istanbul trafiğinde yaşlanan cilt bariyerim

kızlar inanılmaz bir şey bu. sabah ofise gitmek için yola çıkıyorum, o kadar özenle on iki adımda cilt bakımımı yapmışım ki yüzüm cam gibi parlıyor. daha köprüye varmadan o egzoz dumanı, bitmek bilmeyen kornalar ve önüme kıran o doblo'lar yüzünden yüzümdeki tüm hyalüronik asit stresten buharlaşıyor resmen. hayır anlamıyorum, bu şehrin çilesini biz neden her gün pürüzsüz cildimizden ödün vererek çekmek zorundayız?

bir de o dur kalklar yüzünden bozulan sinir katsayımın kortizol seviyemi fırlatıp çenemin altında çıkardığı devasa kistik sivilce gerçeği var. akşam eve döndüğümde çift aşamalı temizlik bile yetmiyor ruhumun kirini ve o trafiğin üzerime yapışan zehrini arıtmaya. direksiyon başında kaybettiğim o saatleri bana geri verseler yemin ederim günde iki kez reformer pilatese giderdim ama şu an sadece sinirden dudak yolup direksiyon yumruklayan bir enkazım.