mutlu evliliğin altın kuralı

Benim için altın kural şudur: Aynı takımda olduğumuzu unutmamak. Rakip değiliz, hakem hiç değiliz. Gün sonunda kapıdan içeri giren iki yetişkin, dünyaya karşı omuz omuza. Gerisi detay.

beklentiyi sıfıra indirip adamı salondaki o gereksiz berjer gibi görmeye başladığın an huzur kendiliğinden geliyor. ne kadar az diyalog o kadar az baş ağrısı, denedim yüzde yüz çalışıyor.