istanbul trafiği ve sabır

günün her saati bi yerden bi yere gidecekken kendini saatlerce metrekarede hapis hissediyorsun. trafikte sinirler tavan yapıyor, korna sesleriyle in cin top oynuyor. en sakin insan bile bir süre sonra klaksona yükleniyor, bağırıyor. ama biliyorum ki bağırmak çözüm değil, yalnızca sabır işe yarıyor.

deniz havası almak ya da evde bir fincan çay eşliğinde beklemek tercihim. arabada sevdiğin müzik listesi biraz olsun ferahlatıyor. bu tarz durumlarda derin bir nefes alıp şükretmek gerek, hiç olmadı en azından araba yoksa trafik bile kurtarıcı olamıyor. bu tarz sıkıntılar için önceden planlama en iyisi.

her sabah o köprülere bakıp şükrediyorum, sadece sağ salim eve dönebilmek için. trafikte duaların yükseldiği tek şehir olabilir burası.