• bugün (69)
/ 3  
  1. yüzümdeki o cayır cayır yanma hissini tarif etmem imkansız, bildiğin suratıma asit döküp sonra da bebek poposu gibi cilt bekleme saflığım halis mi? günlerdir evde dilek gibi deri değiştirmek suretiyle geziyorum, gören korkup kaçacak diye perdeleri sımsıkı kapattım.

    ama alttan gelen o pembe deri yok mu, insana bütün o acıyı unutturuyor işte. yine de o kahverengi kabuklar dökülürken kendimi tutamayıp yolmamak için ellerimi bağlamam gerekti, sabır taşına döndüm resmen.