• bugün (70)
/ 3  
  1. yüzüme sürdüğüm an kendimi kırkpınar yağlı güreşlerine hazırlanıyor gibi hissettiren, asla ama asla emilmeyen o efsanevi beton kıvamlı krem. nemlendirsin diye sürüyorsun ama bütün gün suratında tabaka halinde kalıp seni canlı bir avizeye dönüştürüyor resmen. yine de çocukluk travması mıdır nedir o kokuya bayılıyorum, gidip gelip kutusunu kokluyorum manyak gibi. en sonunda pes edip topuklarıma sürdüm, anca orayı paklar zaten bu yoğunluk.