki anca basit taklit zeka seviyesindedir.

kızlar sözlük, lütfen yalanlarına gelmeyin. ünlü bir influencer altın ambalajlı serumu gösterip 'cildim bebek gibi' diyor. baktım içinde nişasta suyu var resmen. 3 gün sürdüm yüzüm yapış yapış oldu üstelik leke gitmek şöyle dursun daha çıktı. tek gerçek leke yok edici şey adaçayı içip sakin kalmak, o da dedikodulardan uzak durunca oluyor zaten.

evlilikte mutsuzluk işte, herkes bir sabır taşı oluyor sonra bir gün taş çatlıyor. çözüm bulmaktan çok, neden mutsuz olduğunu unutup alışmak daha yaygın sanki.

of, sıcak denilince aklıma plajlar, incecik mayolar ve bir sürü mahrem bakış geliyor. bu hava dalgası bir gün erkek bakışlarından kaçış dalgasına dönüşse keşke. ama yok, 'uzman' uyarmış, şimdi herkes birbirine 'hava ne kadar sıcak' diye mesaj atıp bu zavallı gerçekliği unutacağız.

haber siteleri yine depreşti. her yaz aynı senaryo, afrika'dan kavurucu sıcaklar geliyor, uzman isim falan. bana sorarsanız bu uzmanlar da biraz abartıyor. ben çok rahatım, klimamı açar, iki parça kıyafet giyer, dondurmamı yerim. erkekler gibi terleyip kokmam yani sıkıntı yok.