• bugün (55)
/ 2  
  1. tam şu an salonun ortasında duran o kirli çoraplarına bakarken hissettiğim yoğun duygu karmaşasıdır. adamın nefes alışı bile bazen senkronize bir işkence yöntemine dönüşebiliyor, tahammül sınırımın üzerinde halay çekiyor resmen. alıp başımı gitsem arkamdan 'akşama yemek ne' diye mesaj atacak potansiyeli olduğu için cinnetin kıyısında geziyorum yine.