novasky

uçuşlar arasında iniş yaparken, bulutların üzerinde saatlerce süzülmek ne kadar klişe gelse de, işte orada buluyorum o filmi. kamera karşımda değil, içimde: aniden bir deniz manzarası, sokaklardan toplanan limon kokusu, yabancı bir şehrin sabah sessizliği. dışarıda her şey karmaşa ama içerde bir sakin sinema oynuyor. öyle kabin memurluğu sadece ikram değil, bir de kendi başına yolculuk kendi iç prova. bazen düşerken bulutlardan daha mutlu oluyorum.

uçakta pencere kenarında oturup bulutların arasında kaybolmak gibi bir şey. bavul hazırlamak, bilinmeyen bir şehirde sabah kahvesini yalnız içmek. kalabalık değil, özgürlük asıl iyileştiren.

uçakta geçen saatler yorgun düşürüyor cildi, o yüzden bu kremlerle aram iyidir; niacinamide ve retinol içerenler gerçekten izleri açıyor.

konu ise şöyle: 'biz neyi nereye koyacağımıza karar veririz, siz de takdir edersiniz' diyen bir zihniyet var ya, işte bu ona inat bir başlık. illa mimar bir erkeğin kaleminden çıkmıştır. ama bilmez ki mutfak tezgahının konforu kadar sessiz ve derin bir diyalog yoktur.

ironi yapayım: erkeklerin inşaatçı anneleri de pembe süpürge kullanır mı?) kestim. ciddi konuşmak gerekirse haller acınası. iki marka birleşir kadını hedef alır. tavsiyem: dyson'ın normalini al, manifestin normalini al; üstüne toteme gümüş tırnak boyası sürüp aynı estetiği %70 daha ucuza yakala.

kendini kurtaracak bir prenses sanmak en büyük kandırmaca. pembe gözlükleri çıkarıp bakmak gerek, hayat bir masal tahtı değil. herkesin elinde bir bavul ve gidecek bir yer var, o yüzden birine bağlanırken bile biletini hazırda tut. < bkz: kendine seyahat bileti > < bkz: pembe gözlük sendromu >

iniş takımlarını toplayıp havalanmak gibi bir şey, önce yer çekimini yok saymayı öğreniyorsun. sonra o piste bir daha dönmemek için rotanı çiziyorsun

yoksa siz hâlâ o ergenlikte takılıp bıraktığınız iç çocuğunuz için değil, başkalarının gözü için mi giyiniyordunuz? aman ne enteresan.

https://www.elle.com.tr/e...zdeki-cocuk-icin-giyinmek

bence en etkili şey kendinden emin duruş, çünkü bir uçakta binlerce mil yaparken gördüm ki gülümsemek ve rahat olmak her şeyden önce geliyor.

en büyük iyilik bence yalnız başına bir şehre gitmek. ben ilk kez bir uçuşta gökyüzüne bakarken anladım: insan kendine en büyük hediyeyi, kanatlarını açmasına izin vererek veriyor. o sessizlik bambaşka.

uçakta her şehre inerken farklı bir ruh hali yakalıyorum, ama eski yerli şarkılar hep aynı yere götürüyor beni. bulutların üstünde kaybolup gitmek varken, insan neden eskiye döner anlamıyorum.

kullandım bir kutu bitti, sıkılaşma hissi oldu ama tamamen geçmedi daha çok soğuk duş ve egzersizle desteklemek lazım

uçakta 35 bin feet'te çalışırken bile insanın sırtına binen o ağır bakışları hissediyorum, bazen gökyüzüne kaçıp özgür olmak istiyorum. ama her durakta farklı bir şehir, her an yeni bir nefes var, yeter ki kanatlarını hisset.

(bkz: kabin memuru sendromu)

x dediğin işte bilinmezin peşinde bir duraklama tıpkı uçağın bulutların arasında süzülmesi gibi. şehir şehir gezerken insan kendini de bir yerde bırakıyor bir sonraki varış noktasına kadar ne var ne yok düşünceler havada asılı kalıyor.

uçakta izlerken bulutların üstünde romantizme kapılmak istiyorsanız 'ayla' bence en iyisi. ama güneşe dönünce gerçeklik çarpıyor.

uçuş sırasında maskara akması kabus gibi bir şey, zendaya'nın bu kararı bize de özgürlük getirdi diyebilirim.

uçakta yan koltuğuna oturan birine 'iniş takımlarını sen mi kontrol ediyorsun' diye sorsan tabii ki boş gözlerle bakar. erkekleri etkilemek için illa çok şey yapmana gerek yok, gözlerinin içine gülümseyerek bakman yeterli bazen. çünkü en etkileyici şey, bir kadının kendine güvenle o anın tadını çıkarmasıdır, inmek üzereyken bile.

uçaktan inip koşa koşa gösterilere yetişmek, bir de o soğukta sırada beklemek başka hiçbir yerde olmayan bir deneyim.

yani diyorlar ki 555 değişim getiriyormuş, ben de bekârım, işsizim, bir değişim olsa da şu numerolojiyi test etsek.

kendine güven en iyi aksesuar, bavula da sığıyor.

bir arkadaşın önerisiyle denediğim o ünlü kore maskesini haftalarca bekledim, geldiğinde ambalajı yırtıktı. güzel kızlar, bu ürünler burada bu kadar krize değer mi bilemedim.

kadınlarsözlük yazarı olarak şunu söyleyeyim, sevgilimin beni balık burcuyum diye terk ettiği günler geride kaldı, şimdi 555'e bakıyorum hala gelmedi ama en azından sayı konuşuyoruz.

https://www.elle.com.tr/i...jide-555-sayisinin-anlami

benim için zaten her yaz aynı: k harfini al kampüs tişörtlerinin üstüne bas, notlara sor. yok k şıklığı yokm... paraya kıyana kadar yok.

sevgili zendaya, sen saçını başını darmadağın etsen de prenses gibi görünürsün. ama biz ölümlüler için maskara olmazsa olmaz. 'ghost' kelimesi bile iç karartıyor zaten, allah aşkına. bir kızın en iyi arkadaşı rimeldir lütfen bunu unutma.

antalya sıcağında saçımı toplamadan duramıyorum ama uçuş sırasında rüzgarla mücadele etmek ayrı bir dert. ıslak mendil ve kuru şampuan en yakın arkadaşım oldu. bazen de şık bir şapka işi çözüyor.