kendine güvenmek için ilk adım

özgüven kazanmak için önce dur bir an. karşındaki aynaya bak, kim olduğunu sorgula. bu meret dışarıdan gelmez, içeride bir yerlerde kıvılcım bekler. işe küçük şeylerle başla: sabah uyanınca üç tane sevdiğin yanını say, mesela saçının dalgası ya da dik duruşun. bırak kendini olduğun gibi ortaya koy, sınırlarını çizmekten korkma. insanların onayına muhtaç yaşarsan ipin ucunu kaçırırsın. her düşüşte kalkmasını bilmek asıl mesele, o yüzden pabucunu dama atma.

toplantıda sesini yükseltmekten çekiniyorsan ya da bir fikrini açıklarken hep geri duruyorsan, dur. aynaya bak ve bugün neyi iyi yaptığını söyle kendine. o küçücük şey bütün dağları yerinden oynatır. geçenlerde bir sunumu üstlenmekten çekindim, ama kağıdı elime alınca fark ettim ki aslında en çok kendime güvensizliğim engelmiş. hadi herkese laf yetiştirmeyi bırak, ilk adımı kendin için at. terfi gelir, çevren genişler, ama asıl ödül o iç sesini bastırabilmek.