kınalı kar dizisinin hatırlattıkları

o eski diziler vardı ya, her bölümü ayrı bir ders, her sahnesi ayrı bir ibret. kınalı kar'ı izlerken anneannemin 'kızım sabır taşı gibi ol' dediğini duyar gibi oluyorum. şimdiki diziler gibi değil, içinde dua vardı, aile vardı, acı da vardı ama sonunda bir hayır çıkardı.
(bkz: eski dizilerin hüznü)

sanki eski bir sezonda giyip terk ettiğim o long ceket gibi bir şey bu dizi bana geçen senenin moda hatalarını hatırlatıyor. yine de güzel oynamışlar.