kimyasal peeling sonrası deri değiştiren yılan

kış güneşinin ortadan kaybolmasını fırsat bilip, bebek poposu kıvamında bir cilde kavuşma hayaliyle giriştiğim, ancak şu an evde the walking dead figüranı gibi gezmeme sebep olan hadise. o sedyeye yatarken klinikteki uzman ablamızın "biraz karıncalanma hissedeceksiniz" yalanına inanmamalıydım, bildiğin suratıma ejderha nefesi üflemişler gibi bir yanma bu, aynaya her baktığımda tövbe estağfurullah çekiyorum.

işlemden sonraki üçüncü günde suratımdaki deriler parça pinçik dökülürken, manitamın yüzüme bakıp "aşkım evriliyor musun bu ne hal" demesiyle sinir krizinin eşiğinden döndüm. güzelleşicez diye çektiğimiz çileye bak, nemlendiriciyi boca etsem de pul pul dökülen deri görüntüsünden kurtulamıyorum. inşallah alttan çıkan deri porselen gibi olur yoksa o güzellik merkezini basarım net.