• bugün (30)
  1. kızlar yemin ediyorum bu ikilinin yan yana gelip fısır fısır konuşmalarından balistik füzelerden korktuğumdan daha çok korkuyorum. kocamı aralarına alıp o pazar kahvaltısında bana bir sinsi sinsi bakışları var, sanki evlerine dışarıdan sızmış bir ajanım da gidip aile sırlarını devlete satacağım. mutfakta çay doldururken 'bizim oğlan bekarken şu keki ne çok severdi, her sabah yerdi' diye koro halinde bir muhabbet açıyorlar, sanırsın ben adama evlendiğimizden beri sadece kuru soğan ve taş yediriyorum.

    bir de bunların o bitmek bilmeyen 'biz senin iyiliğin için söylüyoruz' kılıfına soktukları efsanevi laf sokma seansları yok mu, insanı çaktırmadan sinir krizinin tam eşiğine getiriyor. hayır biriniz canım oğluna, diğeriniz biricik abisine bu kadar hastaysa en başından söyleseydiniz de ben sessizce aradan çekilseydim, siz de o kutsal çekirdek ailenizle sonsuza kadar koyun koyuna yaşasaydınız. inanın bana ikisinin aynı anda anlaşıp bana gülümsediği anlar, açıkça kavga ettiğimiz anlardan psikolojik olarak çok daha yıpratıcı.